Harmonieorkest St. Michaël Thorn

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Harmonieorkest St. Michaël Thorn
Harmonieorkest St. Michaël Thorn o.l.v. Ivan Meylemans tijdens een concert in de Oranjerie te Roermond
Harmonieorkest St. Michaël Thorn o.l.v. Ivan Meylemans tijdens een concert in de Oranjerie te Roermond
Algemene informatie
Type Harmonieorkest
Origine Vlag van Nederland Nederland
Jaren actief 1863-heden
Dirigent Ivan Meylemans
Concertmeester Piet J.H. Jeegers
Link
Website http://www.harmoniethorn.nl/nl/
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Harmonieorkest "St. Michaël" Thorn is een harmonie opgericht in 1863 te Thorn, Nederland.

Geschiedenis[bewerken]

De wortels van de Harmonie St.Michaël van Thorn gaan terug tot het jaar 1839. In dat jaar werd onder de naam 'Philharmonisch Gezelschap "Concordia"' het eerste amateurblaasmuziek-gezelschap, bestaande uit inwoners van Thorn, opgericht. Uit dit ‘Philharmonisch Gezelschap’ zijn de beide huidige Thornse harmonieën voortgekomen. Bijna een kwart eeuw na de oprichting, in 1863, leidden jarenlange onderhuidse spanningen tot een definitieve scheuring binnen het Philharmonisch Gezelschap. Hieruit ontstonden twee nieuwe verenigingen: Harmonie St.Michaël van Thorn (de ‘Geiten’) en de Koninklijke Harmonie van Thorn (de ‘Bokken’).

Het Harmonieorkest "St. Michaël" van Thorn heeft in haar geschiedenis een ontwikkeling doorgemaakt die het orkest tot symfonisch blaasorkest en op een topniveau heeft gebracht en het intussen heeft een internationale faam. Naast regelmatige concertseries in Nederland getuigen hiervan de concertreizen naar vrijwel alle landen van de Europese Unie, bijzonder naar Spanje, Duitsland, Frankrijk, Zwitserland, België en Luxemburg. Aan deze optredens heeft een vernieuwende repertoirekeuze en een grensverleggend musiceren ten grondslag gelegen. Het orkest heeft met andere een voortrekkersrol in de symfonische blaasmuziekwereld.

Naast de romantische en populaire werken werden moderne hedendaagse en avantgardistische composities geprogrammeerd. Het orkest tracht een evenwicht te vinden tussen oorspronkelijke composities voor harmonieorkest en bewerkingen van symfonisch repertoire. Originele werken van Nederlandse componisten zoals Johan de Meij, Hardy Mertens, Jochem Slothouwer, Henk Badings, Robert Heppener, Jurriaan Andriessen, Bernard van Beurden, Marc van Delft en Henk Alkema werden uitgevoerd gelijk aan werken van vermaarde buitenlandse componisten zoals Karel Husa, Günther Schuller, Václav Nelhýbel, Vincent Persichetti, Alfred Reed, Jacqueline Fontyn, Jean Absil, Willem Kersters, Florent Schmitt, Amando Blanquer Ponsoda, Kenjiro Urata en Ida Gotkovsky.

Het orkest kreeg uitnodigingen voor internationale festivals voor (moderne) symfonische blaasmuziek, zo onder meer op de Festliche Musiktage für zeitgenössische Blasmusik te Uster, Zwitserland, het European Wind Band Festival te Londen en reeds enkele keren Nederlandse vertegenwoordiger op de internationale conferenties van de World Association for Symphonic Bands and Ensembles (WASBE).

Op het Wereld Muziek Concours te Kerkrade verkreeg het orkest in de hoogste afdeling (concertafdeling) reeds drie maal de hoogste internationale onderscheiding. Diverse buitenlandse en vrijwel alle Nederlandse omroeporganisaties maakten concertregistraties van het orkest.

Presidenten[bewerken]

  • 1863 - 1866 Antoon Mungersdorff
  • 1866 - 1874 Jean Guillot
  • 1874 - 1889 Jan Snickers
  • 1889 - 1896 Johannes Tonnaer
  • 1896 - 1907 Antoon Moers
  • 1907 - 1916 Alphons van Wintershoven
  • 1917 - 1931 Mathieu Snickers
  • 1931 - 1969 Leo Dijkstra
  • 1969 - 1979 Jan Hennissen
  • 1979 - 2005 Drs. Kees Halkes
  • 2005 - 2013 Ing. Maurice Wulms
  • 2013 Lars Deneer

Dirigenten[bewerken]

Concertreizen[bewerken]

Jaar Land Locatie
1981 Vlag van Zwitserland Zwitserland Festliche Musiktage für zeitgenössische Blasmusik te Uster
1987 Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk European Wind Band Festival op 14 november 1987 in het Wembley Conference Center te Londen → Europees kampioen

Publicaties[bewerken]

  • Prof. Dr. J. Jansen, Drs. Frank Crasborn, Jos van de Braak: Van Muziekgezelschap tot symfonisch blaasorkest. Thorn. 1990. 245 p.

Externe link[bewerken]

Zie ook[bewerken]