Harrod-Domar-model

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Het Harrod-Domar-model wordt in de ontwikkelingseconomie gebruikt om de mate van economische groei in termen van het niveau van de besparingen en de productiviteit van kapitaal te verklaren.

Het model suggereert dat er geen natuurlijke reden voor een economie is om een ​​evenwichtige groei te hebben.

Het model werd onafhankelijk van elkaar in 1939 door Roy Harrod en in 1946 door Evsey Domar ontwikkeld. Het Harrod-Domar-model was de voorloper van het neoklassieke groeimodel.

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]