Hassan-i Sabbah

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Hassan-i Sabbah (Perzisch: بن صباح of حسن صباح) (circa 1034 - 1124) was een Iraans missionaris van de Ismaili Nizari-sekte. Hij stichtte in de late 11de eeuw de gemeenschap van de Assassijnen in het hart van het Elboersgebergte in het noorden van Iran. Tevens voerden zij de aanslagen op de Fatimiden en de Abbassidische heersers.

De plek heette Alamoet en zou (voorheen) toebehoord hebben aan een oeroude koning, de Koning van Daylam.

Sabbah figureert in de Histoire de Saint Louis (1309) van Jean de Joinville.[bron?]