Heimansgroeve

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Geologisch monument Heimansgroeve

De Heimansgroeve is een voormalige steengroeve in het zuiden van Nederland, ten noordwesten van Cottessen. Hij is genoemd naar de natuuronderzoeker Eli Heimans. Dit is de enige locatie in Nederland waar gesteente uit het Carboon aan de oppervlakte komt.

De groeve ligt in een helling van een door de Geul uitgeslepen dal. Hier bevindt zich leisteen en kolenzandsteen van de Formatie van Epen, die meer dan 270 miljoen jaar oud is, uit het tijdperk Namurien (onderdeel van het Carboon).

Aanvankelijk werd er in de groeve gesteente gewonnen voor het verharden van wegen. In een zijwand werd later een gat gemaakt in de hoop er steenkool aan te treffen. In deze zogenaamde steenkoolgrot ontdekte Eli Heimans in 1910 fossielen. Hij beschreef de plek in zijn boek Uit ons Krijtland (1911). In 1936 werd de groeve onder leiding van de geoloog Willem Jongmans vergroot om geologisch onderzoek te kunnen verrichten.

Tegenwoordig is de Heimansgroeve niet meer in gebruik. De groeve is een geologisch monument dat wordt beheerd door de Stichting Het Limburgs Landschap. Omdat het gesteente hier erg hard is heeft het KNMI onder de groeve een seismologisch meetstation opgesteld om aardbevingen te registreren.

Zie ook[bewerken]