Helen Menken

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Helen Menken
Helen Menken, beeld uit de film Stage Door Canteen (1943).
Helen Menken, beeld uit de film Stage Door Canteen (1943).
Algemene informatie
Geboren 12 december 1912, New York
Overleden 27 maart 1966, New York
Portaal  Portaalicoon   Film

Helen Menken (New York, 12 december 1901New York, 27 maart 1966) was een Amerikaanse actrice, die als Helen Meinken werd geboren. Haar vader Frederick Meinken had een Duits-Franse achtergrond; Mary Madden was haar in Ierland geboren moeder.

Menken begon als tiener haar carrière met haar Broadwaydebuut in (1917) in het stuk Parlor, Bedroom and Bath. Haar grootste toneelrollen waren Seventh Heaven in 1922–1924; Mary of Scotland in 1933–1934, waar zij de hoofdrol van Elizabeth I met Helen Hayes speelde; en The Old Maid, het stuk dat de Pulitzerprijs won en waarin Menken en Judith Anderson in 1935 schitterden. Menken draaide in 1925 een korte film in New York City voor Lee De Forest.

Menkens laatste Broadway optreden was in 1937 in het geflopte stuk The Laughing Woman dat slechts één maand draaide. Ze acteerde in radiohoorspelen in de jaren '40 van de vorige eeuw en deed veel werk achter de schermen in de wereld van het theater, vooral bij de American Theatre Wing, de organisatie die buitengewoon talent en opleidingswerk in de theaterwereld ondersteunt en ooit de Tony Awards instelde. Menken ontving in 1966 postuum een speciale Tony Award voor haar werk.

Helen Menken trouwde drie keer. Op 20 mei 1926 trouwde zij met de acteur Humphrey Bogart. Voor beiden was dit het eerste huwelijk. Zij scheidden op 18 november 1927. Vervolgens trouwde zij op 12 juli 1932 met Dr. Henry T. Smith, van wie zij scheidde in 1947. Uiteindelijk trouwde zij in oktober 1948 met George N. Richard, die haar overleefde.

Helen Menken overleed aan een hartaanval tijdens een feest in de bekende club The Lambs op 27 maart 1966, 64 jaar oud.