Hennebont
Gemeente in Frankrijk  | |||
|---|---|---|---|
.svg) | |||
  | |||
| Situering | |||
| Regio | Bretagne | ||
| Departement | Morbihan 56 | ||
| Arrondissement | Lorient | ||
| Kanton | Hennebont | ||
| Coördinaten | 47° 48′ NB, 3° 17′ WL | ||
| Algemeen | |||
| Oppervlakte | 18,57 km² | ||
| Inwoners (1 januari 2023) |
15.910[1] (857 inw./km²) | ||
| Hoogte | 0 - 82 m | ||
| Overig | |||
| Postcode | 56700 | ||
| INSEE-code | 56083 | ||
| Website | hennebont.bzh | ||
| Detailkaart | |||
 | |||
| Foto's | |||
 | |||
| Uitzicht op Hennebont | |||
| |||
Hennebont (Bretons: Henbont) is een Franse gemeente in het departement Morbihan in Bretagne. De gemeente telde 15.910 inwoners op 1 januari 2023.[1] Hennebont ligt in het arrondissement Lorient en maakt deel uit van Lorient Agglomération, een samenwerkingsverband van 25 gemeenten met Lorient als centrumstad.
In de gemeente ligt spoorwegstation Hennebont.
Geschiedenis
[bewerken | brontekst bewerken]
In 1060 werd voor het eerst het kasteel van Hennebont vermeld. Dit kasteel lag op een hoogte van 45 meter boven de Blavet, op de rechteroever van deze rivier. De plaats was strategisch gekozen voor haar bereikbaarheid via de zee en de rivier, bij een natuurlijke oversteekplaats over de rivier. De naam van de plaats is afgeleid van "hent pont" (oude brug). Het feodale kasteel verdween in de loop van de veertiende eeuw.
De nederzetting op de linkeroever van de Blavet groeide uit tot een commercieel en militair centrum. De brug over de Blavet verwerkte het verkeer tussen Finisterre en Vannes. Op de rivier werd gevist en er verrezen watermolens.[2] Hertog Jan I van Bretagne liet aan het einde van de dertiende eeuw de stad versterken met een muur met een omtrek van ongeveer een kilometer met torens en poorten, de Ville-Close. Zijn vrouw, Blanche van Navarra, stichtte er de Abdij Notre-Dame-de-Joye. Rond 1590 werd de zuidwestelijke hoek van de stadsomwalling verstrekt met een bastion. Hennebont onderging verschillende belegeringen tussen de veertiende en de zestiende eeuw. In 1590 onderging de stad twee belegeringen in de strijd van de Heilige Liga tegen de kroon.
In de loop van de achttiende eeuw werd begonnen met de ontmanteling van de stadsmuur om de stadsontwikkeling te bevorderen. Er kwamen kloosters in de stad van kapucijnen en ursulinen.[3] In de negentiende eeuw werd de Blavet in Hennebont gekanaliseerd.[4]
In 1857 werd er een nationale stoeterij (haras) geopend in de stad, waar paarden voor de Franse cavalerie werden gekweekt. In 1860 werd er een metaalfabriek geopend in het dorp Kerglau waar tegen het einde van de negentiende eeuw ongeveer 700 arbeiders werkten. De grondstoffen werden aangevoerd via de haven van Hennebont.[5] In Hennebont kwamen er ook hoogovens, de Forges d’Hennebont. Deze kregen het moeilijk na de Tweede Wereldoorlog. Vanaf 1953 werd er met verlies gedraaid en twee jaar later stond het bedrijf op de rand van het faillissement. Er werkten meer dan 1.300 personen. Er volgden verschillende reddingspogingen van de overheid maar in 1967 sloten de hoogovens definitief de deuren.[6]
De stad liep zware schade op bij geallieerde bombardementen in 1944. De wederopbouw gebeurde onder leiding van architect en urbanist Paul Lindu.[7]
Geografie
[bewerken | brontekst bewerken]De oppervlakte van Hennebont bedroeg op 1 januari 2023 18,57 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 856,8 inwoners per km².
Hennebont ligt op 10 kilometer van Lorient. De Blavet stroomt door de gemeente.
De onderstaande kaart toont de ligging van Hennebont met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.
Stadsbeeld
[bewerken | brontekst bewerken]Op de rechteroever van de Blavet ligt de wijk Vieille-Ville, rond de heuvel waar eertijds het feodale kasteel stond. Ten noorden daarvan, op dezelfde oever, ligt de wijk Saint-Caradec. Deze werd genoemd naar de gelijknamige, achttiende-eeuwse kerk, die echter teruggaat op een eerdere kerk uit de dertiende eeuw.
Op de linkeroever ontwikkelde zich vanaf de dertiende eeuw de Ville-Close, de ommuurde stad. Overblijfselen van de stadsomwalling zijn de stadspoort Porte Broërec en de torens Tour Saint-Nicolas, Tour Rospadern en Tour des Carmes. Al deze bouwwerken zijn uit de vijftiende eeuw en zijn beschermd als historisch monument.
Vanaf de zeventiende eeuw ontwikkelde zich een nieuwe wijk buiten de stadsmuren rond de basiliek Notre-Dame-de-Paradis. Hier bouwden rijke burgers hun huizen. In de negentiende eeuw ontstonden nieuwe wijken rond het station en de stoeterij, en later ook rond de verschillende fabrieken.
Verder telt de gemeente nog de meer landelijke gehuchten Saint-Gilles en Saint-Antoine.[8]
Afbeeldingen
[bewerken | brontekst bewerken]
Notre-Dame-de-Paradis
Station Hennebont
Haven van Hennebont
Porte Broërec, de stadspoort die uitgaf op de weg naar Vannes
Stadsomwalling
Haras
Voormalige Abdij Notre-Dame-de-Joye
Ruïne van het feodale kasteel in de Vieille-Ville
Gemeentehuis
.jpg)
Demografie
[bewerken | brontekst bewerken]Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal, bron: INSEE-tellingen.
Geboren
[bewerken | brontekst bewerken]- Jan van Montfort (1295-1345), graaf van Montfort en tegenhertog van Bretagne
- Pierre de Polignac (1895-1964), lid van het huis Grimaldi, het vorstenhuis van Monaco
- Anthony Le Tallec (1984), voetballer
- Warren Barguil (1991), wielrenner
Externe link
[bewerken | brontekst bewerken]- 1 2 Populations de référence 2023.
- ↑ (fr) Le Blavet et son halage. hennebont.bzh (6 januari 2024).
- ↑ (fr) Hennebont au fil du sacré. hennebont.bzh. Geraadpleegd op 6 januari 2024.
- ↑ (fr) Hennebont au fil des fortifications. hennebont.bzh. Geraadpleegd op 4 januari 2024.
- ↑ (fr) A. Bleunard, Fabrication du fer-blanc, La Nature, 29 juni 1889, pp. 74-76
- ↑ (fr) Les forges d’Hennebont, chronique d’une fermeture redoutée. Patrimoines et archives. Morbihan. Geraadpleegd op 18 mei 2026.
- ↑ (fr) Hennebont au fil des façades. hennebont.bzh. Geraadpleegd op 6 januari 2024.
- ↑ (fr) Hennebont au fil des quartiers. hennebont.bzh. Geraadpleegd op 6 januari 2023.
