Hennin

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Vrouw met Hennin (detail van schilderij door Hugo van der Goes)

Een hennin was een lange, spits toelopende hoofdbedekking (puntige muts) van vrouwen in de 15e eeuw.

De kegelvormige hoofdbedekking werd vooral na 1495 gedragen. Veelal was aan het uiteinde een sluier verbonden, waarvan het einde in de hand werd gedragen of om het middel werd vastgemaakt.

Dit opvallende modeaccessoire uit de Renaissance, dat zo herkenbaar is uit de portretkunst van die tijd, schijnt direct geïnspireerd te zijn op de kenmerkende hoeden die men in die tijd aan het Mongoolse hof droeg en geeft de invloed van de Tataarse kledij op de Europse mode in die tijd goed weer.

Zie in dit verband ook fontange, huik en kaproen.