Henri Beunders

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Hendrik Johan Gerard (Henri) Beunders (Emmeloord, 1953) is een Nederlands contemporain historicus, publicist en hoogleraar aan de Erasmus Universiteit Rotterdam.

Biografie[bewerken]

Henri Beunders studeerde geschiedenis aan de Universiteit van Amsterdam (UvA), en werkte in de jaren tachtig als redacteur (buitenland, onderzoeksjournalist, correspondent Berlijn) voor NRC Handelsblad. Hij promoveerde in 1984 op de dissertatie Weg met de Vlootwet!.

In 1990 werd hij benoemd tot gewoon hoogleraar Geschiedenis van Maatschappij, Media en Cultuur aan de Erasmus Universiteit Rotterdam en werd hij tevens Academic Director van de Postacademische Dagbladopleiding Journalistiek (PDOJ). Behalve boeken en essays op het brede gebied van media en maatschappij, politiek en cultuur, publiceert hij regelmatig in kranten en tijdschriften. Hij was tevens lange tijd bestuurslid van het Nederlands Instituut voor Internationale Betrekkingen Clingendael. Wetenschappelijk was hij medebestuurslid of onderzoeker bij nationale NWO-onderzoeksprojecten zoals De Natiestaat en Omstreden Democratie. Beunders heeft tal van proefschriften begeleid. De afgelopen jaren richt zijn onderzoek zich vooral op de Digital Humanities, Openbaar Bestuur, Nationale Politie en Openbaar Ministerie.

Beunders als schrijver[bewerken]

Centraal in het werk van Beunders staan politieke, culturele en maatschappelijke conflicten en de rol van de publieke opinie in de Nederlandse maatschappij, geplaatst in een Europese en mondiale context. Hij introduceerde enkele termen die de hedendaagse cultuur volgens hem typeren, zoals ‘de emotiecultuur’, de ‘mediamaatschappij’ en de ‘manisch-depressieve samenleving’. Sommige van zijn opvattingen golden een tijd lang als controversieel, zoals zijn mening dat er niet langer sprake is van een ‘hoge’ en een ‘lage’ cultuur, maar dat deze door elkaar heen lopen. Ook zijn stellingname dat de begrippen ‘populisme’ en ‘mediahype’ veel te gemakkelijk en dus ondoordacht worden gebruikt, namelijk slechts om bepaalde groepen zwart te maken, vielen niet altijd in goede aarde. Tegenwoordig richt Beunders zijn pijlen vaak op de ‘Big Brother-maatschappij’ en de teloorgang van de rechten van de burger. Een citaat: ‘Mensen die alleen naar pulp kijken, vind ik zielig, maar mensen die alleen maar naar Buitenhof kijken, vind ik net zo zielig’.

In de projecten op het gebied van de e-humanities onderzoekt hij de mogelijkheden om digitale databanken – tekst en audiovisueel – te helpen ontsluiten ten behoeve van wetenschappers en burgers. Zie de projecten Polimedia (koppeling Handelingen aan media) en TalkofEurope (koppeling tussen Handelingen van het Europees Parlement en de media en de Handelingen van de nationale parlementen). In het Europese onderzoeksproject AXES, dat audiovisuele archieven wil ontsluiten met behulp van een te ontwikkelen high-tech videozoekmachine, leidt hij de afdeling gebruikersstudies. In deze projecten gaat het Beunders vooral om de vraag welke informatie onderzoekers en burgers willen, en op welke manier zij die wensen te raadplegen en gebruiken.

Op het terrein van het Openbaar Bestuur onderzoekt hij in wezen dezelfde vraag: hoe kan de communicatie tussen overheden en instellingen enerzijds en de burgers (en actiegroepen) anderzijds verbeterd worden? Beunders noemt zichzelf een ‘radicale democraat’: hij pleit voor zo groot mogelijke inspraak en zeggenschap voor de burgers, met behoud van de professionele autonomie voor politici en bestuurders. Over dit soort zaken is Beunders een veel gevraagd commentator en geeft hij ook menig lezing en workshop in het land

Zijn tekst "Eenzame grazers", gepubliceerd in de Groene Amsterdammer, werd opgenomen in de eerste kans van het VWO-eindexamen Nederlands van 2014.

Enkele publicaties[bewerken]

  • Denken aan Duitsland. Essay over moderne Duitse geschiedenis en enige hoofdstukken over de Nederlands-Duitse betrekkingen in de jaren zeventig. (met M.C. Brands en H.H. Selier) (Amsterdam 1983) (Thinking of Germany, study for the Scientific Board of Government Policy).
  • Argwaan en profijt. De Nederlands-Duitse betrekkingen sinds 1945. (met H.H. Selier) (Amsterdam 1983) (Suspicion and Profits. The Dutch-German relations since 1945).
  • Weg met de Vlootwet! De maritieme bewapeningspolitiek van het kabinet-Ruijs de Beerenbrouck en het succesvolle verzet daartegen in 1923 (Bergen 1984, dissertation) (More Warships? No!).
  • De drang naar Duitsland. Of het einde van een zwaarbewaakte illusie (Amsterdam 1990) (The Urge for Germany. Or the end of a heavily guarded illusion).
  • Changing Reality. Power, Media and (Inter)National Behaviour. Proceedings of the International Conference September 25/26th September 1991 (Rotterdam 1992).
  • De strijd om het beeld. Over de behoefte aan censuur (Den Haag 1994) (The Struggle for the Power over Pictures. About the call for censorship).
  • Wat je ziet ben je zelf. Big Brother: lust, leven en lijden voor de camera (Amsterdam 2000) (Looking in the Mirror. Big Brother: lust, life and suffering in front of the camera).
  • Publieke Tranen. De drijfveren van de emotiecultuur (Amsterdam 2002) (Public Tears. The driving forces behind the emotion culture).
  • Politie en Media. Over feiten, fictie en imago politiek. (Zeist 2005, 2009).
  • De virtuele lont in het kruitvat. Welke rol spelen de oude en nieuwe media in de micromobilisatie van burgers en hun strijd om politieke aandacht? (Den Haag, 2009).
  • Politie en Publiek. Een onderzoek naar de communicatievormen tussen burgers en blauw. (Amsterdam, 2011)

Externe link[bewerken]