Henri De Bruyne (militair)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Monument van Lippens en De Bruyne op de Zeedijk in Blankenberge.

Henri De Bruyne (Blankenberge, 2 februari 1868 - Kasongo, 1 december 1892) was een Belgisch sergeant die rond 1890 vertrok naar de Kongolese plaats Kasongo. Omdat hij als een held beschouwd werd, is er voor hem en zijn officier te Blankenberge een monument opgericht, ontworpen door de Brusselse beeldhouwer Guillaume Charlier.

Op 16 oktober 1886 ging De Bruyne in het leger. Koning Leopold II was in die tijd bezig om beslag te leggen op Kongo-Vrijstaat. In 1892 werd er een expeditieleger uitgezonden om de handel in zwarte slaven te niet te doen. Sergeant De Bruyne was op dit moment de adjudant van luitenant Joseph Lippens. Tijdens deze veldtocht werden beiden gevangengenomen door Sefoe, de zoon van de Arabische sultan en voormalige gouverneur van Oost-Congo Tippo Tip, die het bevel voerde over de opstandige legers in Congo. Toen De Bruyne de Lomanirivier moest overzwemmen op bevel van Sefoe, weigerde hij die opdracht en dat werd zijn dood. Hij stierf op 1 december 1892 te Kasongo. In 1900 kregen Lippens en De Bruyne een monument te Blankenberge. Zij werden aangezien als helden door de plaatselijke bevolking omdat zij gevallen waren in de strijd tegen de slavernij.