Henri Boel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Henri Joseph Boel)
Ga naar: navigatie, zoeken
Henri Boel
Afbeelding gewenst
Volledige naam Henri Joseph Boel
Geboren Tienen, 5 september 1931
Regio Vlag Vlaams Gewest Vlaanderen
Land Vlag van België België
Functie Politicus
Partij BSP / SP
Functies
1965 - 1977 Burgemeester Tienen
1965 - 1981 Volksvertegenwoordiger
1977 - 1979 Minister van Binnenlandse Zaken
1979 - 1980 Voorzitter Cultuurraad voor de
Nederlandse Cultuurgemeenschap
1980 - 1981 Voorzitter Vlaamse Raad
1981 - 1986 Senator
1983 - 1986 Burgemeester Tienen
1986 - 2001 Rechter Arbitragehof
2001 Voorzitter Nederlandse taalgroep
Arbitragehof
Portaal  Portaalicoon   België
Politiek

Henri Joseph Boel (Tienen, 5 september 1931) is een voormalig Belgisch politicus voor de BSP en erevoorzitter van het Arbitragehof.

Levensloop[bewerken]

Boel studeerde af als doctor in de rechten in 1954 aan de Katholieke Universiteit Leuven. Vervolgens ging hij aan de slag als advocaat.

Hij belandde in de politiek na zijn deelname aan de gemeenteraadsverkiezingen van 1959. Hij zetelde vervolgens aaneensluitend als gemeenteraadslid te Tienen tot 1986. In 1965 kreeg hij een mandaat als burgemeester van deze stad. Deze functie oefende hij uit tot 1979.[1] Op 23 mei 1965 werd hij verkozen als Volksvertegenwoordiger in het kiesarrondissement Leuven. Op 3 juni 1977 werd hij aangesteld als Minister van Binnenlandse Zaken in de Regering-Tindemans II. Hij bleef dit tot 20 oktober 1978.

In de periode december 1971-oktober 1980 zetelde hij als gevolg van het toen bestaande dubbelmandaat ook in de Cultuurraad voor de Nederlandse Cultuurgemeenschap, die op 7 december 1971 werd geïnstalleerd. Van november 1973 tot april 1977 zat hij er de BSP-fractie voor. Hij werd tot voorzitter van de Cultuurraad verkozen op 24 april 1979. Onder zijn voorzitterschap werd de Cultuurraad op 21 oktober 1980 omgevormd tot de Vlaamse Raad, waarvan hij voorzitter bleef tot 22 december 1981.[2] Voor de verkiezingen van 8 november 1981 maakte hij de overstap naar de Senaat. Eind november 1986 verliet hij de politiek. Op die dag kreeg hij tevens de titel van eresenator.[3] Tot het einde van zijn politieke carrière bleef hij lid van de Vlaamse Raad, de voorloper van het huidige Vlaams Parlement. Vanaf 30 januari 1991 mocht hij zich erevoorzitter noemen, een eretitel die hem werd toegekend door het Bureau (dagelijks bestuur) van de toenmalige Vlaamse Raad.

Op 24 november 1986 werd hij rechter in het Arbitragehof, waarvan hij voorzitter van de Nederlandse taalgroep werd op 14 maart 2001.[4] Op 4 september van datzelfde jaar ging hij met pensioen.

Voorganger:
Joseph Michel
Minister van Binnenlandse Zaken
1977-1979
Opvolger:
Georges Gramme