Henry (eenheid)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Kleinere eenheden
Fac-
tor
Naam Sym-
bool
10-9 nanohenry nH
10-6 microhenry μH
10-3 millihenry mH
100 henry H

De henry, symbool H, genoemd naar Joseph Henry, is de SI-eenheid voor zelfinductie van een spoel en voor de wederzijdse inductie van twee spoelen. Een spoel heeft een zelfinductie van 1 henry als een verandering in de stroomsterkte van 1 ampère per seconde een inductiespanning veroorzaakt van 1 volt. Door deze definitie heeft de toepasselijke vorm van de inductiewet van Faraday in het SI-stelsel, waarin de geïnduceerde spanning U wordt uitgedrukt in de verandering van de stroomsterkte I de eenvoudige vorm:

,

met de zelfinductie L als evenredigheidsconstante.

De relatie van de henry met andere SI-eenheden is:

Daarin is:

V volt
s seconde
A ampère
J joule
T tesla
m meter

In de praktijk van de elektrotechniek en de elektronica zijn spoelen van 1 henry niet courant en wordt er meer gewerkt met lagere waarden, tot in de orde van grootte van 1 μH.

Verouderde eenheden[bewerken]

De eenheid voor zelfinductie in het elektromagnetische cgs-systeem is de abhenry (abH):

De eenheid is zo gekozen dat een verandering in de stroomsterkte van 1 abampere per seconde een spanningsverandering induceert van 1 abvolt. Voor de cgs-eenheden abampere (abA) en abvolt (abV) geldt:

In het elektrostatische cgs-systeem was de stathenry (statH) de eenheid voor zelfinductie. Daarvoor geldt, met c de lichtsnelheid:

De eenheid is zo gekozen dat een verandering in de stroomsterkte van 1 statampere per seconde een spanningsverandering induceert van 1 statvolt. Voor de cgs-eenheden statampere (statA) en statvolt (statV) geldt:

.

Zie ook[bewerken]