Herman Wiersinga

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Herman Wiersinga (1927) is een Nederlandse predikant en theoloog. Hij studeerde theologie aan de Vrije Universiteit te Amsterdam. Hij was predikant in de Gereformeerde Kerken in Nederland te Lewedorp, Gent, Curaçao. Daarna werd hij studentenpredikant te Amsterdam en Leiden. Hij raakte bekend door zijn publicaties over de verzoeningsleer. Deze publicaties zorgden voor veel gesprek en discussie binnen de Gereformeerde Kerken in Nederland, zelfs tot op verschillende synodes. Wiersinga wees namelijk de klassiek-gereformeerde leer van 'verzoening door voldoening' af, waarin wordt gesteld dat mensen met God verzoend worden doordat van Jezus Christus aan het kruis plaatsvervangend betaalde voor de schuld die de mensen tegenover God hebben openstaan.

Publicaties[bewerken | brontekst bewerken]

  • De verzoening in de theologische discussie (dissertatie) - Kampen 1971
  • Verzoening als verandering - Kampen 1972
  • Verzoening met het lijden ? - Kampen 1975
  • Je kunt beter geloven. Het geloofsmodel in de brief aan de Hebreeën - Baarn 1978
  • Doem of daad. Een boek over zonde - Baarn 1982
  • Geloven bij daglicht - Baarn 1992
  • Op ooghoogte. Portret van een postmodern geloof - Zoetermeer 2000
  • De vitale vragen van Bonhoeffer - Zoetermeer 2004