Herman van Bergen (beeldend kunstenaar)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Herman van Bergen
Herman van Bergen voor de kathedraal van doornen, 2020
Persoonsgegevens
Geboren Nijmegen, 24 april 1953
Geboorteland Vlag van Nederland Nederland
Opleiding ArtEZ
Beroep(en) Beeldend kunstenaar
Oriënterende gegevens
Bekende werken Kathedraal van doornen
RKD-profiel
officiële website
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur
Cariben

Herman van Bergen (Nijmegen, 24 april 1953) is een multidisciplinair Curaçaos-Nederlands beeldend kunstenaar.

Leven en werk[bewerken | brontekst bewerken]

Van Bergen ging van zijn negende tot zijn zeventiende jaar naar de Vrije Academie in Nijmegen, waar hij leerde tekenen en schilderen. Later studeerde hij aan de kunstacademie ArtEZ in Arnhem en antropologie aan de Universiteit Nijmegen. In 1989 verhuisde hij naar Curaçao. Daar werd hij bekend met zijn schilderijen en kunstkalenders,[1][2] als illustrator van boeken, maar vooral met zijn kunstwerken van doornentakken van de Vachellia tortuosa (sumpiña art). Hij begon met dit materiaal te werken door zijn deelname aan een internationale workshop waar met natuurlijke materialen kunst moest worden gemaakt.[3]

De kathedraal van doornen

Vanaf 1987 werden zijn schilderijen tentoongesteld in Nederland, de Nederlandse Antillen en Suriname. Hij nam ook deel aan groepsexposities, zoals de Auto Retrato Nobo in Aruba (1999), de San Sebastion expositie in Maracaibo, Venezuela (2000), in Art Center Delft (2000) en de Watamula International Artist Workshop in Curaçao (2000).[4]

In 2012 behaalde Van Bergens sumpiñasculptuur El Indjan een top-vijfplaats tijdens de Artprize-tentoonstelling in Michigan.[5][3] In 2013 werd het sumpiñabeeld Beso di kunuku (The Kiss) als officieel geschenk overhandigd aan Koning Willem Alexander en Koningin Máxima tijdens hun kennismakingsbezoek aan Curaçao. In 2013 nam hij met het beeld Islas Inútiles deel aan de expositie Tropisch Koninkrijk ter gelegenheid van 200 jaar Koninkrijk in museum de Fundatie.[6]

Van 2012 tot 2020 werkte hij aan zijn magnum opus, de kathedraal van doornen in de tuin van Landhuis Bloemhof in Willemstad. In november 2021 bracht prinses Beatrix er een bezoek.[7][8]

Onderscheidingen[bewerken | brontekst bewerken]

  • De originaliteitsprijs op de expositie van lokale kunst van het Curaçaosch Museum (1998).
  • De Cola Debrotprijs voor zijn gehele oeuvre en zijn bijdrage aan de ontwikkeling van de kunst, opleiding en bewustzijn op Curaçao (2016). Bij die gelegenheid werd in Landhuis Bloemhof en overzichtstentoonstelling van zijn werk gehouden.
  • Twee CODAawards voor de kathedraal van doornen: in de categorie Landscape en de People's Choice Award (2020).[9]