Hertogdom Milaan

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Ducato di Milano
Deel van het Heilige Roomse Rijk
 Heerlijkheid Milaan
 Ambrosiaanse Republiek
1395 – 1447
1450 — 1797
Ambrosiaanse Republiek 
Transpadaanse Republiek 
Flag of the Duchy of Milan (1450).svg
(Details) (Details)
Algemene gegevens
Hoofdstad Milaan
Talen Italiaans
Religie(s) Rooms-katholiek
Regering
Dynastie Huis Visconti, Sforza, huis Habsburg
Staatshoofd Hertog

Het hertogdom Milaan was een hertogdom in Noord-Italië. Het hertogdom ontstond in 1395 toen Gian Galeazzo Visconti de hertogelijke titel kocht van Wenceslaus, Rooms-Duits koning van het Heilige Roomse Rijk.

In 1513 gingen vier van de zestien provincies van het hertogdom verloren aan Zwitsersland en wel Lugano, Locarno, Mendrisio en Vallemaggia.

Met de Vrede van Cateau-Cambrésis (1559) werd het hertogdom verbonden met het Spaanse Rijk, maar het bleef formeel deel uitmaken van het Heilige Roomse Rijk.

Tijdens de Spaanse Successieoorlog (1701-1713) stonden de Oostenrijkse Habsburgers een deel van hun aanspraken op het hertogdom in 1703 af aan het Huis Savoye in ruil voor hun steun bij het Verdrag van Turijn en wel de provincies Alessandria en Lomellina, verder Valsesia. De Vrede van Utrecht (1713) verdeelde het hertogdom volgens de eerder gemaakte verdragen tussn Oostenrijk en het Huis Savoye. Tijdens deze oorlog koos de hertog van Mantua de zijde van Frankrijk. De keizer deed de hertog daarop in de rijksban wegens felonie en confisqueerde zijn bezittingen. Hij beleende vervolgens zichzelf met met hertogdom Mantua. Omdat dit hertogdom grensde aan het hertogdomj Milaan, werden de beide hertogdommen bestuurlijk verenigd.

Tijdens de Poolse Successieoorlog kocht Oostenrijk opnieuw de steun van het huis Savoye door in 1735 bij een Voorverdrag van Wenen de provincies Tortona en Novara af te staan.

Ook tijdens de Oostenrijkse Successieoorlog diende het hertogdom Milaan weer als koopwaar. In 1743 werden bij het Verdrag van Worms de provincies Bobbio en Vigevano, het grootste deel van de provincie Pavia en het grootste deel van het graafschap Anghiera afgestaan.

Dit alles werd in 1748 werd in 1748 bevestigd in de Vrede van Aken. Oostenrijk was toen nog in het bezit van de provincies Milaan, Como, Lodi en Cremona en een klein deel van de provincie Pavia en een klein deel van het graafschap Anghiera.[1]

In 1796 werd het hertogdom door Napoleon Bonaparte ingenomen, waarna het deel ging uitmaken van de Transpadaanse Republiek. In 1797 werd het verlies van Milaan door Oostenrijk bij de Vrede van Campo Formio erkend en werd het hertogdom officieel opgeheven.

Na het Congres van Wenen (1815) werd het hertogdom een deel van het koninkrijk Lombardije-Venetië, een onderdeel van het Keizerrijk Oostenrijk.

Hertogen van Milaan[bewerken | brontekst bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Lijst van heersers van Milaan voor het hoofdartikel over dit onderwerp.