Hervé Hasquin

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Hervé Hasquin
Afbeelding gewenst
Geboortedatum 31 december 1942
Geboorteplaats Charleroi
Regio Vlag Waals Gewest Wallonië
Land Vlag van België België
Partij PRL
7e minister-president van de Franse Gemeenschap
Aangetreden 22 juli 1999
Einde termijn 26 juli 2004
Regering Hasquin
Voorganger Laurette Onkelinx
Opvolger Marie Arena
Franse Gemeenschapsminister van Internationale Relaties
Aangetreden 22 juli 1999
Einde termijn 26 juli 2004
Regering Hasquin
Voorganger William Ancion
Opvolger Marie-Dominique Simonet
Functies
1995-1999 Brussels minister van Ruimtelijke Ordening, Stadsontwikkeling en Communicatie
Portaal  Portaalicoon   België
Politiek

Hervé Hasquin (Charleroi, 31 december 1942) is een Belgisch historicus en professor aan de ULB, voormalig parlementslid en minister.

Levensloop[bewerken]

Hasquin is afkomstig uit een welgesteld 'bourgeois'-gezin. Zijn vader was René-Pierre Hasquin, een invloedrijk financier van de Waalse pers die het dagblad "Journal-l'Indépendance" beheerde en stichter was van een blad uit Charleroi ("Le Métropolitain"). In dat blad schrijft Hervé Haquin een groot aantal redactionele hoofdartikelen onder een pseudoniem.

Als doctor in de wijsbegeerte en letteren, was hij vanaf 1970 docent aan de "Université Libre de Bruxelles" (de Vrije Universiteit Brussel of ULB) waarvan hij van 1982 tot 1986 ook de rector was. Later werd hij voorzitter van de raad van bestuur, van 1986 tot 1995. In 1983 richtte hij er de leerstoel Théodore Verhaegen voor maçonnieke wetenschappen op.

Vanaf het midden van de jaren 1970 raakte Hervé Hasquin actief betrokken bij het politieke leven. Hij neemt in 1976 deel aan de oprichting van de Waalse Parti Réformateur Libéral (de Liberale Vernieuwingspartij of PRL), waar hij geleidelijk opklom tot ondervoorzitter (mandaat dat hij van 1986 tot 1990 uitoefende) en tot secretaris-generaal (mandaat dat hij van 1990 tot 1992 uitoefende). In die periode was hij ook de samensteller van twee delen van een geschiedkundig werk, "La Wallonie, le Pays et les Hommes" waarvan vijf delen verschenen. Dankzij zijn ijver voor de Waalse zaak, kreeg hij een biografie in de "Encyclopédie du Mouvement wallon" (Encyclopedie van de Waalse Beweging, Tome II, pp.786-787).

Voor de PRL was hij van 1983 tot 1985 gemeenteraadslid van Charleroi, waarna hij naar Sint-Lambrechts-Woluwe verhuisde. Hier werd hij van 1989 tot 2000 eveneens gemeenteraadslid en van 1995 tot 2000 schepen was. Na een tweede verhuis, naar Opzullik of officieel Silly ditmaal, was hij daar van 2001 tot 2012 gemeenteraadslid, een mandaat dat hij cumuleerde met het voorzitterschap van het OCMW (Centre public d'action sociale).

Bovendien volgde hij een parlementaire loopbaan: van 1987 tot 1991 was hij provinciaal senator voor Brabant, van 1991 tot 1995 en voor korte tijd in 1999 was hij rechtstreeks gekozen senator, van 1989 tot 1995 zetelde hij in het Brussels Hoofdstedelijk Parlement, van 2004 tot 2007 in de Kamer van Volksvertegenwoordigers en van 1995 tot 1999 in het Parlement van de Franse Gemeenschap.

Zijn loopbaan voerde hem ook naar de regering van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest, waar hij als enige liberaal deel uitmaakte in de periode van 1995 tot 1999. In die periode was hij ook voorzitter van de "Commission communautaire française" (de Franse Gemeenschapscommissie). Van juli 1999 tot juli 2004 was Hervé Hasquin minister-president van de regering van de Franse Gemeenschap van België en bevoegd voor internationale betrekkingen en gelijkheid van kansen.

Op 17 januari 2005 werd Hervé Hasquin benoemd tot afgevaardigd beheerder van het Studie- en onderzoekscentrum Jean Gol (Centre d'études et de recherches Jean Gol), het studiecentrum van de "Mouvement Réformateur" (de ondertussen omgedoopte en uitgebreide Franstalige liberale partij van België). Met verwijzing naar zijn verleden als hoogleraar geschiedenis aan de Franstalige Vrije Universiteit van Brussel verkreeg hij als politicus de bijnaam "Hervé XIV"

Ideeën[bewerken]

Over immigranten[bewerken]

Lang voordat het Vlaams Blok of het Front National (België) stemmen haalden met hun migrantenstandpunt, verspreidde een Belgische anti-racistische organisatie "Résistances" informatie aangaande een relatief racisme dat door Franstalige politici van de Parti Réformateur Libéral werd vertoond, maar dat ook door Franstalige socialisten en christendemocraten werd gedragen. Hervé Hasquin verklaarde letterlijk in een vrije tribune in de krant Le Soir van 12 januari 1990:

"On ne peut nier, tout particulièrement en Région bruxelloise, que la densité d’étrangers extra-européens, très éloignés de nos traditions culturelles et philosophico-religieuses, posent d’autant plus de problèmes que beaucoup d’entre eux ne sont pas soucieux de s’intégrer dans nos populations (…). Le "seuil de tolérance" (…) a été atteint à maints endroits"

("Men kan niet ontkennen dat, in het bijzonder in de Brusselse regio, de sterke aanwezigheid van buiten-Europese vreemdelingen, die erg ver van onze culturele en filosofisch-religieuze tradities staan, bijzonder veel problemen creëert doordat velen van hen zich er niet voor willen inspannen om zich in onze bevolking te integreren (...). De tolerantiedrempel (...) is op verschillende plaatsen overschreden".)

Over homoseksualiteit[bewerken]

"Il n’y a pas de développement de l’humanité sans conjonction de l’homme et de la femme. Je revendique haut et fort mon hétérosexualité. Ce qui, dans l’ambiance du moment, me paraît parfois nécessaire. Il faut pouvoir s’affirmer. Sans complexe. Et je le fais parce que je n’aime pas les atmosphères de décadence comme celle de l’Empire romain." (Le Soir, 21/08/2005)

("Er is geen ontwikkeling in de mensheid zonder het verbond tussen man en vrouw. Ik claim met klem mijn heteroseksualiteit. Wat mij, gegeven het klimaat van deze tijd, soms nodig lijkt. Men moet ergens voor durven staan. Zonder complexen. En ik doe het omdat ik niet houd van een klimaat van decadentie zoals in het Romeinse Rijk.")

Vrijmetselarij[bewerken]

Hij behoort tot de Brusselse loge "La Fraternité" van de Grootloge van België. [1]

Eretekens[bewerken]

  • Vlag van België België: Grootkruis Kroonorde, 2004

Bibliografie[bewerken]

  • Hasquin, Hervé, La Wallonie, son histoire, Bruxelles, Luc Pire, 1999.

Referenties[bewerken]

  1. Koppen, Jimmy (ed.), Vrijmetselarij voor dummies, Pearson Education Benelux, Amsterdam, 2008, ISBN 9789043014854, p. 351-2

Externe link[bewerken]

Voorganger:
Laurette Onkelinx
Minister-president van de Franse Gemeenschap
1999-2004
Opvolger:
Marie Arena