Hestia (planetoïde)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
(46) Hestia
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Type Planetoïde
C-type
Fysische gegevens
Diameter 124,1 km[1]
Massa 3,5x1018 kg[2]
Rotatietijd 21,04 uur[1]
Absolute helderheid +8,36 mag
Albedo 0,052[1]%
Baangegevens
Perihelium 2,091 AU
Aphelium 2,961 AU
Halve lange as (a) 2,526 AU
Excentriciteit (e) 0,172
Lengte klimmende knoop (Ω) 181,168°
Argument van het periapsis (ω) 176,882°
Middelbare anomalie (M) 45,401
Periode (P) 1465,958dagen
(4,01 a)
Dagelijkse beweging (n) 18,60 km/s
Inclinatie (i) 2,342°
Waarnemingsgegevens
Standaardepoche J2006
Portaal  Portaalicoon   Astronomie

(46) Hestia is een planetoïde in de planetoïdengordel tussen de banen van de planeten Mars en Jupiter. Hestia heeft een diameter van ongeveer 124,1 km en draait in 4,01 jaar om de zon. Ze heeft een ellipsvormige baan waarin de afstand tot de zon varieert tussen de 2,091 en 2,961 astronomische eenheden. De baan maakt een hoek van ongeveer 2,3° ten opzichte van de ecliptica.

Ontdekking en naamgeving[bewerken]

Hestia werd op 16 augustus 1857 ontdekt door de Engelse astronoom Norman Robert Pogson. Pogson ontdekte in totaal acht planetoïden, waarvan Hestia de derde was.

Hestia is genoemd naar de godin van het haardvuur in de Griekse mythologie.

Eigenschappen[bewerken]

Hestia wordt door spectraalanalyse ingedeeld bij de C-type planetoïden, wat betekent dat ze een relatief laag albedo heeft en een donker oppervlak. C-planetoïden zijn rijk in organische verbindingen. Hestia draait in iets meer dan 21 uur om haar eigen as, wat relatief langzaam is.

Hestia is het grootste lid van de Hestiafamilie, een groep planetoïden waarvan vermoed wordt dat ze ontstaan zijn uit één botsing of inslag.

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]