Het evangelie volgens Matteüs (film)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Het evangelie volgens Matteüs
(Il Vangelo secondo Matteo)
Matera, opnamelocatie van de film
(Filmposter op en.wikipedia.org)
Tagline A Motion Picture which will be seen by the entire world - up to the end of the world!
Alternatieve titel(s) The Gospel according to St. Matthew; The Gospel According to Matthew; L'évangile selon saint Matthieu
Regie Pier Paolo Pasolini
Producent Alfredo Bini
Scenario Pier Paolo Pasolini
Gebaseerd op Evangelie volgens Matteüs
Hoofdrollen Enrique Irazoqui
Margherita Caruso
Susanna Pasolini
Marcello Morante
Mario Socrate
Settimio Di Porto
Muziek Luis Bacalov
Johann Sebastian Bach
Wolfgang Amadeus Mozart
Sergei Prokofiev
Anton Webern
Guido Haazen & Les Troubadours Du Roi Baudouin
Odetta
Montage Nino Baragli
Camerawerk Tonino Delli Colli
Distributie Titanus Distribuzione S.p.a.
Première 1964
Genre Religieus drama / historie
Speelduur 137 minuten / 91 min. (gekleurde DVD-uitgave van Legend Films)
Taal Italiaans
Land Vlag van Italië Italië
Vlag van Frankrijk Frankrijk
Opnamelocaties Matera
Gewonnen prijzen 7
Overige nominaties 9
(en) IMDb-profiel
MovieMeter-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Het evangelie volgens Matteüs (originele titel: Il Vangelo secondo Matteo) is een Italiaans-Franse zwart-wit speelfilm uit 1964, geregisseerd door Pier Paolo Pasolini.

De Italiaans gesproken film (met een duur van ongeveer twee uur en een kwartier) behandelt het leven van Jezus zoals dat staat opgetekend in het evangelie volgens Matteüs, maar dan vanuit een communistisch-rooms-katholiek oogpunt. Pasolini gebruikte dit evangelie als draaiboek en hanteerde slechts letterlijke citaten hieruit in zijn film.
De acteurs waren allen amateurs. De rol van Jezus werd vervuld door de Spaans-Catalaanse economiestudent Enrique Irazoqui. Een bijzonderheid is dat de moeder van Pasolini de oude Maria speelde. De film werd opgenomen in de Zuid-Italiaanse plaats Matera uit welke plaats de meeste personen voor de film werden gerekruteerd.

Op het filmfestival van Venetië in 1964 streed deze film voor de prijs van de Gouden Leeuw. Voor zijn regie ontving Pasolini de speciale prijs van de jury. In 1964 werd deze film ook in het Vaticaan vertoond, voor een publiek hoofdzakelijk bestaande uit rooms-katholieke hoogwaardigheidsbekleders. Na afloop gaven de aanwezigen een veertig minuten durend applaus.[bron?] Een opmerkelijke wetenswaardigheid is dat regisseur Pasolini zelf een atheïst was.

Rolverdeling[bewerken | brontekst bewerken]

Verwijzingen[bewerken | brontekst bewerken]

Literatuur[bewerken | brontekst bewerken]

  • Giacomo Gambetti (red.) - Il Vangelo secondo Matteo (la sceneggiatura), Milano 1964, herdruk 1991/1994
  • Johann Christoph Hampe (nachwort) - Das Evangelium nach Matthäus, Gütersloh 1965
  • Oswald Stack - Pasolini on Pasolini (Cinema One 11), London 1969
  • Paul Verheijen - Het Evangelie volgens Pasolini Nijmegen 1978