Hetty Voûte

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Hetty Voûte
Hetty Voûte in 1996
Hetty Voûte in 1996
Volledige naam Henriette Voûte
Geboren 12 juni 1918, Utrecht
Overleden 16 januari 1999, Amsterdam
Land Nederland
Portaal  Portaalicoon   Tweede Wereldoorlog

Henriette (Hetty) Voûte (Utrecht, 12 juni 1918Amsterdam, 16 januari 1999)[1] was tijdens haar studie in de Tweede Wereldoorlog actief in het verzet. Ze verspreidde het door haar broers opgerichte verzetsblad 'Het Bulletin', en ze bespioneerde bij Noordwijk enige tijd de Duitse verdedigingswerken. Als lid van het Utrechts Kindercomité hielp ze kinderen ontsnappen uit de kinderopvang tegenover de Hollandsche Schouwburg, de schouwburg vanwaaruit in de jaren 1942 en 1943 mensen werden verzameld en gedeporteerd.[2]

Na te zijn verraden kwam ze in Kamp Vught terecht. De laatste 7 maanden van de oorlog zat ze in het vrouwenconcentratiekamp Ravensbrück, dat door de Zweden werd bevrijd. Zo kwam ze na de oorlog aanvankelijk in Zweden terecht. In 1946 keerde ze terug naar Nederland en ontmoette daar Christian Elie Dutilh, met wie ze nog hetzelfde jaar trouwde. Ze vertrokken naar Nederlands-Indië en kregen vier kinderen. Ze keerden in 1953 terug uit Indonesië.

In 1988 kreeg ze een onderscheiding voor haar werkzaamheden voor kinderen in de Tweede Wereldoorlog. Ze stond aan de wieg van verschillende initiatieven die zich bezighouden met het herdenken van de oorlog, zoals Stichting Kombi in 1988 en Stichting Vriendenkring Nationaal Monument Kamp Vught in 1990.

In 1996 vertelde Hetty haar levensverhaal aan het USC Shoah Foundation Institute, opgericht in 1994 door Steven Spielberg. Dit verhaal is opgenomen in de Collectie 2000 Getuigen Vertellen[3] in het Joods Historisch Museum.

In de wijk Slotermeer-Noordoost in Amsterdam Nieuw-West is een brug naar haar vernoemd.[5]