High Performance File System

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

High Performance File System (HPFS) is een bestandssysteem speciaal ontwikkeld voor het OS/2-besturingssysteem om de tekortkomingen van het FAT-bestandssysteem weg te werken. Het was geschreven door Gordon Letwin en andere werknemers bij Microsoft. Het werd toegevoegd aan OS/2 versie 1.2, toen nog een product van de samenwerking van Microsoft en IBM.

Verbeteringen van HPFS zijn onder andere

  • ondersteuning van bestandsnamen met hoofd- en kleine letters;
  • lange bestandsnamen (256 karakters, tegenover de 11 karakters van FAT);
  • een efficiënter gebruik van schijfruimte door sectoren afzonderlijk te benaderen in plaats van per clusters;
  • een interne architectuur die items die verbonden met elkaar zijn dicht bij elkaar houdt;
  • minder fragmentatie van de data en een centrale rootmap;
  • Ook is er plaats voor 64 kB aan metadata per bestand;

Nadat IBM en Microsoft uiteengingen, ontwierp Microsoft NTFS, een uitbreiding van HPFS.