Hil Andringa

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Hil Andringa
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Persoonsgegevens
Volledige naam Hiltje Andringa
Geboren 25 maart 1896
Overleden 26 februari 1985
Geboorteland Nederland
Beroep(en) Beeldhouwer
RKD-profiel
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur

Hiltje (Hil) Andringa (Leeuwarden, 25 maart 1896Hilversum, 26 februari 1985) was een Nederlandse beeldhouwer en vormgever.[1]

Leven en werk[bewerken | brontekst bewerken]

Andringa was een dochter van Bouwe Andringa en Jacoba Wierda. Haar vader was bierhuishouder in Leeuwarden. Ze genoot haar opleiding in Amsterdam. Ze verhuisde in de jaren twintig naar Hilversum. Ze was daar ze de drijvende kracht achter de in 1949 opgerichte kunstenaarsvereniging Gooisch Scheppend Ambacht (GSA, later: Genootschap voor Samenwerkende Ambachtskunstenaars)[2]. Ze had in haar werk een voorkeur voor harde materialen als hout, albast en ivoor[3] en ontwierp ook gebruiksvoorwerpen. Werk bevindt zich onder andere in de collectie van Stichting Françoise van den Bosch.

Andringa overleed op 88-jarige leeftijd in haar woonplaats Hilversum.

Exposities[bewerken | brontekst bewerken]

1980 Vrouwen + Beeldende Kunst - Groepsexpositie Rijksakademie van Beeldende Kunsten Amsterdam[4]

1975 100 vrouwen in Galerie d'Eendt - Galerie d'Eendt Amsterdam[4]

1974-1975 De Kijkdoos Bennekom; Hil Andringa en Corrie Bos

1959 Goois Scheppend Ambacht Hilversum - Goois Scheppend Ambacht Hilversum[4]

1949 Goois Scheppend Ambacht Hilversum - Goois Scheppend Ambacht Hilversum[4]


Anderen over haar werk[bewerken | brontekst bewerken]

Toespraak bij de opening in de Kijkdoos in Bennekom in 1974 door Lex van Voorst.[5]

"Op een leeftijd waarvan men verondersteld wordt werkeloos het einde af te wachten, (red. in 1974 was zij 78 jaar) werkt zij gedurende zeven uren per dag zeven dagen per week. Zij is zo vrij om waar de cultuur haar het breien van wollen sokken toebedeelt te werken in stug metaal en kunsthars. De perfectie waarmee zij maat en vorm hanteert geeft haar plastieken kracht en lading: begrippen die wij lichtvaardig associeren met jeugd. Het bewijst weer eens dat de begrippenjong en oud niet overeenkomen met het aantal jaarringen dat men telt. Hersencellen verdorren niet zozeer op grond van het aantal verjaardagen, als wel op het moment dat men zich afsluit voor nieuwe indrukken.

Onder de handen van Hil Andringa sneuvelen vele heilige huisjes. Temidden van losbandigheid die wel eens wordt aangeduid met de term 'gooi matrs' werkt zij rustig door op een bijna kloosterachtige wijze. Temidden van nieuwbouwflats werkt zij in een his dat in een staat van verwaarlozing verkeerd aan haar schaal modellen van flats zoals die zouden kunnen zijn. Waar bijna iedereen kunsthars met plastic associeert weet zij er de imago van ivoor en edele houtsorten aan mee te geven. "

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]