Historisch revisionisme

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Historisch revisionisme behelst het herzien van de geschiedenis.

Maatschappelijke gevolgen[bewerken | brontekst bewerken]

Voor wie vasthoudt aan de vertrouwde geschiedschrijving kan herziening ervan weerstand oproepen. Dit speelt in sterke mate bij conservatieve groepen die strikt vasthouden aan hun vertrouwde beeld, zoals bij politieke of religieuze onderwerpen. Nieuwe inzichten kunnen dan leiden tot spanningen in de samenleving.

Dikwijls worden met revoluties en in oorlogen cultuur-historische kunstbeelden vernietigd. Er zijn dan ook talloze voorbeelden van historisch revisionisme van overheersers uit de oudheid, waaronder:

Voorbeelden uit recentere geschiedenis:

Wetenschap[bewerken | brontekst bewerken]

Historici herschrijven de geschiedenis op basis van wetenschappelijk onderzoek naar de juistheid van de interpretatie van een historische gebeurtenis of periode. Geschiedschrijving kan zo worden herzien

  • aan de hand van nieuw ontdekte feiten,
  • met informatie die minder vooringenomenheid (vervorming, vertekening) bevat, of
  • met preciezere informatie.

Geschiedkundigen onderwerpen de geschiedenis aan onderzoek met als uitgangspunt dat er nieuwe invalshoeken vallen te ontdekken. Historisch revisionisme maakt onderdeel uit van geschiedkundige studies.

Geschiedvervalsing[bewerken | brontekst bewerken]

In plaats van de term 'geschiedvervalsing' wordt de term 'historisch revisionisme' ook wel gebruikt wanneer het gaat om het verbloemende negationisme, zoals bijvoorbeeld het geval bij Holocaustontkenning. Vanuit die invalshoek wordt negatieve informatie over een historisch feit soms weggelaten, verdraaid of zo belicht dat deze minder kwalijk lijkt.

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]