Hoge vuurtoren van IJmuiden

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Hoge vuurtoren van IJmuiden
De Hoge vuurtoren van IJmuiden
De Hoge vuurtoren van IJmuiden
Plaats IJmuiden
Status actief
Start bouw 1877
Opening 1879
Architect Quirinus Harder
Aannemer D.A. Schretlen & Co
Eigenaar Rijkswaterstaat
Karakter 1 schittering per 5 seconde
Monumentstatus Rijksmonument sinds 12-02-1981
Lichtenlijst 1330
Monumentnummer 37121
Bouwwerk
Hoogte 43,3 m
Vorm rond
Kleur roodbruin
Bouwmateriaal gietijzer
Verdiepingen 10
Traptreden 159
Uitrusting
Lichtpatroon FlW 5s.gif Fl W 5s.
Lichthoogte 53 m boven zeeniveau
Lichtsterkte 3.500.000 cd
Nominale dracht 29 zeemijl
Lens draaiend dubbel Fresneloptiek
Radar nee
Bemand nee

De hoge vuurtoren van IJmuiden is een ronde, roodbruine, gietijzeren toren die is ontworpen door Quirinus Harder en is gebouwd tussen 1877 en 1878 door D.A. Schretlen & Co uit Leiden.

De toren heeft een hoogte van 43,3 meter en vormt samen met de lage vuurtoren van IJmuiden een lichtlijn die de IJgeul en ingang van de haven markeren. De toren telt tien verdiepingen en 159 treden en was identiek aan de gelijktijdig gebouwde lage vuurtoren.

In november 1988 werd het oude lichthuis vervangen door een nieuw exemplaar. Jarenlang stond het oude lichthuis op de kade voor Museum Vlaardingen. Sinds 2019 doet het dienst als kiosk op het standstrand van Vlaardingen.

De vuurtoren is tegenwoordig een rijksmonument en de terp waarop de toren staat een gemeentelijk monument. De toren is niet bemand en niet geopend voor het publiek.

Licht[bewerken]

Het licht heeft een lichtsterkte van 3.500.000 candela en een zichtbaarheid van 29 zeemijlen. Het licht schittert elke 5 seconde.

Zie ook[bewerken]