Hugo de Jonge

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Hugo de Jonge
Hugo de Jonge in 2019
Hugo de Jonge in 2019
Algemene informatie
Volledige naam Hugo Mattheüs de Jonge
Geboren 26 september 1977
Geboorteplaats Bruinisse
Functie Vicepremier en minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport
Sinds 26 oktober 2017
Partij CDA
Religie Protestants
Politieke functies
2010-2017 Wethouder in Rotterdam
2014 Gemeenteraadslid in Rotterdam
2017-heden Vicepremier
2020-heden Politiek leider CDA
Biografie op Parlement.com
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Nederland

Hugo Mattheüs (Hugo) de Jonge (Bruinisse, 26 september 1977) is een Nederlands politicus van het Christen-Democratisch Appèl (CDA). Hij is sinds 2017 vicepremier en minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport. Sinds juli 2020 is hij tevens partijleider van het CDA en lijsttrekker voor de Tweede Kamerverkiezingen 2021.

Biografie[bewerken | brontekst bewerken]

De Jonge is geboren in Bruinisse waar zijn vader predikant van de Hervormde kerk was. In verband met het beroep van zijn vader woont het ouderlijk gezin later in Alphen aan de Rijn en Zaamslag.[1][2] De Jonge haalde in 1995 zijn havo-diploma (Oud-Beijerland) waarna hij de opleiding tot leraar in het basisonderwijs volgde aan de Ichthus Hogeschool in Rotterdam. Hij behaalde daarna aan de Octaaf P.C. Academie voor Schoolmanagement in Zwolle het diploma Schoolleider Primair Onderwijs. Na een vijftal jaren in het onderwijs actief te zijn geweest, werd hij in 2004 op voorspraak van oud-Kamerlid Jan de Vries beleidsmedewerker Onderwijs van de Tweede Kamer-fractie van het CDA. Van 2006 tot 2010 was hij werkzaam bij het Ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap, onder meer als politiek assistent van de ministers Van der Hoeven en Van Bijsterveldt en als Programmamanager Kwaliteitsagenda Voortgezet Onderwijs.

Wethouder[bewerken | brontekst bewerken]

In 2010 werd De Jonge benoemd tot wethouder van Onderwijs, Jeugd en Gezin in de gemeente Rotterdam. De Jonge pleitte in 2013 bij Knevel & Van den Brink na een stapeling van problemen bij de Islamitische Scholengemeenschap Ibn Ghaldoun voor sluiting, evenals de fracties in het parlement van de PvdA en PVV dat de school zou worden opgeheven, maar zij hadden daarvoor niet de wettelijke mogelijkheden.[3][4] In 2014 werd hij opnieuw geïnstalleerd als wethouder met de portefeuille zorg. Op 1 oktober 2016 maakte De Jonge bij de start van een project in Rotterdam bekend kwetsbare ouders, die niet in staat zijn tot verantwoord ouderschap, ervan te willen overtuigen om vrijwillig anticonceptie te gebruiken.[5]

Vicepremier en minister van VWS[bewerken | brontekst bewerken]

Hugo de Jonge tijdens een werkbezoek aan Emmen (2018).

De Jonge werd in 2017 minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport en vicepremier in het kabinet-Rutte III.[6] In deze functie draagt hij regeringsverantwoordelijkheid voor de wijze van bestrijding van de uitbraak van het SARS-CoV-2 virus in Nederland. Op 19 maart 2020 nam hij tijdelijk ook de functie van minister voor Medische Zorg op zich.

Kandidaat-lijsttrekker CDA[bewerken | brontekst bewerken]

Op 18 juni 2020 maakte De Jonge bekend zich kandidaat te stellen voor het lijsttrekkerschap van het CDA. Op 15 juli 2020 won De Jonge deze verkiezingen met 50,7% van de stemmen.[7]

Waardering[bewerken | brontekst bewerken]

De Jonge werd in 2014 uitgeroepen tot Rotterdams politicus van het jaar.[8] Bij zijn afscheid van de Rotterdamse politiek in oktober 2017 ontving hij de Wolfert van Borselenpenning.[9]

Privéleven[bewerken | brontekst bewerken]

De Jonge is lid van de Protestantse Kerk in Nederland, is getrouwd en heeft twee kinderen.

Voorganger:
L.F. (Lodewijk) Asscher
Vicepremier
2017-heden
Opvolger:
-
Voorganger:
E.I. (Edith) Schippers
Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport
2017-heden
Opvolger:
-
Voorganger:
S. (Sybrand) van Haersma Buma
Partijleider CDA
2020-heden
Opvolger:
-