Huib Drion

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Huib Drion
Drion (wit haar) en studenten (Universiteit Leiden, 1969)
Drion (wit haar) en studenten (Universiteit Leiden, 1969)
Huibert Drion
Geboren 25 april 1917 (Den Haag)
Overleden 20 april 2004 (Leiden)
Nationaliteit Vlag van Nederland Nederlands
Alma mater Universiteit Leiden
Functies
1981–1969
Vicepresident van de Hoge Raad der Nederlanden
1969–1981
Raadsheer in de Hoge Raad der Nederlanden
Portaal  Portaalicoon   Mens & Maatschappij

Huibert (Huib) Drion ('s-Gravenhage, 25 april 1917Leiden, 20 april 2004) was een Nederlands rechtsgeleerde en essayist die in 1991 een maatschappelijke discussie veroorzaakte door te pleiten voor het beschikbaar stellen van een middel waarmee ouderen op een humane wijze een eind zouden moeten kunnen maken aan hun leven. Dit middel voor zelfdoding - volgens hem een recht van de mens - staat bekend als de "Pil van Drion", hoewel hij zelf nooit van een "pil" heeft gesproken.

Drion werd geboren in een gezin van zes kinderen; zijn vader Frans Drion was Kamerlid voor de Liberale Staatspartij. In de Tweede Wereldoorlog gaf hij met zijn broer Jan het verzetsblad De Geus (onder studenten) uit. Dit blad had aan het eind van de oorlog een oplage van 5000 exemplaren en werd grotendeels door de twee broers zelf volgeschreven.

Hij studeerde aan de Rijksuniversiteit Leiden. Na ook een jaar in Harvard te hebben gestudeerd, promoveerde hij in 1954. Hij werd vervolgens in 1955 hoogleraar Burgerlijk recht aan de Nederlandsche Economische Hoogeschool te Rotterdam (thans: Erasmus Universiteit). In 1959 werd hij hoogleraar aan de Rijksuniversiteit Leiden. Drion verliet in 1968 deze universiteit. In 1969 werd hij lid van de Hoge Raad, waarvan hij van 1981 tot 1984 vicepresident was. In 1986 hield Drion in zijn woonplaats Leiden de Huizingalezing onder de titel 'Eliteproblemen'.

Publicaties[bewerken]

Externe link[bewerken]