Hull City AFC
| Hull City | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
 | ||||||
| Naam | Hull City Association Football Club | |||||
| Bijnaam | The Tigers | |||||
| Opgericht | 28 juni 1904 | |||||
| Plaats | Kingston upon Hull | |||||
| Stadion | MKM Stadium | |||||
| Capaciteit | 24.983 | |||||
| Voorzitter |  Acun Ilıcalı | |||||
| Eigenaar | Acun Medya | |||||
| Sportief directeur |  Jared Dublin | |||||
| Trainer |  Sergej Jakirović | |||||
| (Hoofd)sponsor | Corendon | |||||
| Kledingmerk | Oxen Sports | |||||
| Competitie | Premier League | |||||
| Website | wearehullcity.co.uk/ | |||||
| ||||||
| Geldig voor 2026/27 | ||||||
| ||||||
Hull City AFC is een Engelse voetbalclub uit Kingston upon Hull, opgericht in 1904. De club speelt zijn thuiswedstrijden in het MKM Stadium.
Geschiedenis
[bewerken | brontekst bewerken]Oprichting en eerste jaren
[bewerken | brontekst bewerken]Hull City AFC werd opgericht op 28 juni 1904. Omdat rugby league in Hull al bijzonder populair was, duurde het relatief lang voordat de stad een professionele voetbalclub kreeg. In het eerste seizoen speelde de club voornamelijk vriendschappelijke wedstrijden, voordat zij in 1905 werd toegelaten tot de Football League Second Division.
Aanvankelijk speelde Hull City aan The Boulevard en later op Anlaby Road, dat tot 1939 dienstdeed als thuisstadion. Onder leiding van speler-trainer Ambrose Langley ontwikkelde de club zich tot een stabiele tweededivisionist en kwam zij in 1909/10 dicht bij promotie naar het hoogste niveau. Hull miste promotie echter nipt op doelsaldo.
Na de Eerste Wereldoorlog zakte de club geleidelijk weg. In 1930 degradeerde Hull naar de Football League Third Division North. In hetzelfde seizoen bereikte de club wel de halve finale van de FA Cup, destijds haar beste resultaat ooit in een bekertoernooi. Drie jaar later promoveerde Hull als kampioen van de Third Division North terug naar de Second Division.
Jaren van promoties en degradaties
[bewerken | brontekst bewerken]Na de Tweede Wereldoorlog verhuisde Hull City naar Boothferry Park. Onder leiding van speler-manager Raich Carter promoveerde de club in 1949 opnieuw naar de Second Division.
Gedurende de daaropvolgende decennia ontwikkelde Hull zich tot een typische 'yo-yo club', met meerdere promoties naar en degradaties uit de tweede divisie. In 1965/66 werd de club kampioen van de Third Division onder manager Cliff Britton. Deze ploeg wordt nog altijd beschouwd als een van de sterkste uit de clubgeschiedenis.
In de jaren zeventig volgde een sportieve terugval. De club schreef nog geschiedenis als eerste team dat een bekerwedstrijd verloor via een strafschoppenserie, maar kampte begin jaren tachtig met ernstige financiële problemen en dreigde zelfs failliet te gaan.
Herstel en terugval
[bewerken | brontekst bewerken]De komst van zakenman Don Robinson in 1982 redde Hull City van de ondergang. Onder managers Colin Appleton en Brian Horton promoveerde de club van de Fourth Division naar de Second Division.
Spelers als Brian Marwood, Steve McClaren en Billy Whitehurst droegen bij aan een succesvolle periode waarin Hull zich enkele jaren handhaafde op het tweede niveau. Na de degradatie van 1991 volgde echter opnieuw een sportieve terugval. Financiële problemen beperkten de mogelijkheden van de club en in 1996 degradeerde Hull naar de vierde divisie.
Van bijna-faillissement naar de Premier League
[bewerken | brontekst bewerken]Eind jaren negentig verkeerde Hull City opnieuw in zwaar weer. De club vocht tegen degradatie uit de Football League en overleefde in 1998/99 ternauwernood, een seizoen dat onder supporters bekendstaat als The Great Escape.
De komst van voorzitter Adam Pearson betekende een keerpunt. De financiële situatie werd gestabiliseerd en in 2002 verhuisde de club van Boothferry Park naar het nieuwe KC Stadium. Onder manager Peter Taylor promoveerde Hull in 2004 en 2005 twee jaar op rij.
Na enkele jaren in het Championship bereikte de club in 2008 een historisch hoogtepunt. Onder leiding van Phil Brown won Hull de play-off finale tegen Bristol City FC dankzij een doelpunt van Dean Windass en promoveerde voor het eerst in de clubgeschiedenis naar de Premier League.
Premier League, FA Cup-finale en Europees voetbal
[bewerken | brontekst bewerken]Hull verraste tijdens zijn eerste seizoen in de Premier League met overwinningen op onder meer Arsenal FC en Tottenham Hotspur FC en wist zich uiteindelijk te handhaven. In 2010 volgde echter alsnog degradatie.
Onder nieuwe eigenaar Assem Allam en managers Nigel Pearson en Steve Bruce keerde de club terug naar de Premier League. In 2013 promoveerde Hull opnieuw naar het hoogste niveau, waarna een van de succesvolste periodes uit de clubgeschiedenis volgde.
In 2014 bereikte Hull City voor het eerst de FA Cup-finale. De club nam daarin tegen Arsenal FC een 2-0 voorsprong, maar verloor uiteindelijk met 3-2 na verlenging. Dankzij de finaleplaats kwalificeerde Hull zich wel voor de UEFA Europa League, waarmee de club voor het eerst Europees voetbal speelde.
Na een nieuwe degradatie in 2015 keerde Hull via de play-offs in 2016 direct terug naar de Premier League.
Onrust en terugval
[bewerken | brontekst bewerken]De jaren na 2016 werden gekenmerkt door bestuurlijke onrust, protesten tegen de eigenaarsfamilie Allam en wisselingen van trainers. Een omstreden poging om de clubnaam te veranderen in Hull Tigers leidde tot grote weerstand onder supporters.
Ondanks korte oplevingen onder managers als Marco Silva en Nigel Adkins slaagde Hull er niet in zich structureel te handhaven in de Premier LEague. In 2017 degradeerde de club opnieuw en in 2020 volgde zelfs degradatie naar de League One na een dramatische reeks resultaten.
Nieuwe eigenaar en recente ontwikkelingen
[bewerken | brontekst bewerken]Hull City keerde in 2021 als kampioen van League One direct terug naar het Championship. Begin 2022 kwam de club in handen van de Turkse zakenman Acun Ilıcalı, waarmee een einde kwam aan elf jaar eigendom van de familie Allam.
Sinds de overname investeert de club actief in de selectie en infrastructuur, met als doel terugkeer naar de Premier League. Onder verschillende trainers bleef Hull een stabiele Championship-club. In het seizoen 2025/26 bereikte de club via de play-offs opnieuw promotie naar het hoogste niveau, de Premier League. Bij de terugkeer op het hoogste niveau won het met 2-0 van Manchester United FC.[1]
Erelijst
[bewerken | brontekst bewerken]- 2004 – League Two (runners-up)
- 2005 – League One
- 2008 – Championship (play-off winnaars)
- 2013 – Championship (runners-up)
- 2014 – FA Cup (runners-up)
- 2016 – Championship (play-off winnaars)
- 2021 – League One
- 2026 – Championship (play-off winnaars)
Eerste elftal
[bewerken | brontekst bewerken]Selectie
[bewerken | brontekst bewerken]
.svg){kind=small}
.svg){kind=small}
Laatste update: 21 augustus 2026
Overzichtlijsten
[bewerken | brontekst bewerken]| Niveau | #112 | Periode (1905-1915, 1919-1940, 1946-2027) |
|---|---|---|
| I | 6 | 2008-2010, 2013-2015, 2016-2017, 2026-.... |
| II | 65 | 1905-1915, 1919-1930, 1933-1936, 1949-1956, 1959-1960, 1966-1978, 1985-1991, 2005-2008, 2010-2013, 2015-2016, 2017-2020, 2021-2026 |
| III | 31 | 1930-1933, 1936-1940, 1946-1949, 1956-1959, 1960-1966, 1978-1981, 1983-1985, 1991-1996, 2004-2005, 2020-2021 |
| IV | 10 | 1981-1983, 1996-2004 |
Eindklasseringen vanaf 1946/47
[bewerken | brontekst bewerken]ⓘ In 1992 invoering van de Premier League en opheffing van de Fourth Division; in 2004 opheffing van de First, Second en Third Division.
Seizoensresultaten
[bewerken | brontekst bewerken]| Seizoen | № | Clubs | Divisie | Duels | Winst | Gelijk | Verlies | Doelsaldo | Punten | Tsch |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1999–2000 | 14 | 24 | Third Division | 46 | 15 | 14 | 17 | 43–43 | 59 | 5.736 |
| 2000–2001 | 6 | 24 | 46 | 19 | 17 | 10 | 47–39 | 74 | 6.684 | |
| 2001–2002 | 11 | 24 | 46 | 16 | 13 | 17 | 57–51 | 61 | 9.506 | |
| 2002–2003 | 13 | 24 | 46 | 14 | 17 | 15 | 58–53 | 59 | 12.843 | |
| 2003–2004 | 2 | 24 | 46 | 25 | 13 | 8 | 82–44 | 88 | 16.847 | |
| 2004–2005 | 2 | 24 | First Division | 46 | 26 | 8 | 12 | 80–53 | 86 | 18.025 |
| 2005–2006 | 18 | 24 | Championship | 46 | 12 | 16 | 18 | 49–55 | 52 | 19.841 |
| 2006–2007 | 21 | 24 | 46 | 13 | 10 | 23 | 51–67 | 49 | 18.758 | |
| 2007–2008 | 3 | 24 | 46 | 21 | 12 | 13 | 65–47 | 75 | 18.025 | |
| 2008–2009 | 17 | 20 | Premier League | 38 | 8 | 11 | 19 | 39–64 | 35 | 24.816 |
| 2009–2010 | 19 | 20 | 38 | 6 | 12 | 20 | 34–75 | 30 | 24.390 | |
| 2010–2011 | 11 | 24 | Championship | 46 | 16 | 17 | 13 | 52–50 | 65 | 21.168 |
| 2011–2012 | 8 | 24 | 46 | 19 | 11 | 16 | 47–44 | 68 | 18.790 | |
| 2012–2013 | 2 | 24 | 46 | 24 | 7 | 15 | 61–52 | 79 | 17.368 | |
| 2013–2014 | 16 | 20 | Premier League | 38 | 10 | 7 | 21 | 38–53 | 37 | 24.117 |
| 2014–2015 | 18 | 20 | 38 | 8 | 11 | 19 | 33–51 | 35 | 23.557 | |
| 2015–2016 | 4 | 24 | Championship | 46 | 24 | 11 | 11 | 69–35 | 83 | 17.199 |
| 2016–2017 | 18 | 20 | Premier League | 38 | 9 | 7 | 22 | 37–80 | 34 | 20.761 |
| 2017–2018 | 18 | 24 | Championship | 46 | 11 | 16 | 19 | 70–70 | 49 | 15.622 |
| 2018–2019 | 13 | 24 | 46 | 17 | 11 | 18 | 66–68 | 62 | 12.165 | |
| 2019–2020 | 24 | 24 | 46 | 12 | 9 | 25 | 57–87 | 45 | 11.553 | |
| 2020–2021 | 1 | 24 | League One | 46 | 27 | 8 | 11 | 80-38 | 89 | -- |
| 2021–2022 | 19 | 24 | Championship | 46 | 14 | 9 | 23 | 41-54 | 51 | 12.888 |
| 2022–2023 | 15 | 24 | 46 | 14 | 16 | 16 | 51-61 | 58 | 17.973 | |
| 2023–2024 | 7 | 24 | 46 | 19 | 13 | 14 | 68-60 | 70 | 21.980 | |
| 2024–2025 | 21 | 24 | 46 | 12 | 13 | 21 | 44-54 | 49 | 21.323 | |
| 2025–2026 | 6 | 24 | 46 | 21 | 10 | 15 | 70-66 | 73 | 21.400 | |
| 2026–2027 | Premier League |
In Europa
[bewerken | brontekst bewerken]#Q = #voorronde, PO = Play Offs, T/U = Thuis/Uit, W = Wedstrijd, PUC = punten UEFA coëfficiënten .
Uitslagen vanuit gezichtspunt Hull City
| Seizoen | Competitie | Ronde | Land | Club | Totaalscore | 1e W | 2e W | PUC |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 2014/15 | Europa League | 3Q |  | AS Trenčín | 2-1 | 0-0 (U) | 2-1 (T) | 2.5 |
| PO | .svg){kind=small} | KSC Lokeren | 2-2 u | 0-1 (U) | 2-1 (T) | |||
| Totaal aantal behaalde punten voor UEFA coëfficiënten: 2.5 | ||||||||
Zie ook:
Bekende (oud-)Tigers
[bewerken | brontekst bewerken]Spelers
[bewerken | brontekst bewerken]- Daniel Allsopp
- Daniel Ayala
- Nick Barmby
- George Boateng
- Jack Butland
- Daniel Cousin
- Kieran Dowell
- Lucas Gourna-Douath
- Brad Guzan
- Mark Hateley
- Lucas Herrington
- Nikica Jelavić
- George Maddison
- Harry Maguire
- Eliot Matazo
- Oliver McBurnie
- Steve McClaren
- Rob McDonald
- Paddy McNair
- Liam Millar
- Hidemasa Morita
- Jay-Jay Okocha
- Abdülkadir Ömür
- Phil Parkinson
- Andrew Robertson
- Regan Slater
- Richard Sneekes
- Matt Targett
- Konstantinos Tzolakis
- Jan Vennegoor of Hesselink
- Jordy de Wijs
- Dean Windass
Trainers
[bewerken | brontekst bewerken]- ↑ Hull City zorgt voor enorme stunt tegen Manchester United Voetbal International, 22 augustus 2026
· 
· 
1 Butland ·
2 Coyle 
·
3 Giles ·
4 Hughes ·
5 Morita ·
6 Ajayi ·
8 Matazo ·
9 McBurnie ·
10 Belloumi ·
11 Gelhardt ·
12 Phillips ·
14 Hjertø-Dahl ·
15 Egan ·
17 McNair ·
19 Tzolakis ·
20 Zambrano ·
21 Stroud ·
22 Herrington ·
23 Targett ·
24 Gyabi ·
25 Crooks ·
26 Dowell ·
27 Slater ·
29 Gourna-Douath ·
30 Akintola ·
32 Mendy ·
33 Ömür ·
50 Cho ·
Norton-Cuffy ·
Mouzakitis ·
Iroegbunam ·
Thomas ·
Vaz ·
Ansah ·
Coach: Jakirović
· ·