Iapygiërs
De Iapygiërs (Grieks: Iapyges) waren een Indo-Europees volk, dat in de klassieke oudheid Apulië bewoonde. Ze woonden in de regio Iapygia en bestonden uit drie stammen: de Dauniërs, Peucetiërs en Messapiërs. Hun land werd door de Romeinse Republiek geannexeerd en ze werden uiteindelijk gelatiniseerd en opgenomen in de Romeinse cultuur.
De herkomst van de Iapygiërs is onbekend. Volgens de 19e-eeuwse Duitse historicus Theodor Mommsen waren de Iapygiërs ofwel de oudste immigranten of de historische autochtonen van Italië. Ze spraken de Messapische taal. De Messapiërs waren de meest zuidelijke stam van de Iapygiërs.
De naam Iapyges komt van Griekse auteurs, die de herkomst van de stam in verband brachten met Daedalus' zoon Iapyx. Romeinse schrijvers noemden hen Apuli, Salentini (of Sallentini) en Calabri.
Literatuur
[bewerken | brontekst bewerken]- Lombardo, Mario (2006). Iapyges, Iapygia. Brill's New Pauly. DOI: 10.1163/1574-9347_bnp_e521200.
- Lombardo, Mario (2014). The Italic People of Ancient Apulia: New Evidence from Pottery for Workshops, Markets, and Customs. Cambridge University Press. DOI:10.1017/CBO9781107323513.004, "Iapygians: The indigenous populations of ancient Apulia in the fifth and fourth centuries BCE", 36–68. ISBN 978-1-139-99270-1.
- Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Iapygians op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.