Ida Ingemarsdotter

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Ida Ingemarsdotter
Ida Ingemarsdotter (Stockholm, 2013)
Ida Ingemarsdotter (Stockholm, 2013)
Persoonlijke informatie
Volledige naam Ida Maria Erika Ingemarsdotter
Geboortedatum 26 april 1985
Geboorteplaats Sveg
Nationaliteit Vlag van Zweden Zweden
Lengte 1,74 m
Gewicht 68 kg
Sportieve informatie
Discipline Langlaufen
Trainer/coach Jocke Abrahamsson
Club Aasarna IK
Olympische Spelen 2010, 2014, 2018
Debuut 2004
Medailleoverzicht
Portaal  Portaalicoon   Sport

Ida Maria Erika Ingemarsdotter (Sveg, 26 april 1985) is een Zweedse langlaufster. Ze vertegenwoordigde haar vaderland op de Olympische Winterspelen 2010 in Vancouver, de Olympische Winterspelen 2014 in Sotsji en de Olympische Winterspelen 2018 in Pyeongchang.

Carrière[bewerken]

Bij haar wereldbekerdebuut, in februari 2004 in Stockholm, scoorde Ingemarsdotter direct haar eerste wereldbekerpunten. Ruim twee jaar later behaalde ze in Borlänge haar eerste toptienklassering in een wereldbekerwedstrijd. Op de wereldkampioenschappen langlaufen 2007 in Sapporo eindigde Ingemarsdotter als achtste op de sprint. In Liberec nam de Zweedse deel aan de wereldkampioenschappen langlaufen 2009, op dit toernooi eindigde ze als vierde op de sprint. In februari 2010 stond ze in Canmore voor de eerste maal in haar carrière op het podium van een wereldbekerwedstrijd. Tijdens de Olympische Winterspelen van 2010 in Vancouver eindigde Ingemarsdotter als vijftiende op de sprint en als 41e op de 15 kilometer achtervolging, samen met Anna Olsson, Magdalena Pajala en Charlotte Kalla eindigde ze als vijfde op de estafette.

Op de wereldkampioenschappen langlaufen 2011 in Oslo eindigde de Zweedse als twaalfde op de sprint en als achtentwintigste op de 10 kilometer klassieke stijl. Op het onderdeel teamsprint veroverde ze samen met Charlotte Kalla de wereldtitel, samen met Anna Haag, Britta Johansson Norgren en Charlotte Kalla sleepte ze de zilveren medaille in de wacht op de estafette. Op 12 januari 2012 boekte Ingemarsdotter in Milaan haar eerste wereldbekerzege. In Val di Fiemme nam ze deel aan de wereldkampioenschappen langlaufen 2013. Op dit toernooi behaalde ze de zilveren medaille op de sprint. Op de teamsprint legde ze samen met Charlotte Kalla beslag op de zilveren medaille, samen met Emma Wikén, Anna Haag en Charlotte Kalla veroverde ze de zilveren medaille op de estafette. Tijdens de Olympische Winterspelen van 2014 in Sotsji eindigde Ingemarsdotter als vijfde op de sprint. Op de estafette werd ze samen met Emma Wikén, Anna Haag en Charlotte Kalla olympisch kampioen, samen met Stina Nilsson sleepte ze de bronzen medaille in de wacht op de teamsprint

Op de wereldkampioenschappen langlaufen 2015 in Falun eindigde de Zweedse als twaalfde op de sprint, op de teamsprint legde ze samen met Stina Nilsson beslag op de zilveren medaille. In Lahti nam ze deel aan de wereldkampioenschappen langlaufen 2017. Op dit toernooi eindigde ze als vijfde op de sprint en als zeventiende op de 10 kilometer klassieke stijl. Samen met Stina Nilsson eindigde ze als vierde op de teamsprint. Tijdens de Olympische Winterspelen van 2018 in Pyeongchang eindigde Ingemarsdotter als dertiende op de sprint en als 34e op de 10 kilometer vrije stijl.

Op de wereldkampioenschappen langlaufen 2019 in Seefeld eindigde de Zweedse als elfde op de 15 kilometer skiatlon, als dertiende op de 30 kilometer vrije stijl en als 33e op de 10 kilometer klassieke stijl.

Resultaten[bewerken]

Olympische Winterspelen[bewerken]

Jaar Plaats Resultaten
2010 Vlag van Canada Vancouver 15e Sprint (klassieke stijl)
41e 15 km achtervolging
DNF 30 km (klassieke stijl)
5e 4x5 km estafette
2014 Vlag van Rusland Sotsji 5e Sprint (vrije stijl)
Brons Teamsprint (klassieke stijl)
Goud 4x5 km estafette
2018 Vlag van Zuid-Korea Pyeongchang 13e Sprint (klassieke stijl)
34e 10 km vrije stijl

Wereldkampioenschappen[bewerken]

Jaar Plaats Resultaten
2007 Vlag van Japan Sapporo 8e Sprint (klassieke stijl)
2009 Vlag van Tsjechië Liberec 4e Sprint (vrije stijl)
2011 Vlag van Noorwegen Oslo 12e Sprint (vrije stijl)
28e 10 km (klassieke stijl)
Goud Teamsprint (klassieke stijl)
Zilver 4x5 km estafette
2013 Vlag van Italië Val di Fiemme Zilver Sprint (klassieke stijl)
Zilver Teamsprint (vrije stijl)
Zilver 4x5 km estafette
2015 Vlag van Zweden Falun 12e Sprint (klassieke stijl)
Zilver Teamsprint (vrije stijl)
2017 Vlag van Finland Lahti 5e Sprint (klassieke stijl)
17e 10 km klassieke stijl
4e Teamsprint (klassieke stijl)
2019 Vlag van Oostenrijk Seefeld 33e 10 km klassieke stijl
11e 15 km skiatlon
13e 30 km vrije stijl

Wereldbeker[bewerken]

Eindklasseringen
Seizoen Algm DI SP TdS
2003/2004 86e - 53e -
2005/2006 65e - 36e -
2006/2007 50e - 27e -
2007/2008 41e - 26e -
2008/2009 49e - 31e -
2009/2010 15e 54e 6e DNF
2010/2011 18e 27e 16e -
2011/2012 22e 52e 6e 28e
2012/2013 32e 64e 10e -
2013/2014 37e 71e 15e -
2014/2015 21e 35e 12e -
2015/2016 12e 19e 6e 12e
2016/2017 15e 28e 8e -
2017/2018 18e 18e 12e -
2018/2019 15e 15e 6e DNF
Wereldbekerzeges
Datum Plaats Onderdeel
14 januari 2012 Vlag van Italië Milaan Sprint (vrije stijl)
17 februari 2012 Vlag van Polen Szklarska Poręba Sprint (vrije stijl)

Externe links[bewerken]