Ignaz Günther

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Ignaz Günther
Ignaz Günther in 1774, door Martin Knoller
Persoonsgegevens
Volledige naam Franz Ignaz Günther
Geboren 22 november 1725
Overleden 27 juni 1775
Geboorteland Duitsland
Beroep(en) Beeldhouwer
RKD-profiel
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur

Franz Ignaz Günther (Altmannstein, 22 november 1725 - München, 27 juni 1775) was een Duitse beeldhouwer.[1]

Leven en werk[bewerken | brontekst bewerken]

Günther leerde de beginselen van het vak van zijn vader Johann Georg (1704–1783), die schrijnwerker was. Van 1743 tot 1750 werkte hij als leerling bij Johann Baptist Straub in München. Hij vervolgde zijn gezeljaren in Salzburg (1750), bij hofbeeldhouwer Paul Egell in Manheim (1751-1752) en in Olomouc (1752). In 1753 volgde hij de beeldhouwklas aan de Weense Academie, waar hij een eerste prijs won. Met steun van keurvorst Maximiliaan III Jozef van Beieren kon hij in 1754 een eigen atelier in München starten. In 1757 trouwde hij met Maria Magdalena Hollmayr, zij kregen negen kinderen.

Günthers werd vooral bekend door zijn werk voor kerken, zijn altaren en zijn levendig werk vormen een hoogtepunt van de rococo-beeldhouwkunst. Vanaf 1766 is in zijn werk de invloed van het classicisme zichtbaar.

In 1997 werd in zijn geboorteplaats het Ignaz Günther Museum geopend. In Rosenheim is een gymnasium naar hem vernoemd.

Werken (selectie)[bewerken | brontekst bewerken]

Galerij[bewerken | brontekst bewerken]

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]

Zie de categorie Ignaz Günther van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.