Ilco van der Linde

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Ilco van der Linde, 2016

Ilco van der Linde (Haarlem, 7 december 1963) is de initiatiefnemer en organisator van diverse nationale en internationale campagnes en bewegingen voor verschillende maatschappelijke doelen. Hij begon op zijn vijftiende met Bevrijdingspop in Haarlem. Van 1989 tot 1995 was hij in opdracht van het Nationaal Comité 4 en 5 mei organisator van bevrijdingsfestivals in heel Nederland. Hij organiseerde van 1995 tot en met 2001 voor het Nationaal Comité 4 en 5 mei ook het Nationale Bevrijdingsconcert voor Koninklijk Theater Carré op de Amstel in Amsterdam.

Initiatieven[bewerken]

Van der Linde werd in 2002 medeoprichter en internationaal directeur van dance4life. Hij begon in 2009 samen met Mohamed Helmy (voormalig directeur van dance4life in Egypte) met MasterPeace, een initiatief dat in 45 landen - waaronder vooral fragiele staten - jongeren betrekt bij het voorkomen van nieuwe gewapende conflicten. Ieder jaar treden wereldwijd op de Internationale Dag van de Vrede, op 21 september, tientallen artiesten op die bijdragen aan de verdere groei van deze beweging. MasterPeace werd voor het eerst gepresenteerd op Bevrijdingspop in Haarlem, op 5 mei 2010. De officiële lancering was op 21 september 2011. Het doel is om in 2020 in zo'n 100 landen ruim 100.000 'Nelsons' (brengers van verandering en vrede) aan de slag te hebben.

Van der Linde had in 2013 het winnende idee in een door de gemeente Amsterdam uitgeschreven prijsvraag voor de voormalige havenmeester-woning aan de Sixhaven, aan het IJ in Amsterdam Noord. Zijn suggestie: herberg 'het Mandelahuisje' waar verbinding wordt gevierd, gevoed en hersteld. Sinds juli 2015 worden Amsterdammers hier in 'De Verzoenkamer' gratis geholpen met conflictbemiddeling/mediation. Wereldverbeteraars, activisten, kunstenaars en sociale ondernemers worden in 'De Droomfabriek' bijgestaan in het realiseren of professionaliseren van initiatieven. Non-profitorganisaties kunnen terecht voor het organiseren van brainstorms, op 'Het Zomerterras' kunnen mensen drinken en eten, in de 'Romantische Suite' kunnen mensen overnachten en het Mandelahuisje is ook een officiële trouwlocatie van de gemeente Amsterdam.

Van der Lindes is initiatiefnemer van de Respect-beweging, om Nederlanders te betrekken bij het beschermen, herwaarderen en concretiseren van respect als verbindende waarde voor de samenleving. Middels Respect werken doeners en denkers aan dialoog-sessies, evenementen, campagnes en een Manifest voor een Respect-samenleving, aldus de filosofie.

Privéleven[bewerken]

Van der Linde woont in Amsterdam-Noord in het Mandelahuisje. Hij is vader van drie dochters. In 2007 en 2008 is hij met zijn gezin in een Landrover twee jaar lang door 51 landen van Afrika en het Midden-Oosten getrokken. Van der Linde is adviseur of ambassadeur voor diverse projecten op het terrein van diversiteit, duurzaamheid en sociale verandering.

Be a Nelson[bewerken]

In 2015 werd door uitgeverij Lemniscaat het eerste boek van Van der Linde gepubliceerd: Be a Nelson. Het boek beschrijft de ervaringen bij het opzetten van projecten als de Bevrijdingsfestivals, dance4life, MasterPeace en het Mandelahuisje. Daarnaast hebben journalisten van Radio Netherlands Worldwide 23 portretten geschreven van 'Nelsons' die in deze projecten werken.

Erkenningen[bewerken]

  • Zilveren ere-medaille van verdienste - Gemeente Haarlem, april 2010.
  • ID Award - Most innovative idea of the year - Big Improvement Day, januari 2011.
  • New Hero - Management Center De Baak, januari 2013.
  • Top 100 of Next Century Innovators - Rockefeller Foundation (USA), maart 2013.
  • Certificate of Honor - United Nations Correspondents Association (UNCA), uitgereikt door VN Secretaris Generaal Ban Ki-moon.
  • Doener des Vaderlands - officieuze erkenning door Denker des Vaderlands, Professor Hans Achterhuis, september 2014.
  • Luxembourg Peace Prize - Global Peace Forum, Luxemburg, oktober 2015.
  • In november 2015 verzorgde Van der Linde op verzoek van het Centrum voor Lokaal Bestuur de zestiendee Wibaut-lezing.[1]
  • Officier in de Orde van Oranje Nassau, april 2017.

Bronnen en referenties[bewerken]

Externe link[bewerken]