Illyrië
| Illyrië opgegaan in Romeinse Rijk | ||
|---|---|---|
| voor 650 v.Chr. — 9 n.Chr. | ||
| Algemene gegevens | ||
| Bevolking | Illyriërs | |
| Talen | Illyrisch | |
| Politieke gegevens | ||
| Type deelgebied | historische regio | |
Illyrië of Illyria (Oudgrieks: Ἰλλυρία; ook Illyris, Illyrikon; Latijn: Illyricum) was een historische regio in het westen van de Balkan, bewoond door Illyrische stammen. Het gebied lag voornamelijk langs de Adriatische kust en omvatte grote delen van het vroegere Joegoslavië en huidig Albanië.[1] De bewoonbare zeekusten liepen in het noordoosten uit op de gebergtes van de Karpaten en de Karawanken in het noorden, die toen dunbevolkt waren. De Illyrische stammen verenigden zich tot een rijk na het stichten van het Illyrische Koninkrijk in 650 v.Chr..


Na heerschappij van verschillende Illyrische koningen veroverde Alexander de Grote het zuiden van Illyrië in 336 v.Chr.. In 232 v.Chr. stierf de laatste koning van Epirus uit het huis der Aiakiden. Na de Eerste Punische Oorlog hadden de Romeinen de controle over de Ionische Zee. De Illyriërs stonden bekend als zeerovers. Het rijk omvatte onder heerschappij van de Ardiaei-dynastie van Agron, later Teuta, het hoogtepupunt. Een conflict met de Romeinen leidde tot de Illyrische Oorlogen (229-168 v.Chr.).
De Romeinen veroverden de kuststreek van Illyrië omstreeks 100 v.Chr. Het binnenland werd pas tijdens de regering van keizer Augustus bij het rijk gevoegd. Eerst kenden zij deze streek als Illyricum. In 6 n.Chr. ontstond er een opstand tegen de Romeinen, maar deze werd twee jaar later neergeslagen. In 9 n.Chr. werd Illyricum opgesplitst in Dalmatia en Pannonië. Na de kerstening van de Balkan en Slavische invasies verdwenen sporen van de Illyriërs.
In 1809 annexeerde Napoleon I de kuststrook die tot dat moment aan Oostenrijk had toebehoord. Hij doopte het gebied de "Illyrische provincies van het Franse Keizerrijk". Het willen beheersen van de kust en de handelsroutes over zee valt te verklaren uit het continentaal stelsel.
De Keizer stelde de in ongenade gevallen Joseph Fouché, Hertog van Otranto, aan als bestuurder, met Triëst als standplaats.
Externe links
[bewerken | brontekst bewerken]- (de) art. Illyrien, in Meyers Konversations-Lexikon VIII (1889), pp. 894-895.
- (en) art. Illyria, in Funk & Wagnalls New Encyclopedia (2006).
- ↑ Wilkes, J. J. (1992). The Illyrians. Blackwell, Oxford. ISBN 9780631198079.