Illyriërs

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

De Illyriërs zijn een historisch Indo-Europees volk dat het westen van het Balkanschiereiland bewoonde. Zij spraken Illyrisch. De streek die zij bewoonden werd/wordt ook Illyrië of Illyricum genoemd.

Geschiedenis[bewerken | brontekst bewerken]

De pan-Illyrische theorieën uit de 20e eeuw lokaliseerden de urheimat van de Illyriërs tussen de Wezer en de Wijsel en ten oosten daarvan, waarvan de Illyrische migratie begon rond 2400 v.Chr. Een deel van de Illyriërs vestigde zich in de bronstijd in Dalmatia, een ander deel in het gebied rond het huidige Venetië. In de gebieden benoorden de Sava mengden de Illyriërs zich met de Kelten, en in Thracië namen sommige Illyrische stammen de plaatselijke gewoontes over.

De Illyriërs kweekten gewassen en verhandelden vee, paarden, en producten vervaardigd uit plaatselijk gewonnen koper en ijzer. Het leven van de Illyriërs werd bepaald door oorlog, en Illyrische piraten waren een echte plaag op de Adriatische Zee. Een raad van ouderen koos de leiders die aan het hoofd stonden van de talrijke Illyrische stammen.

Soms wilden zulke stamhoofden hun macht laten gelden over andere stammen, en stichtten kleine koninkrijkjes, die echter een kort leven waren beschoren. Soms migreerden Illyrische stammen de Adriatische Zee over, naar Italië, alwaar zich het Japygische gebied van de Illyriërs vormde.