Ilse Bing

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Ilse Bing
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Algemene informatie
Geboren Frankfurt, 23 maart 1899
Overleden Manhattan, 10 maart 1998
Nationaliteit Duits
Beroep Fotograaf

Ilse Bing (Frankfurt, 23 maart 1899Manhattan, 10 maart 1998) was een Duitse avant-garde en commerciële fotograaf die baanbrekende monochrome beelden produceerde tijdens het interbellum.

Carrière[bewerken]

Bing produceerde beelden op het gebied van fotojournalistiek, architectuurfotografie, reclame en mode, en haar werk werd gepubliceerd in tijdschriften zoals Le Monde Illustre, Harper's Bazaar en Vogue. Ze werd gerespecteerd voor haar gebruik van gewaagde perspectieven, onconventionele uitsneden, gebruik van natuurlijk licht en geometrie. Ze ontdekte ook een soort van solarisatie voor negatieven onafhankelijk van een soortgelijk proces ontwikkeld door de kunstenaar Man Ray.

Haar snelle succes als fotograaf en haar positie als de enige professional in Parijs die een geavanceerde Leica-camera gebruikte, leverde haar de titel 'Koningin van de Leica' op, opgelegd door de criticus en fotograaf Emmanuel Sougez.

In 1936 werd haar werk opgenomen in de eerste moderne fotografietentoonstelling in het Louvre en in 1937 reisde ze naar New York, waar haar beelden werden opgenomen in de historische tentoonstelling "Fotografie 1839-1937 'in het Museum of Modern Art.

Ze verbleef tien jaar in Parijs, maar in 1940, toen Parijs werd bezet door de Duitsers tijdens de Tweede Wereldoorlog, werden Bing en haar man, beiden Joden, gedeporteerd en geïnterneerd in aparte kampen in het zuiden van Frankrijk. Bing bracht zes weken door in een kamp in Gurs, in de Pyreneeën, voordat zij in Marseille verenigd werd met haar man. Zij hebben daar negen maanden gewacht op Amerikaanse visa. In juni 1941 konden ze vertrekken naar Amerika. Daar moest Bing haar reputatie opnieuw opbouwen. Hoewel ze veel opdrachten kreeg voor portretfotografie, slaagde ze er niet in om zulke belangrijke opdrachten te ontvangen als in Parijs.

In 1947 besefte Bing dat New York haar werk nieuw leven had ingeblazen. Haar stijl was heel anders; de zachtheid die haar werk kenmerkte in de jaren 1930 maakte plaats voor de harde vormen en heldere lijnen, met een gevoel van hardheid en isolatie. Dit was een indicatie van hoe het leven en het wereldbeeld van Bing was veranderd door haar verhuizing naar New York en de oorlog-gerelateerde gebeurtenissen van de jaren 1940.

Gedurende een korte tijd in de jaren 1950 experimenteerde Bing met kleur maar al snel gaf ze fotografie helemaal op. Ze merkte dat het medium niet meer genoeg voldoening bracht en leek er genoeg van te hebben. In de laatste decennia van haar leven schreef ze gedichten, maakte tekeningen en collages en nam daar af en toe opgenomen stukjes van foto's in op. Ze was geïnteresseerd in het combineren van de wiskunde, woorden en afbeeldingen.

Publieke collecties[bewerken]

Referenties[bewerken]

Externe links[bewerken]