Industriële landbouw

Industriële landbouw is een vorm van moderne landbouw waarbij het landbouwbedrijf, in tegenstelling tot de klassieke landbouw, extra onderdelen van de productieketen op zich neemt (verticale integratie). De omzet en loonmassa van bedrijven in de industriële landbouw zijn vergelijkbaar met die van bedrijven uit de secundaire sector. Industriële landbouw wordt vaak verward met intensieve landbouw, wat op het landbouwproductiesysteem wijst en niet op de bedrijfsstructuur. In eerste instantie staan industriële landbouwbedrijven in voor de voorraad plantaardige grondstoffen voor een specifieke verwerkende industrie (suiker, ethanol, vlees, enz.).

In bepaalde regio's op de wereld bezit de verwerkende industrie ook de industriële landbouw. Op die manier konden bepaalde bedrijven in het verleden door ontbossing grote hoeveelheden grond voor hun industrie verwerven.

Geschiedenis

De industriële landbouw ontstaat in Europa tijdens de industriële revolutie. Vanaf dan sloten steeds meer industriële ondernemingen productiecontracten af met landbouwondernemingen. Aan de hand van een bestek leggen zulke contracten de verplichtingen op vlak van volume, prijs, duur, kwaliteit en teeltsysteem (conventioneel, biologisch, enz.) vast. Het contract kan betrekking hebben op het volledige grondoppervlak of slechts een deel ervan. Zulke structuren komen vooral voor in regio's met een grote voedingsindustrie zoals Noord-Frankrijk, de Benelux en Noordoost-Duitsland.

Gerelateerde artikelen

• Voedingsindustrie
• Intensieve landbouw
• Intensieve veehouderij
• Legbatterij
• Extensieve veeteelt
• Extensieve landbouw