Ingeborg Hunzinger
| Ingeborg Hunzinger | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
Ingeborg Hunzinger (2008) | ||||
| Persoonsgegevens | ||||
| Geboren | Berlijn, 3 februari 1915 | |||
| Overleden | Berlijn, 19 juli 2009 | |||
| Begraafplaats | Alter Friedhof Wannsee | |||
| Opleiding en beroep | ||||
| Beroep | beeldhouwer,[1][2] academisch docent, kunstenaar[2] | |||
| Werkveld | beeldhouwkunst | |||
| Oriënterende gegevens | ||||
| Werklocatie | Berlijn[3] | |||
| Werkgever | Kunstacademie van Weißensee | |||
| ||||
Ingeborg Hunzinger, geboren als Ingeborg Franck, (Berlijn, 3 februari 1915 - aldaar, 19 juli 2009) was een Duitse beeldhouwster.
Levensloop
[bewerken | brontekst bewerken]Hunzinger werd in 1932 lid van de Kommunistische Partei Deutschlands en begon in 1935 met een kunstzinnige opleiding. Omdat ze van moederszijde van Joodse komaf was, zocht ze tijdens de Tweede Wereldoorlog haar toevlucht in achtereenvolgens Italië, Silezië en het hogere gedeelte van het Zwarte Woud. Ze kreeg twee kinderen van de Duitse kunstschilder Helmut Ruhmer maar kon vanwege de Neurenberger rassenwetten niet met hem trouwen. Ruhmer verloor vlak voor het einde van de oorlog het leven. In de jaren 50 trouwde ze met de kunstschilder Adolf Hunzinger en baarde haar derde kind. Na te zijn gescheiden, hertrouwde ze in de jaren 60 met de beeldhouwer Robert Riehl.
Hunzinger pakte na de oorlog haar afgebroken kunststudie in Oost-Berlijn weer op en gaf er onder meer les aan de kunsthogeschool. In 1953 vestigde ze zich als vrij kunstenares in Treptow-Köpenick.
Tegen het eind van haar leven werd ze lid van de in 2007 opgerichte socialistische partij Die Linke. Inge Hunzinger overleed in 2009 op 94-jarige leeftijd.
Familie
[bewerken | brontekst bewerken]Ingeborg Hunzinger is de kleindochter van de Duitse schilder Philipp Franck en de grootmoeder van de Duitse schrijfster Julia Franck.
Beeldhouwwerken (selectie)
[bewerken | brontekst bewerken]- Die Erde
- Die Sphinx
- Block der Frauen
- Der Traum
- Die sich Erhebende
- Mühsal, Besinnung, Aufbruch
- Wiedersehen
- Twee keramische beeldhouwwerken in Berlijn
Literatuur
[bewerken | brontekst bewerken]- Christel Wollmann-Fiedler, Ingeborg Hunzinger. Die Bildhauerin, Wuppertal: HP Nacke Verlag, 2005, ISBN 3-9808059-6-4
- Rengha Rodewill, Einblicke: künstlerische – literarische – politische. De beeldhouwer Ingeborg Hunzinger. Met letters van Rosa Luxemburg. Karin Kramer Verlag, Berlijn 2012, ISBN 978-3-87956-368-5
Galerij
[bewerken | brontekst bewerken]
Block der Frauen, herdenkingsmonument van het Rosenstraße-protest
Die Sphinx
Die Erde
Vater und Kind, 1958, Müggelpark
Berlin-Friedrichshagen
Die Sinnende, 1980, Schlosspark Biesdorf
Berlin-Marzahn
Tugenden und Laster des Sozialismus, 1966, Funkwerk
Berlin-Köpenick
Tugenden und Laster des Sozialismus, 1966, Funkwerk
Berlin-Köpenick
Tugenden und Laster des Sozialismus, 1966, Funkwerk
Berlin-Köpenick
Sich Befreiender, 1991, Marzahner Promenade
Berlin-Marzahn
Sich Aufrichtende, 1987, Marzahner Promenade
Berlin-Marzahn
Die Geschlagene, 1985, Marzahner Promenade
Berlin-Marzahn
Paar-Alter (Detail), 1987, Schragenfeldstraße
Berlin-Marzahn
Der Jüngling, 1987, Schragenfeldstraße
Berlin-Marzahn
Der Knabe, 1986, Gartencenter Fürstenwalder Allee
Berlin-Rahnsdorf
Werden, 1987,
Garten der Künstlerin
Berlin-Rahnsdorf
Gedenken an Mathilde Jacob, 1998, Franz-Mehring-Platz
Berlin-Friedrichshain
Externe link
[bewerken | brontekst bewerken]
- ↑ https://cs.isabart.org/person/167246; Archief voor Schone Kunsten; geraadpleegd op: 1 april 2021; abART-identificatiecode voor persoon: 167246.
- 1 2 Nationaal Normbestand van Duitsland; geraadpleegd op: 20 april 2026; GND-identificatiecode: 132291185.
- ↑ Nationaal Normbestand van Duitsland; geraadpleegd op: 30 maart 2015.