Ingrid Visser (volleybalster)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Ingrid Visser
Ingrid Visser
Ingrid Visser
Persoonlijke informatie
Volledige naam Ingrid Louise Visser
Geboortedatum 4 juni 1977
Geboorteplaats Gouda
Overlijdensdatum 14 mei 2013
Overlijdensplaats La Hurona (Spanje)
Nationaliteit Nederlandse
Lengte 1,95 m
Gewicht 74 kg
Sportieve informatie
Discipline Volleybal
Olympische Spelen 1996
Debuut 5 oktober 1994
Carrière-einde 4 februari 2012
Belangrijkste prestaties
514 interlands (een record)
Portaal  Portaalicoon   Sport

Ingrid Visser (Gouda, 4 juni 1977La Hurona (Spanje),[1] 14 mei 2013) was een Nederlandse volleybalster. Zij kwam 514 keer uit voor het nationale damesteam. Geen enkele andere sporter kwam zo vaak uit voor Nederland.

Visser speelde in vijf wereldkampioenschapen en negen Europese kampioenschappen. In 1995 behaalde ze met het nationale damesteam het Europees kampioenschap. Zij won tevens met haar club VVC Vught de Nederlandse landstitel in 1996, 1997 en 2008 en met CV Tenerife de Spaanse landstitel in 2003, 2004, 2005 en 2006. Met die laatste club won zij onder coach Avital Selinger in 2004 ook de Champions League. In 2007 won zij met Nederland de FIVB World Grand Prix. Haar veldpositie was middenblokker.

Loopbaan[bewerken]

Clubloopbaan[bewerken]

Visser begon in 1984 met volleyballen bij VC Nesselande. Tien jaar later speelde zij voor VVC Vught in de hoogste Nederlandse afdeling. Drie jaar daarna ging zij in het buitenland spelen. Zij vertrok eerst naar Brazilië, waar zij ging volleyballen bij Minas Tenis Clube, gevolgd door Vicenza Volley in Italië, CV Las Palmas in Spanje, het Spaanse CV Tenerife en het Nederlandse TVC Amstelveen, om vervolgens via VK Leningradka in Rusland en CAV Murcia 2005 in Spanje, haar sportloopbaan in 2012 te beëindigen bij VK Baki Bakoe in Azerbeidzjan.

Europees kampioen[bewerken]

In 1995 werd zij met Nederland Europees kampioen door met het team in de finale met 3-0 van Kroatië te winnen. Met het Nederlandse team deed zij mee aan de Olympische Zomerspelen 1996 in Atlanta, waar een vijfde plaats behaald werd. In het seizoen 2003/2004 won zij de IECL met CV Tenerife. Met het nationale team behaalde zij in 2007 een zilveren medaille bij de Boris Yeltsin Cup in Jekaterinenburg, waar de finale tegen China met 1-3 werd verloren. In hetzelfde jaar werd zij met Oranje in het Chinese Ningbo met Oranje winnaar van de FIVB World Grand Prix door de laatste wedstrijd, een vijfsetter, te winnen van Rusland.

Recordinternational[bewerken]

Visser debuteerde in 1994 voor het Nederlandse team in een vriendschappelijke wedstrijd tegen Oekraïne. In 2007 brak zij het record van de meeste interlands voor het Nederlandse volleybalteam (m/v) dat met 500 in handen was van Peter Blangé. Met haar 503e interland verbrak zij in september 2011 het Nederlandse record van meest gespeelde interlands in elke sport.[2]

Op 4 februari 2012 kondigde Visser aan niet langer beschikbaar te zijn als international.[3] In totaal kwam ze in 514 wedstrijden uit voor het nationale team.

Vermissing en dood[bewerken]

Vanaf 13 mei 2013 werden Visser en haar partner Lodewijk Severein (57), een zakenman en oud-manager van het Nederlandse vrouwenteam, vermist in de Spaanse stad Murcia. Visser had hier in de jaren 2009–2011 twee seizoenen gespeeld voor de plaatselijke club CAV Murcia.

De Spaanse politie deed op 24 mei in verband met de verdwijning een inval in een vakantiehuis in de buurt van Murcia. Daar werden sporen van een geweldsmisdrijf gevonden. De huurder, een 36-jarige Spanjaard, werd gearresteerd. Tevens werden in verband met het onderzoek twee Roemenen opgepakt.[4] De Spanjaard, Juan Cuenca Lorente, was een voormalig technisch directeur van CAV Murcia.[5] Op 26 mei werden in een boomgaard in Alquerías, ongeveer twaalf kilometer van Murcia, twee zwaar verminkte lichamen gevonden waarvan de politie een sterk vermoeden had dat het om Visser en Severein ging. Ze lagen begraven op een halve meter diepte.[6][7] Vier dagen later bevestigde de Spaanse politie na DNA-onderzoek dat de gevonden stoffelijke overschotten van Visser en Severein waren.[8] Later in de rechtszaak werd door één van de verdachten aangegeven dat het tweetal reeds op 14 mei was vermoord.[9]

Ter nagedachtenis aan Visser en Severein speelden de nationale volleybalteams en het Beach Team Holland in de maand juni van 2013 met een rouwband. Vooraf aan elke interland op eigen bodem was er één minuut stilte.[10]

Clubs[bewerken]

Club Land Van Tot
VC Nesselande Zevenhuizen Vlag van Nederland Nederland 1984–1985 1993–1994
VVC Vught Vlag van Nederland Nederland 1994–1995 1996–1997
Minas Tenis Clube Vlag van Brazilië Brazilië 1997–1998 1998–1999
Vicenza Volley Vlag van Italië Italië 2000–2001 2000–2001
CV Las Palmas Vlag van Spanje Spanje 2001–2002 2002–2003
CV Tenerife Vlag van Spanje Spanje 2003–2004 2006–2007
TVC Amstelveen Vlag van Nederland Nederland 2007–2008 2007–2008
VK Leningradka Vlag van Rusland Rusland 2008–2009 2008–2009
CAV Murcia 2005 Vlag van Spanje Spanje 2009–2010 2010–2011
VK Baki Bakoe Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan 2011–2012 2011–2012

Prijzen[bewerken]

Europacup volleybal

  • Winnaar: 1995
  • Finalist: 2009

FIVB World Grand Prix

  • Goud: 2007

CEV Champions League Women

  • Winnaar: 2004

CEV Challenge Cup Women

  • Winnaar: 2001

Nederlandse A-League volleybal

  • Winnaar: 1996, 1997, 2008

Nederlandse volleybal cup

  • Winnaar: 1996, 1997, 2008

Spaans volleybalkampioenschap

  • Winnaar: 2003, 2004, 2005, 2006

Spaanse cup

  • Winnaar: 2004, 2005, 2006