Intercellulaire communicatie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Intercellulaire communicatie(IC) is, in de fysiologie, de communicatie tussen twee of meer cellen, hetzij door middel van elektrische signalen (synaptische transmissie tussen zenuwcellen), door transport van moleculen (signaalstoffen), of door direct, fysiek contact. Intercellulaire communicatie is belangrijk bij de coördinatie van cellulaire processen in een meercellig organisme.

Intercellulaire communicatie kan, bij cellen die naast elkaar in een endotheelweefsel liggen, plaatsvinden via de zogenaamde gap junctions. Gap junctions vormen kanalen door de celmembraan heen, waarlangs selectief stoffen kunnen worden getransporteerd.

Communicatie tussen cellen die op grotere afstand van elkaar liggen, kan plaatsvinden doordat de ene cel signaalstoffen uitscheidt die de andere cel detecteert, door middel van receptoren. Dergelijke intercellularie signalen worden parakriene signalen genoemd.