Internationaal Zeerechttribunaal

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Internationaal Zeerechttribunaal
ITLOS logo.svg
Zicht vanaf de Elbe
Zicht vanaf de Elbe
Donkerblauw: staten met rechters in het ITLOSDonkergroen: staten met voorheen rechters in het ITLOSLichtgroen: andere ondertekenaars van het VN-zeerechtverdrag
Donkerblauw: staten met rechters in het ITLOS
Donkergroen: staten met voorheen rechters in het ITLOS
Lichtgroen: andere ondertekenaars van het VN-zeerechtverdrag
Opgericht 1996
Eigenaar Verdragspartijen
Plaats Vlag van Duitsland Hamburg
Werkgebied Internationaal
Voorzitter Rechter Jin-Hyun Paik (Zuid-Korea)
Doel Rechtszaken in het zeerecht
Hoofdkantoor Hamburg-Nienstedten
Website
Portaal  Portaalicoon   Maritiem

Het Internationaal Zeerechttribunaal (ITLOS, Engels: International Tribunal for the Law of the Sea, Frans: Tribunal international du droit de la mer) is een internationaal tribunaal dat zich baseert op het VN-zeerechtverdrag van de Verenigde Naties van 1982. Het hof zetelt sinds 1996 in de Duitse havenstad Hamburg, in het stadsdeel Hamburg-Nienstedten. De 21 rechters worden door de verdragspartijen gekozen.

Het Zeerechttribunaal is niet alleen toegankelijk voor staten die partij bij het VN-zeerechtverdrag zijn. Staten die geen partij bij het verdrag zijn, maar bijvoorbeeld ook intergouvernementele organisaties, private partijen en natuurlijke personen kunnen een beroep op het tribunaal doen als er een overeenkomst bestaat die het tribunaal rechtsmacht verleent.[1]

Het hof verkreeg op 17 december 2006 met VN-Resolutie 51/204 de waarnemende status tijdens de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties, wat deelname aan de vergadering garandeert wanneer het om zaken van het Zeerechttribunaal gaat.

Huisvesting[bewerken]

Het gebouw werd in 1997 ontworpen door het architectenbureau Von Branca uit München en in 2000 opgeleverd. De overdracht vond plaats op 3 juli van dat jaar, door de sleuteloverdracht aan Kofi Annan, de toenmalig secretaris-generaal van de Verenigde Naties. De kosten van de bouw bedroegen 123 miljoen mark, waarvan 80% voor rekening van de Duitse bondsregering kwam en 20% voor Hamburg. De operationele kosten van het tribunaal zelf worden opgebracht door de Verenigde Naties. Tijdens de bouw werd het monument Schröder'sche Villa behouden als onderdeel van bouwplan.

Huidige rechters[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Lijst van rechters van het Internationale Zeerechttribunaal voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

De Belg Philippe Gautier is sinds 21 september 2001 de griffier' van het hof. Hij volgde Gritakumar E. Chitty uit Sri Lanka op die het ambt sinds de oprichting in 1996 had bekleed. Zijn plaatsvervanger is Doo-young Kim uit Zuid-Korea. De volgende rechters zijn momenteel aan het hof verbonden:

Land Naam Aantreden President Vicepresident
Vlag van Senegal Senegal Tafsir Malick Ndiaye 1996
Vlag van Kaapverdië Kaapverdië José Luis Jesus 1999 2008-2011
Vlag van Frankrijk Frankrijk Jean-Pierre Cot 2002
Vlag van Trinidad en Tobago Trinidad en Tobago Anthony Amos Lucky 2003
Vlag van Polen Polen Stanisław Pawlak 2005
Vlag van Japan Japan Shunji Yanai 2005 2011-2014
Vlag van Tanzania Tanzania James L. Kateka 2005
Vlag van Zuid-Afrika Zuid-Afrika Albert J.Hoffmann 2005 2011-2014
Vlag van China China Gao Zhiguo 2008
Vlag van Algerije Algerije Boualem Bouguetaia 2008 2014-2017
Vlag van Zuid-Korea Zuid-Korea Jin-Hyun Paik 2009 sinds 2017
Vlag van Argentinië Argentinië Elsa Kelly 2011
Vlag van Malta Malta David Attard 2011 sinds 2017
Vlag van Oekraïne Oekraïne Markiyan Kulyk 2011
Vlag van Mexico Mexico Alonso Gómez-Robledo Verduzco 2014
Vlag van IJsland IJsland Tomas Heidar 2014
Vlag van Paraguay Paraguay Óscar Cabello Sarubbi 2017
Vlag van India India Neeru Chadha 2017
Vlag van Thailand Thailand Kriangsak Kittichaisaree 2017
Vlag van Rusland Rusland Roman Kolodkin 2017
Vlag van Nederland Nederland Liesbeth Lijnzaad 2017

Enrica Lexie[bewerken]

Van 10-24 augustus 2015 is de zaak tussen Italië en India betreffende twee in India gevangengehouden marinemensen in behandeling geweest met als voorzitter de Rus Golitsyn.[2]

Externe link[bewerken]