Internationaal rijbewijs

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Een Pools internationaal rijbewijs uit 1988.

Een internationaal rijbewijs is een vertaling van het rijbewijs en is een vereiste in sommige landen buiten de Europese Unie naast het nationale rijbewijs. Het vervangt dus niet het nationale rijbewijs.

Een internationaal rijbewijs is drie jaar geldig. In Nederland is het verkrijgbaar via de ANWB[1] en in België moet het worden aangevraagd bij de gemeente.[2] Het internationaal rijbewijs, met een geldigheidstermijn van één jaar, werd ingevoerd op het Verdrag van Genève van 19 september 1949 nopens het wegverkeer (Tractatenblad 1951, nr. 81). In 1968 is dit verdrag aangepast (verdrag van Wenen van 8 november 1968 inzake het wegverkeer (Tractatenblad 1974, nrs. 35 en 174) en is de geldigheidstermijn verhoogd naar drie jaar. Het heeft echter tot 1 juli 2019 geduurd voordat het in de Nederlandse regelgeving werd doorgevoerd.

Landen die het Internationaal rijbewijs accepteren[bewerken | brontekst bewerken]

De volgende landen accepteren het Internationaal rijbewijs:

Deelnemer van de conventie in 1949
Geen deelnemer van de conventie in 1949, Internationaal rijbewijs wordt wel geaccepteerd

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]