International Ultraviolet Explorer

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
International Ultraviolet Explorer
International Ultraviolet Explorer
International Ultraviolet Explorer
Algemene informatie
Organisatie NASA/ESA/SERC
Lancering 26 januari 1978
Gelanceerd met Delta 2914
Terugkeer blijft in baan
Gewicht 672 kg
Type omloopbaan geosynchrone baan
Baanhoogte 42,000-26,000 km
Omloopduur 24 uur
Type telescoop Ritchey-Chretien Cassegrain reflector
Telescoop diameter 45 cm
Instrumenten
echelle spectrograaf 115 - 198 nm
echelle spectrograaf 180 - 320 nm
Portaal  Portaalicoon   Heelal

De International Ultraviolet Explorer (IUE) was een ruimtetelescoop die metingen deed in het ultraviolet.

De IUE is de langst levende en meest productieve astronomische satelliet die ooit gebouwd is. Het werkte non-stop tot het werd uitgeschakeld in september 1996, 14 jaar later dan in eerste instantie gepland was. IUE produceerde geen zichtbare beelden, het mat de energie van ultraviolette straling afkomstig van hemellichamen, deze data gaf een nieuw inzicht over de fysische conditie van deze objecten.

IUE was de eerste astronomische satelliet in een hoge omloopbaan rond de aarde. Het kon ultraviolette straling waarnemen die niet door de ozonlaag kan penetreren en daarom niet waarneembaar is met telescopen op aarde.

Belangrijke observaties van de IUE waren onder meer de komeet van Halley die in 1986 het binnenste deel van het zonnestelsel bezocht, de eerste ruimte observatie van de met het blote oog zichtbare supernova SN 1987A in de Grote Magelhaense Wolk en de evolutie van de atmosfeer van Jupiter na de inslag van Komeet Shoemaker-Levy 9 in 1994.

IUE werd gelanceerd op 26 januari 1978 en is sinds 1996 niet meer in gebruik.

Externe links[bewerken]