Iris Hond

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Iris Hond
Iris Hond live bij DWDD, 2018.
Iris Hond live bij DWDD, 2018.
Algemene informatie
Geboren 20 mei 1987
Geboorteplaats Harderwijk
Land Vlag van Nederland Nederland
Werk
Jaren actief 2009-heden
Genre(s) klassiek, neo-klassiek, pop, theater
Beroep concertpianiste, zangeres, tekstschrijfster, componiste
Instrument(en) piano, vocalen
Invloed(en) Ludovico Einaudi
Label(s) Decca, Dear World Music
Officiële website
(en) Last.fm-profiel
Bekende instrumenten
Steinway & Sons
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Iris Hond (Harderwijk, 20 mei 1987) is een Nederlandse pianiste, componiste, zangeres en tekstschrijfster. Iris Hond is opgeleid tot concertpianiste en speelt naast het werk van andere componisten ook haar eigen composities.

Jeugd[bewerken | brontekst bewerken]

Op haar derde jaar begon ze met pianospelen; vanaf haar zesde jaar volgde ze privé-pianolessen in Ermelo. Op haar 12de ging Iris Hond naar het ArtEZ Conservatorium in Zwolle. In deze jaren speelde ze veel met haar vader, waarbij ze samen verhalen bedachten bij de stukken die ze speelde - dit komt later terug in haar werk, waarin ze onder meer verhalen van mensen in bijzondere situaties vertaalt in haar Muzikale Brieven. Toen zij 14 jaar oud was ging zij aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag studeren op de afdeling Jong Talent. De Russische pianiste Kamilla Bystrova, de Nederlander David Kuyken en de Let Naum Grubert waren haar leraren. Door de grote reisafstand ging ze bij een gastgezin wonen, maar daar had ze moeite om te aarden. Ze verbleef bij verschillende gastgezinnen, maar ze voelde zich nergens thuis. Ze heeft dit later omschreven als een gevoel van ontheemd zijn.[1] Deze periode, waarbij ze veel op straat doorbracht en geregeld in Haagse cafe's piano speelde, heeft een grote invloed gehad op haar persoon en haar werk. Ze kwam deze jaren in contact met daklozen en andere mensen die moeite hadden om aansluiting te vinden met de maatschappij. Iris Hond volgde vanaf jonge leeftijd masterclasses bij onder meer John Perry, Leon Fleisher, Herbert Stessin, Natalja Troull, Dmitri Bashkirov en Jenny Zaharieva. Tijdens haar studie werd zij bij het grote publiek bekend als de huispianiste in het televisieprogramma De tiende van Tijl van de AVRO. In 2009 speelde zij twee avonden als openingsact bij concerten van Diana Ross in het GelreDome voor 30.000 toeschouwers de Transcendental Etude No 10 van de Hongaarse componist Franz Liszt; in 2012 werd Iris Hond ambassadrice voor de campagne Aangenaam Klassiek en tekende zij een contract bij Decca Records en bracht haar debuutalbum Iris uit. Iris Hond slaagde in 2013 summa cum laude voor haar Master Klassiek Piano aan het Koninklijk Conservatorium.

Werk[bewerken | brontekst bewerken]

Iris Hond begon haar carrière tweeledig, enerzijds als concertpianiste, anderzijds als componist om met pianospel en eigen composities op te treden. Hierdoor trad Iris Hond zowel op in het Koninklijk Concertgebouw als op plekken waar normaal geen klassieke muziek komt, zoals gevangenissen en opvangcentra. Haar ervaringen met dak- en thuislozen in Den Haag komt ook terug in haar theatervoorstellingen Dear World (2017) Bewogen (2018-2019) en Home (2020). In Home vertelt ze met door haar geschreven 'Muzikale Brieven' de verhalen van vijf mensen die elk op hun eigen manier ontheemd zijn.

In 2013 bracht zij haar klassieke album Iris uit met composities van Chopin, Rachmaninov en Janácek. Ze woonde in de periode 2013-2016 in de Verenigde Staten waar ze met Patrick Leonard werkte, een bekende producer en componist die nummers schreef en produceerde voor onder meer Madonna, Pink Floyd, Leonard Cohen en Elton John. In 2016 bracht Iris Hond het album Dear World uit, ditmaal met eigen composities, gevolgd door het album Home in 2020. In haar latere werk is de invloed van de eigentijdse componist Ludovico Einaudi, bekend van onder meer zijn muziek voor de film Intouchables te horen. In 2016 speelde ze onder andere samen met Ludovico Einaudi, harpiste Lavinia Meijer, violiste Rosanne Philippens en het Radio Filharmonisch Orkest in de tuinen van Paleis Soestdijk tijdens het muziekevenement Empeiria.

In februari 2020 kondigde Iris Hond aan in het Amsterdamse Concertgebouw zeven concerten te geven met het werk componist Ludovico Einaudi; hier werden door de grote vraag later nog drie concerten aan toegevoegd. Deze reeks is door de maatregelen rondom Covid19 afgelast.

Prive[bewerken | brontekst bewerken]

In 2019 ging Iris Hond in het televisieprogramma Iris en de 12 dates op zoek naar de ware liefde. Hoewel ze over Arne, een van de deelnemende singles, verklaart: “Ik wil even alleen zijn met deze jongen. Dit is een gevoel dat ik niet eerder heb gevoeld” leidde ook deze date niet tot de ware liefde.[1]

Eind 2019 kwam uit dat Iris Hond in 2009 een kortstondige relatie heeft gehad met muzikant Marco Borsato. De zanger verklaarde daar zelf over: “Er is inderdaad sprake van een vriendschap geweest, die verder ging dan ik had voorzien. Deze situatie was echter van zeer korte duur.” Deze uitspraak werd onderschreven door het management van Iris Hond: “De reactie van Iris, die er verder niets over kwijt wil, sluit volledig aan op die van Marco. Dit speelde inderdaad 10 jaar geleden en was zoals wordt gesteld van korte duur. Meer dan dat was het niet.”

Iris Hond Foundation[bewerken | brontekst bewerken]

In 2005 nam Iris Hond het initiatief om bij haar thuis een kerstdiner te organiseren voor een aantal daklozen. Dit groeide uit tot een jaarlijks evenement in de Grote Kerk in Den Haag voor rond 500 dak- en thuislozen, dat zij samen met een groep vrijwilligers organiseert. Dit was mede de aanleiding voor de oprichting van de Iris Hond Foundation in 2018, Met deze stichting waarmee ze gemiddeld twee keer per maand optreedt voor mensen in een bijzondere situatie. Dit kunnen dak- en thuislozen zijn, maar ook mensen in een ziekenhuis, vluchtelingen of mensen die op een of andere manier ontheemd zijn.

Onderscheidingen, prijzen en benoemingen[bewerken | brontekst bewerken]

Iris Hond ontving in augustus 2012 op het Internationale Muziekfestival Suonarte in Italië een onderscheiding. Zij werd in oktober 2012 door Aangenaam Klassiek benoemd tot ambassadrice om de klassieke muziek te populariseren. Iris Hond won prijzen bij verschillende concoursen zoals de eerste prijs bij het Theo van der Pas Pianoconcours, de tweede prijs en de publieksprijs bij het Steinway Concours en de publieksprijs bij het Grachtenfestival Conservatorium Concours. Ze won in november 2013 de Haagse Beurs voor Toptalent Creatieve Industrie 2013. Die kreeg ze vanwege haar project om een jonger publiek te bereiken voor klassiek.

Discografie[bewerken | brontekst bewerken]

Televisie[bewerken | brontekst bewerken]

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]