Isabel Allende (schrijfster)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Isabel Allende
Isabel Allende bij de Frankfurter Buchmesse in 2015
Algemene informatie
Volledige naam Isabel Allende Llona
Geboren 2 augustus 1942, Lima, Peru
Land Chili
Werk
Jaren actief 1982-heden
Genre Magisch realisme
Website
Portaal  Portaalicoon   Literatuur

Isabel Allende (Lima, Peru, 2 augustus 1942) is een Chileens journaliste en schrijfster.

Levensloop[bewerken | brontekst bewerken]

Allende is geboren in 1942. Haar vader, Tomás Allende, was een neef van Salvador Allende, president van Chili van 1970 tot 1973, en hij was diplomaat. Haar ouders scheidden in 1945. Haar moeder keerde terug naar Chili met haar drie kinderen. Vervolgens woonde het gezin van 1953 tot 1958 eerst in Bolivia en daarna in Libanon. Allende bezocht er privéscholen, eerst een Amerikaanse, later een Engelse. In 1958 keerde het gezin terug naar Chili, waar zij de middelbare school afmaakte. Zij ontmoette daar haar latere echtgenoot Miguel Frías.

Van 1959 tot 1965 werkte Allende in Santiago voor de Voedsel- en Landbouworganisatie (FAO), de wereldvoedselorganisatie van de Verenigde Naties (VN). In 1962 trouwde ze met Fías en het jaar erna werd hun dochter Paula geboren. Allende verbleef geruime tijd in Europa, waar zij in Brussel en in Zwitserland woonde. In 1966 keerde ze terug naar Chili en werd hun zoon Nicolás geboren.

Vanaf 1967 was Allende redactielid van het Chileense vrouwentijdschrift Paula en van 1973 tot 1974 werkte zij mee aan het kinderblad Mampato. Zij gaf twee kinderverhalen uit: La abuela Panchita en Lauchas y lauchones, alsmede een verzameling artikelen: Civilice a su troglodita. Ook was zij een welbekende gast in uitzendingen van de Chileense televisie. In 1973 werd haar toneelstuk El embajador in Santiago opgevoerd.

De staatsgreep van 11 september 1973 door generaal Augusto Pinochet, die tot de mysterieuze dood van toenmalig president Salvador Allende leidde, maakte Isabel Allendes situatie zeer moeilijk en in 1975 vertrok zij naar haar familie in Venezuela. Zij bleef er dertien jaar en werkte er voor het centrumlinkse dagblad El Nacional te Caracas. Na haar scheiding in 1978 woonde ze twee maanden in Spanje.

In 1981 hoorde Allende dat haar grootvader, inmiddels 99 jaar oud, op sterven lag. Ze begon hem een brief te schrijven die tot een manuscript voor een roman uitgroeide: Het huis met de geesten (La casa de los espíritus). De publicatie was een groot succes en het boek werd later verfilmd door de Deense regisseur Bille August.

Allende hertrouwde in 1988 in San Francisco en ging in San Rafael in Californië wonen. Haar dochter Paula overleed in 1992 aan porfyrie.

In 2020 kwam Mujeres del alma mía ('de vrouwen van mijn ziel') uit, een autobiografisch boek over haar leven en over feminisme. De vertaling in het Nederlands door Rikkie Degenaar kwam uit in 2021 onder de titel Wat wij willen - Mijn leven als moeder, vrouw, feminist.

Voornaamste werken[bewerken | brontekst bewerken]

  • Het huis met de geesten (La casa de los espíritus, Plaza & Janés, Barcelona, 1982) - verfilmd in 1993 als The House of the Spirits
  • La gorda de porcelana (Alfaguara, Madrid, 1984) - (nog) niet in Nederlandse vertaling verschenen
  • Liefde en Schaduw (De amor y de sombra, Plaza & Janés, 1984)
  • Eva Luna (Eva Luna, Plaza & Janés, 1987)
  • Het goud van Tomas Vargas (Cuentos de Eva Luna, Plaza & Janés, 1989)
  • Het oneindige plan (El plan infinito, 1991)
  • Paula (1994)
  • Afrodite (Afrodita, Plaza & Janés, 1997)
  • Fortuna's Dochter (Hija de la fortuna, Plaza & Janés, 1999)
  • Portret in Sepia (Retrato en sepia, Areté, 2000)
  • De stad van de wilde goden (La ciudad de las bestias, 2002)
  • Herinneringen aan mijn Chili (Mi país inventado, Areté, 2003)
  • Het rijk van de Gouden Draak (El reino del dragón de oro, 2004)
  • Zorro (El Zorro, 2005)
  • Woud van de pygmeeën (El bosque de los pigmeos, 2005)
  • Inés, vrouw van mijn hart (Inés del alma mía, 2006)
  • De som der dagen (La suma de los días, 2008)
  • Het eiland onder de zee (La Isla bajo el mar, 2010)
  • Het negende schrift van Maya (El Cuaderno de Maya, 2011)
  • Ripper (El juego de Ripper, 2014)
  • De Japanse minnaar (El amante japonés, 2015)
  • De winter voorbij (Más allá del invierno, 2017)
  • Bloemblad van zee (Largo pétalo de mar, 2019)
  • Wat wij willen - Mijn leven als moeder, vrouw, feminist (Mujeres del alma mía, 2020)

Vertalingen van Allendes boeken verschijnen bij Uitgeverij Wereldbibliotheek, Amsterdam.

Publiek optreden[bewerken | brontekst bewerken]

Isabel Allende hield op de TED-bijeenkomst van maart 2007 in Californië een presentatie over schrijven en over feminisme en wat haar nog meer inspireert.[1] Op de TED-bijeenkomst van maart 2014 in Vancouver (Canada) sprak zij over passie en over ouder worden.[2]

Bestseller 60[bewerken | brontekst bewerken]

Allende tijdens de presentatie van haar boek La suma de los días (De som der dagen) in Barcelona in 2008
Boeken met noteringen in de Nederlandse Bestseller 60 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
De stad van de wilde goden 2003 08-02-2003 31 7
Liefde en schaduw 2003 08-02-2003 7 4
Het rijk van de gouden draak 2003 28-06-2003 2 17
Herinnering aan mijn Chili 2003 11-10-2003 13 13
Eva Luna 2003 18-10-2003 16 20
Het woud van de pygmeeën 2004 08-05-2004 2 21
Paula 2005 16-04-2005 26 3
Zorro 2005 11-06-2005 4 18
Fortuna's dochter 2006 01-04-2006 25 10
Portret in sepia 2006 30-09-2006 42 2
Inés, vrouw van mijn hart 2006 07-10-2006 11 22
De som der dagen 2008 31-05-2008 3 19
Het eiland onder de zee 2010 24-04-2010 3 34
Het negende schrift van Maya 2011 27-08-2011 2 24
Ripper 2014 25-01-2014 3 36

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]

Zie de categorie Isabel Allende van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.