Isabella van Frankrijk (heilige)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Standbeeld van de heilige Isabella van Frankrijk.

Isabella van Frankrijk (3 maart of 14 april 1225 - Longchamp, 22 februari 1270) was een Franse prinses uit het huis Capet en stichtster van het clarissenklooster van Longchamps die door de Rooms-Katholieke Kerk vereerd wordt als heilige.

Levensloop[bewerken]

Isabella was de dochter van koning Lodewijk VIII van Frankrijk en diens echtgenote Blanca, dochter van koning Alfons VIII van Castilië. Na de dood van haar vader in 1226 werd haar broer Lodewijk IX koning van Frankrijk, wegens zijn minderjarigheid aanvankelijk onder het regentschap van haar moeder. Om de ondersteuning van de vazallen te verzekeren, werd Isabella in 1230 door haar moeder verloofd met de toekomstige heer Hugo XI van Lusignan. Diens vader Hugo X van Lusignan had een opstand geleid tegen het regentschap van Blanca van Castilië.

Isabella kreeg een strenge morele en religieuze opvoeding en was daardoor van jongs af aan erg vroom. Ze verbrak de verloving met Hugo van Lusignan en in 1243 weigerde ze te huwen met Koenraad van Hohenstaufen, zoon van keizer Frederik II. Isabella wilde liever intreden in het klooster en na de dood van haar moeder legde ze op 26 mei 1254 tegenover paus Innocentius IV de kuisheidsgelofte af. Ze besloot een eigen klooster te stichten. Haar broer Lodewijk IX stelde haar een groot stuk land aan de rand van het bos van Rouvray ter beschikking en op 10 juni 1256 legde hij de eerste steen van het clarissenklooster van Longchamp. De bouw kostte 30.000 livres en het klooster was in 1259 klaar. In 1260 trok Isabella zich echter terug uit het kloostergebouw en ging ze in een eigen huis wonen. Ook legde ze nooit haar kloostergeloften af, waardoor ze geen lid van de Orde der Clarissen werd en niet beschouwd werd als de abdis van Longchamp. In de omgeving van haar broer Lodewijk IX oefende Isabella een grote invloed uit, vooral op diens dochters Isabella en Blanche. Haar nichtjes zouden ook clarissenkloosters stichten.

Ze stierf in februari 1270, kort voor haar 45ste verjaardag. Isabella werd bijgezet in de kloosterkerk van Longchamp. Aanvankelijk waren het vooral de kloosterzuster in Longchamps die haar vereerden als heilige. Uiteindelijk werd ze in 1521 door paus Leo X effectief heilig verklaard, nadat er een aantal mirakels aan haar toegeschreven werden.

Werk[bewerken]

In navolging van de heilige Clara van Assisi, de grondlegger van de Orde der Clarissen, schreef Isabella in 1255 persoonlijk de orderegels voor het klooster van Longchamp. Daarbij liet ze zich adviseren door enkele van de meest beduidende geleerden van haar tijd, zoals Bonaventura van Fidanza. In 1259 werden deze regels bevestigd door paus Alexander IV, onder paus Urbanus IV werden deze in 1263 aangepast.