Isle of Man TT 1921

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Vlag van Man TT van Man 1921
Snaefell Mountain Course
Officiële naam 1921 Isle of Man Tourist Trophy
Land Vlag van Man Isle of Man
Datum 14 en 16 juni 1921
Organisator ACU
Senior TT
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Freddie Edmond
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Howard R. Davies
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Freddie Dixon
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Bert le Vack
Junior TT
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Howard R. Davies
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Eric Williams
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Howard R. Davies
Derde Vlag van Man Tom Sheard
Lightweight Class
Eerste Doug Prentice
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Geoff Davison
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Frank W. Applebee

De Isle of Man TT 1921 was de tiende uitvoering van de Isle of Man TT. Ze werd op dinsdag 14 juni en donderdag 14 juni 1921 verreden op de Snaefell Mountain Course, een stratencircuit op het eiland Man.

Algemeen[bewerken]

Mijlpalen
1921

Nadat de Isle of Man TT in 1920 mondjesmaat op gang was gekomen, waren er dankzij de inzet van twaalf fabrieksteams in 1921 133 deelnemers. AJS sloeg een grote slag, toen het met de in 1920 door Harry Stevens ontwikkelde 350cc-machine met kopklepmotor niet alleen de Junior TT domineerde, maar met diezelfde 350cc-machine ook de 500cc-Senior TT won. Na de proef in 1920 met 250cc-motoren in de Junior TT zette men dat nu voort en naast Levis kwam nu ook New Imperial met zo'n lichte machine aan de start (en won). Er werd in 1921 al voorzichtig gesproken over het toevoegen van de zijspanklasse. Zijspannen voor normaal (straat-)gebruik waren in het Verenigd Koninkrijk al heel lang populair, maar de fabrikanten zagen er niets in en het idee werd voorlopig in de kast gezet.

Senior TT[bewerken]

Donderdag 16 juni, zes ronden (364 km), motorfietsen tot 500 cc.

In de Senior TT wisselde de leiding elke ronde. Het ging tussen Alec Bennett met de Sunbeam, Freddie Dixon met de Indian en Freddie Edmond met de Triumph. Edmond reed een nieuw ronderecord met 56,4 mijl per uur. Intussen reed Howard R. Davies met zijn 350cc-AJS steeds dreigend op de tweede plaats. Uiteindelijk viel Edmund terug en Davies werd de eerste (en enige) coureur die de Senior won met een Junior-motorfiets. Hij had op de streep zelfs ruim twee minuten voorsprong op Dixon.

Uitslag Senior TT[bewerken]

Pos Coureur Merk Tijd Snelheid
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Howard R. Davies AJS 350 4:09"22'0 54,49 mph
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Freddie Dixon Indian 4:11"25'0 54,01 mph
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bert le Vack Indian 4:12"06'0 53,91 mph
4 Vlag van Canada 1921-1957 Alec Bennett Sunbeam 4:14"11'0 53,47 mph
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Jack Watson-Bourne Triumph 4:18"55'0 52,49 mph
6 J. Mitchell Norton 4:24"04'0 51,46 mph
7 Vlag van Verenigd Koninkrijk Freddie Edmond Triumph
8 Vlag van Verenigd Koninkrijk George Dance Sunbeam
9 Vlag van Man Tom Sheard Sunbeam
10 F. Townsend Sunbeam
11 D. Alexander Norton
12 J. Hollowell Norton
13 Walter Brandish Rover
14 H. Harris AJS
15 N. Brown Indian
16 G. Shemans Triumph
17 R. Stanfield Scott
18 P. Braid Triumph
19 M. Edmunds Triumph
20 N. Black Douglas

Niet gefinisht[bewerken]

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Verenigd Koninkrijk Alfred Alexander Douglas
Vlag van Verenigd Koninkrijk Graham Walker Norton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tom Simister BSA
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy de la Hay Sunbeam
Vlag van Man Douglas Brown Norton

Junior TT[bewerken]

Dinsdag 14 juni, vijf ronden (304 km), motorfietsen tot 350 cc.

Met de door Harry Stevens ontwikkelde 350cc-kopklepper was AJS oppermachtig in de Junior TT. Aan het einde van de dag bezette het de eerste vier plaatsen. Aanvankelijk ging Howard R. Davies aan de leiding. Hij reed een ronderecord van 55,15 mijl per uur, maar hij moest bij Windy Corner een band plakken. Daardoor nam Jim Whalley met zijn Massey-Arran de leiding over, maar in de laatste ronde kreeg ook hij bij Windy Corner een lekke band. Nu won Eric Williams voor Davies en Manxman Tom Sheard. Walley finishte als vijfde. De winst van de 250cc-klasse door Doug Prentice leverde New Imperial geen windeieren op. De verkopen stegen behoorlijk.

Uitslag Junior TT[bewerken]

Pos Coureur Merk Tijd Snelheid Lightweight Class
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Eric Williams AJS 3:37"23'0 52,21 mph
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Howard R. Davies AJS 3:41"10'0 51,20 mph
3 Vlag van Man Tom Sheard AJS 3:49"09'0 49,52 mph
4 George Kelly AJS 3:49"22'0 49,38 mph
5 Jim Whalley Massey-Arran 3:52"39'0 48,67 mph
6 Ossie Wade AJS 3:59"02'0 47,39 mph
7 H. Howarth DOT-JAP 4:05"14'0 46,49 mph
8 H. Harris AJS 4:10"09'0 45,27 mph
9 R. Carey Blackburne 4:12"14'0 44,91 mph
10 Doug Prentice New Imperial 4:12"37'0 44,82 mph 1e
11 Vlag van Verenigd Koninkrijk Geoff Davison Levis 2e
12 W. Harrison Velocette
13 Vlag van Verenigd Koninkrijk Frank W. Applebee Levis 3e
14 R. Humphreys Velocette
15 E. Jacolbs Coulson-B
16 P. Newman Ivy
17 A. Millar Martin
18 W. Lord Hobart
19 G. Browne New Scale
20 J. Emerson Douglas

Trivia[bewerken]

Oudste en toekomstige deelnemer[bewerken]

Opnieuw trad Frank W. Applebee aan met de 211cc-Levis, waarmee hij dertiende werd in de Junior TT, maar derde in de 250cc-klasse. Hij was intussen 59 jaar oud. Intussen bevond zich in het publiek een 18-jarige jongen die ook wel interesse in racen had. Stanley Woods zou in 1922 voor het eerst deelnemen en in 1923 de eerste van zijn tien Isle of Man TT-overwinningen scoren.