Isle of Man TT 1929

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Vlag van Man TT van Man 1929
Snaefell Mountain Course
Officiële naam 1929 Isle of Man Tourist Trophy
Land Vlag van Man Isle of Man
Datum 10 tot 14 juni 1929
Organisator ACU
Senior TT
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Charlie Dodson
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Charlie Dodson
Tweede Vlag van Canada 1921-1957 Alec Bennett
Derde Vlag van Ierland Henry Tyrell-Smith
Junior TT
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Freddie Hicks
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Freddie Hicks
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Wal Handley
Derde Vlag van Canada 1921-1957 Alec Bennet
Lightweight TT
Snelste ronde Vlag van Italië (1861-1946) Pietro Ghersi
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Syd Crabtree
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Kenneth Twemlow
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Frank Longman

De Isle of Man TT 1929 was de achttiende uitvoering van de Isle of Man TT. Ze werd verreden op de Snaefell Mountain Course, een stratencircuit op het eiland Man.

Algemeen[bewerken]

Velocette bleef de Junior TT domineren, nu de KSS was doorontwikkeld tot de KTT. Freddie Hicks won er in 1929 mee. Pietro Ghersi, in 1926 nog gediskwalificeerd, had bij Moto Guzzi moeten zeuren om een Monoalbero 250 los te krijgen. Hij leidde de Lightweight TT 5½ ronde lang, maar viel uit met motorproblemen. Syd Crabtree won de Lightweight TT met een Excelsior. Henry Tyrell-Smith reed een heroïsche race nadat hij, leidend in de Senior TT, in de derde ronde was gevallen bij Glen Helen. Hij werd opgelapt in het Glen Helen Hotel, reed een geweldige inhaalrace en werd met zijn Rudge Ulster derde. Hij had drie gebroken ribben,waarmee hij nog 3½ ronde (ca. 200 km) gereden had. Charlie Dodson en Alec Bennett werden met hun Sunbeams eerste en tweede. Er vielen in dit jaar twee doden: Cecil Ashby verongelukte tijdens de Junior TT bij Ballacraine en Doug Lamb verongelukte tijdens de Senior TT bij Greeba Bridge.

Mijlpalen
1929

Senior TT[bewerken]

Vrijdag 14 juni, 7 ronden (425 km), motorfietsen tot 500 cc.

Henry Tyrell-Smith leidde de Senior TT 2½ ronde lang, maar hij viel hard bij Glen Helen, werd opgelapt in het Glen Helen Hotel en eindigde als derde. Hij had een beenwond en drie gebroken ribben. Toch had hij gemakkelijk gediskwalificeerd kunnen worden. In het hotel had men niet veel meer gedaan dan zijn leren racepak hersteld, maar toen hij buiten kwam, nog duizelig van de gebeurtenissen, zag hij dat een official zijn motorfiets vasthield, met draaiende motor. Tyrell-Smith hoefde niet meer te doen dan opstappen en wegrijden, maar dit was een duidelijk geval van "hulp van buitenaf" en dus verboden. Charlie Dodson, die in 1928 in regen en mist gewonnen had, bewees dat hij dat met goed weer ook kon. Hij was vijf minuten sneller dan zijn teamgenoot Alec Bennett. Een groot aantal rijders kwam ten val bij Greeba Bridge, waaronder Doug Lamb. Die overleed aan zijn verwondingen onderweg naar Nobles Hospital in Douglas.

Uitslag Senior TT[bewerken]

Pos Coureur Merk Tijd Snelheid
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Charlie Dodson Sunbeam 3:39"59'0 72,05 mph
2 Vlag van Canada 1921-1957 Alec Bennett Sunbeam 3:44"47'0 70,51 mph
3 Vlag van Ierland Henry Tyrell-Smith Rudge-Whitworth 3:45"37'0 70,25 mph
4 Vlag van Engeland Percy "Tim" Hunt Norton 3:45"54'0 70,16 mph
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Ernie Nott Rudge Whitworth 3:47"04'0 69,80 mph
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Freddie Hicks Velocette 3:48"51'0 69,26 mph
7 Vlag van Australië A. Simcock Sunbeam 3:50"02'0 68,90 mph
8 Vlag van Ierland Paddy Johnston Cotton 3:53"56'0 67,68 mph
9 Vlag van Verenigd Koninkrijk Edwin Twemlow DOT 3:56"51'0 66,92 mph
10 Vlag van Verenigd Koninkrijk S. Jackson Montgomery-JAP 3:59"19'0 66,23 mph
11 H. Bacon Sunbeam 3:59"26'0 66,19 mph
12 Vlag van Verenigd Koninkrijk Syd Crabtree Velocette 4:01"59'0 65,50 mph
13 Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy Hatch Scott 4:02"27'0 65,37 mph
14 E. Thomas Velocette 4:08"31'0 63,77 mph
15 J. Duncan Raleigh 4:19"18'0 61,12 mph
16 Vlag van Verenigd Koninkrijk Frank Longman AJS 4:27"11'0 59,31 mph

Niet gefinisht[bewerken]

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tom Bullus Raleigh
Vlag van Italië (1861-1946) Pietro Ghersi Cotton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Syd Gleave Scott
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wal Handley AJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bernard Hieatt Cotton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Doug Lamb Norton Val (†)[1]
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ted Mellors Norton
Vlag van Schotland Jock Porter New Gerrard
Vlag van Verenigd Koninkrijk George Rowley AJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tom Simister Velocette
Vlag van Verenigd Koninkrijk Jimmie Simpson Norton Val[1]
Tommy Spann AJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Kenneth Twemlow DOT
Vlag van Verenigd Koninkrijk Graham Walker Rudge-Whitworth
Vlag van Ierland Stanley Woods Rudge-Whitworth
Sunbeam Model 90

Junior TT[bewerken]

Maandag 10 juni, 7 ronden (425 km), motorfietsen tot 350 cc.

Velocette was nog steeds oppermachtig in de Junior TT. Alec Bennett leidde aanvankelijk en daarna AJS-rijder Wal Handley, maar in de derde ronde nam Freddie Hicks de leiding. Hij reed een nieuw ronde- en een nieuw racerecord en won de race. Cecil Ashby liep bij een val bij Ballacraine ernstige hoofdverwondingen op, waaraan hij nog dezelfde dag in Nobles Hospital in Douglas overleed.

Uitslag Junior TT[bewerken]

Pos Coureur Merk Tijd Snelheid
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Freddie Hicks Velocette 3:47"23'0 69,71 mph
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Wal Handley AJS 3:48"45'0 69,29 mph
3 Vlag van Canada 1921-1957 Alec Bennett Velocette 3:49"42'0 69,00 mph
4 Vlag van Verenigd Koninkrijk Charlie Dodson Sunbeam 3:54"37'0 67,56 mph
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Tom Simister Velocette 3:56"20'0 67,07 mph
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk D. Hall Velocette 3:57"06'0 66,85 mph
7 Vlag van Verenigd Koninkrijk Syd Crabtree Velocette 4:00"22'0 65,94 mph
8 Vlag van Verenigd Koninkrijk K. Burrows DOT 4:03"23'0 65,12 mph
9 Vlag van Verenigd Koninkrijk Kenneth Twemlow DOT 4:04"30'0 64,83 mph
10 Vlag van Verenigd Koninkrijk Jimmy Shaw Velocette 4:05"15'0 64,63 mph
11 W. Braidwood Velocette 4:05"21'0 64,60 mph
12 Vlag van Australië A. Simcock Sunbeam 4:06"45'0 64,24 mph
13 Vlag van Verenigd Koninkrijk S. Jackson Montgomery-JAP 4:07"59'0 63,92 mph
14 G. Emery Sunbeam 4:08"55'0 63,67 mph
15 Tommy Spann AJS 4:10"30'0 63,27 mph
16 Vlag van Verenigd Koninkrijk C. Barrow Levis 4:25"26'0 59,71 mph

Niet gefinisht[bewerken]

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Verenigd Koninkrijk Cecil Ashby New Imperial Val (†)
Vlag van Italië (1861-1946) Pietro Ghersi Cotton
Vlag van Schotland Jimmie Guthrie Norton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bernard Hieatt Cotton
Vlag van Verenigd Koninkrijk George Himing Zenith
Vlag van Engeland Percy "Tim" Hunt Norton
Vlag van Ierland Paddy Johnston Cotton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Doug Lamb Norton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Frank Longman AJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ted Mellors New Imperial
Vlag van Schotland Jock Porter New Gerrard
Vlag van Verenigd Koninkrijk Jimmie Simpson Norton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Edwin Twemlow DOT
Vlag van Verenigd Koninkrijk Harold Willis Velocette
Vlag van Ierland Stanley Woods Norton

Lightweight TT[bewerken]

Woensdag 12 juni, 7 ronden (425 km), motorfietsen tot 250 cc.

Het leek er 5½ ronde op dat Pietro Ghersi de Lightweight TT zou gaan winnen, maar daarna viel hij uit door motorproblemen. Door het uitvallen van Ghersi kon Syd Crabtree de eerste Lightweight-overwinning voor Excelsior scoren.

Uitslag Lightweight TT[bewerken]

Pos Coureur Merk Tijd Snelheid
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Syd Crabtree Excelsior 4:08"10'0 63,87 mph
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Kenneth Twemlow DOT 4:13"25'0 62,55 mph
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Frank Longman OK Supreme 4:16"33'0 61,78 mph
4 Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Joe Sarkis OK Supreme 4:17"20'0 61,59 mph
5 Vlag van Ierland Paddy Johnston Cotton 4:18"37'0 61,29 mph
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk S. Jackson Montgomery-JAP 4:25"56'0 59,60 mph
7 Vlag van Verenigd Koninkrijk Edwin Twemlow DOT 4:28"37'0 59,00 mph
8 Jim Whalley Cotton 4:29"11'0 58,88 mph
9 Vlag van Verenigd Koninkrijk Jimmy Shaw OK Supreme 4:29"41'0 58,77 mph
10 Vlag van Verenigd Koninkrijk H. Lester S.O.S.-Villiers 4:30"00'0 58,70 mph
11 F. Taylor OK Supreme 4:33"20'0 57,99 mph
12 J. Blackburn Excelsior 4:39"10'0 56,77 mph
13 W. Braidwood DOT 4:43"45'0 55,86 mph

Niet gefinisht[bewerken]

Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Verenigd Koninkrijk Vic Anstice OK Supreme
Vlag van Italië (1861-1946) Pietro Ghersi Moto Guzzi Motor
Vlag van Verenigd Koninkrijk Syd Gleave SGS-JAP
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wal Handley OK Supreme Val
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bernard Hieatt Cotton
Vlag van Verenigd Koninkrijk George Himing Zenith
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ted Mellors New Imperial
Vlag van Schotland Jock Porter New Gerrard
Vlag van Verenigd Koninkrijk Chris Tattersall New Henley