Isle of Man TT 1977

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Vlag van Man TT van Man 1977
Snaefell Mountain Course
Officiële naam Isle of Man Tourist Trophy
Land Vlag van Man Isle of Man
Datum 11 tot 17 juni 1977
Organisator ACU
Formula One TT
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil Read
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil Read
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Roger Nicholls
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Ian Richards
Junior 250 cc TT
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Ian Richards
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Charlie Williams
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Ian Richards
Derde Vlag van Noord-Ierland Tom Herron
Senior TT
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil Read
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil Read
Tweede Vlag van Noord-Ierland Tom Herron
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Eddie Roberts
Classic TT
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Mick Grant
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Mick Grant
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Charlie Williams
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Eddie Roberts
Formula Two TT
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan Jackson jr.
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan Jackson jr.
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Neil Tuxworth
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Denis Casement
Formula Three TT
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk John Kidson
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk John Kidson
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Brian Peters
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan Walsh
Jubilee TT
Snelste ronde Vlag van Noord-Ierland Joey Dunlop
Eerste Vlag van Noord-Ierland Joey Dunlop
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk George Fogarty
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Steve Tonkin
Sidecar TT Leg one
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk George O'Dell/Vlag van Verenigd Koninkrijk Kenny Arthur
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk George O'Dell/Vlag van Verenigd Koninkrijk Kenny Arthur
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Dick Greasley/Vlag van Verenigd Koninkrijk Mick Skeels
Derde Vlag van Duitsland Rolf Steinhausen/Vlag van Duitsland Wolfgang Kalauch

De TT van Man 1977 was de eerste editie van deze race sinds 1949 die geen deel uitmaakte van het wereldkampioenschap wegrace. De races werden verreden van 11 tot 17 juni 1977 op de Snaefell Mountain Course op het eiland Man. Door de Interval-start reed men eigenlijk een tijdrace. Voor het eerst sinds 1960 vielen er geen doden tijdens de Isle of Man TT.

Algemeen[bewerken]

Toen de Isle of Man TT in 1977 haar WK-status verloor, stelde men op Man weer eigen klassen samen. Daardoor was er geen enkel verband meer tussen de klassen in de TT en die van de FIM. De Junior TT werd teruggebracht naar 250 cc, de Lightweight TT werd afgeschaft. Ter gelegenheid van het zilveren jubileum van koningin Elizabeth II werd de Jubilee TT georganiseerd. De Sidecar TT was nu nog maar één klasse (voorheen was er een 500cc- en een 1.000cc-klasse), maar werd in twee manches met motoren tot 1.000 cc gereden. Er werden twee nieuwe mijlpalen bereikt: Dick Greasley en Mick Skeels reden de eerste ronde boven 100 mph met staande start en George O'Dell/Kenny Arthur reden het eerste racegemiddelde boven 100 mph. Joey Dunlop won de Jubilee TT. Het was zijn eerste van 26 overwinningen in de Isle of Man TT.

Vanaf dit jaar organiseerde de ACU samen met de Amerikaanse American Motorcyclist Association een wedstrijdserie voor betaalbare seriemotorfietsen in drie klassen: Formula I, Formula II en Formula III. De Formula One TT was tot 1981 de enige wedstrijd in deze serie. Daardoor kreeg de Isle of Man TT nog enige status, want de Formule I was officieel een wereldkampioenschap. De serie liep tot in 1990 en overlapte enige jaren de Formule 750 en het Wereldkampioenschap superbike.

Formula One TT[bewerken]

Al vijf jaar werd de Isle of Man gemeden door alle grote teams in het wereldkampioenschap wegrace en in 1977 maakte de FIM er een einde aan. De TT verloor haar WK-status. Phil Read, een van de initiatiefnemers voor de boycot, kwam juist terug op uitnodiging van Honda Britain om aan de nieuwe Formula One TT deel te nemen. Hij won de race, maar zijn overwinning was omstreden. Net als in 1954 werd de race vanwege de regen vervroegd, na vier ronden, afgevlagd. Ducati-rijder Roger Nicholls had 22 seconden voorsprong gehad, maar had net getankt, terwijl Read was doorgereden. Read won daardoor vóór Nicholls en Ian Richards met een Honda.

Uitslag Formula One TT[bewerken]

Pos Coureur Merk Snelheid Tijd
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil Read Honda 97.02 mph 1:33.19.6
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Roger Nicholls Ducati 96.36 mph 1:33.58.0
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Ian Richards Honda 95.55 mph 1:34.46.0
4 Vlag van Verenigd Koninkrijk Stan Woods Honda 93.20 mph 1:37.09.0
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Malcolm Lucas BSA 92.06 mph 1:38.21.4
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Michael Hunt Laverda 91.32 mph 1:39.09.0
7 Vlag van Verenigd Koninkrijk Roger Corbett Triumph 90.67 mph 1:39.52.2
8 Vlag van Verenigd Koninkrijk Ian Tomkinson BSA 89.05 mph 1:41.41.2
9 Vlag van Verenigd Koninkrijk John Kirby Laverda 87.72 mph 1:43.13.2
10 Vlag van Verenigd Koninkrijk John Wilkinson Suzuki 87.64 mph 1:43.19.2
DNF Vlag van Noord-Ierland Tom Herron Ducati
DNF Vlag van Verenigd Koninkrijk Tony Rutter Mocheck-Honda
DNF Vlag van Duitsland Helmut Dähne onbekend

Junior 250 cc TT[bewerken]

De Junior TT, die slechts over drie ronden ging en was teruggebracht tot 250 cc, werd gewonnen door Charlie Williams (Yamaha), die van start tot finish geleid had. Bill Simpson leek tweede te worden, maar hij crashte in de laatste ronde bij The Nook, waardoor Ian Richards tweede en Tom Herron derde werd.

Uitslag Junior 250 cc TT[bewerken]

Pos Coureur Merk Snelheid Tijd
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Charlie Williams Yamaha 99.62 mph 1:08.10.0
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Ian Richards Yamaha 99.41 mph 1:08.18.8
3 Vlag van Noord-Ierland Tom Herron Yamaha 97.88 mph 1:09.23.0
4 Vlag van Verenigd Koninkrijk Alex George Johnson-Yamaha 97.06 mph 1:09.58.0
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Stan Woods Fowler-Yamaha 96.66 mph 1:10.15.4
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Eddie Roberts Beale-Maxton-Yamaha 96.25 mph 1:10.33.4
7 Vlag van Verenigd Koninkrijk Mick Grant Kawasaki 96.20 mph 1:10.35.6
8 Vlag van Verenigd Koninkrijk Clive Horton Yamaha 95.31 mph 1:11.15.0
9 Vlag van Verenigd Koninkrijk Joe Lindsay Yamsel 95.04 mph 1:11.27.4
10 Vlag van Noord-Ierland Joey Dunlop Rea-Yamsel 94.93 mph 1:11.32.2
12 Vlag van Verenigd Koninkrijk Billie Guthrie Yamaha 94.59 mph 1:11.47.8
37 Vlag van Verenigd Koninkrijk John Williams Spondon-Yamaha 86.00 mph 1:18.58.2
DNF Vlag van Verenigd Koninkrijk Tony Rutter Yamaha
DNF Vlag van Verenigd Koninkrijk Chas Mortimer Maxton-Yamaha
DNF Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Simpson Maxton-Yamaha val

Senior TT[bewerken]

De Senior TT werd slechts één ronde te vroeg afgevlagd, maar daar had Read van begin tot eind geleid. Die won hij dus ook, met Tom Herron (Yamaha) tweede en Eddie Roberts (Suzuki) derde.

Uitslag Senior TT[bewerken]

Pos Coureur Merk Snelheid Tijd
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil Read Suzuki 106.97 mph 1:45.48.4
2 Vlag van Noord-Ierland Tom Herron Yamaha 105.67 mph 1:47.06.6
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Eddie Roberts Suzuki 104.25 mph 1:48.34.4
4 Vlag van Noord-Ierland Joey Dunlop Yamsel 103.10 mph 1:49.47.0
5 Vlag van Verenigde Staten Pat Hennen Suzuki 102.93 mph 1:49.57.6
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Joe Lindsay Yamsel 102.63 mph 1:50.17.0
7 Vlag van Verenigd Koninkrijk Chas Mortimer Yamaha 102.48 mph 1:50.27.0
8 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Smith Yamaha 102.00 mph 1:50.57.8
9 Vlag van Verenigd Koninkrijk Billie Guthrie Yamaha 101.41 mph 1:51.37.0
10 Vlag van Verenigd Koninkrijk James Scott Yamaha 101.15 mph 1:51.53.8
16 Vlag van Verenigd Koninkrijk Steve Parrish Suzuki 98.54 mph 1:54.31.0
DNF Vlag van Verenigd Koninkrijk Alex George Suzuki
DNF Vlag van Verenigd Koninkrijk Stan Woods Suzuki
DNF Vlag van Verenigd Koninkrijk Tony Rutter Yamaha
DNF Vlag van Verenigd Koninkrijk John Williams Spondon-Yamaha
DNF Vlag van Verenigd Koninkrijk Charlie Williams Yamaha
DNF Vlag van Australië Jack Findlay Suzuki

Classic TT[bewerken]

Read had ook zijn zinnen gezet op de Classic TT, maar brak in de training een sleutelbeen door een val in Brandish Corner. Mick Grant won die wedstrijd overtuigend met zijn Kawasaki in een nieuw ronderecord van 112,77 mph. In de strijd om de tweede plaats viel John Williams bij Creg-ny-Baa terwijl Pat Hennen bij de Verandah tot stilstand kwam. Uiteindelijk ging de tweede plaats naar Charlie Williams, Eddie Roberts werd derde.

Uitslag Classic TT[bewerken]

Pos Coureur Merk Snelheid Tijd
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Mick Grant Kawasaki 110.76 mph 2:02.37.4
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Charlie Williams Yamaha 107.76 mph 2:06.04.2
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Eddie Roberts Yamaha 106.07 mph 2:08.03.0
4 Vlag van Verenigd Koninkrijk Chas Mortimer Yamaha 105.62 mph 2:08.35.4
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Smith Yamaha 105.42 mph 2:08.50.4
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Stan Woods Suzuki 105.29 mph 2:09.00.0
7 Vlag van Noord-Ierland Joey Dunlop Yamaha 105.13 mph 2:09.11.8
8 Vlag van Verenigd Koninkrijk Steve Tonkin Yamaha 103.95 mph 2:10.39.8
9 Vlag van Verenigd Koninkrijk Steve Parrish Yamaha 103.84 mph 2:10.48.2
10 Vlag van Verenigd Koninkrijk Alex George Yamaha 103.64 mph 2:11.03.4
DNF Vlag van Verenigde Staten Pat Hennen Suzuki
DNF Vlag van Verenigd Koninkrijk Tony Rutter Yamaha
DNF Vlag van Verenigd Koninkrijk Billie Guthrie Yamaha
DNF Vlag van Australië Jack Findlay Yamaha
DNF Vlag van Verenigd Koninkrijk John Williams Suzuki
DNF Vlag van Noord-Ierland Tom Herron onbekend

Formula Two TT[bewerken]

De nieuwe Formula Two TT stond open voor de tweetakten die voorheen in de 350 cc Junior TT hadden gereden, maar ook voor de viertakten tot 600 cc. Ze kende slechts veertien deelnemers en werd gewonnen door Alan Jackson jr. met een Honda.

Uitslag Formula Two TT[bewerken]

Pos Coureur Merk Snelheid Tijd
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan Jackson jr. Honda 99.36 mph 1:31.08.0
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Neil Tuxworth Honda 97.84 mph 1:32.32.6
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Denis Casement Honda 95.34 mph 1:34.58.4
4 Vlag van Verenigd Koninkrijk John Crick Honda 88.32 mph 1:42.31.2
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Dennis McMillan Triumph 87.38 mph 1:43.37.4
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Terry McKane Honda 84.72 mph 1:46.53.0
7 Vlag van Verenigd Koninkrijk Alistair Copeland Benelli 83.93 mph 1:47.52.8
8 Vlag van Verenigd Koninkrijk Richard Arain Honda 79.56 mph 1:53.49.0
DNF Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Smith Honda

Formula Three TT[bewerken]

De Formula Three TT bood ruimte voor de voormalige Lightweight 250 cc TT- en Lightweight 125 cc TT-rijders, maar ook voor viertaktmotoren tot 400 cc. John Kidson won met een Honda.

Uitslag Formula Three TT[bewerken]

Pos Coureur Merk Snelheid Tijd
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk John Kidsn Honda 93.28 mph 1:37.04.4
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Brian Peters Suzuki 88.49 mph 1:42.19.4
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Abe Walsh Honda 88.37 mph 1:42.28.0
4 Vlag van Verenigd Koninkrijk Graham Bentman Honda 87.78 mph 1:43.09.2
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Fred Launchbury Maico 86.83 mph 1:44.16.6
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Mal Kirwan Honda 86.27 mph 1:44.57.4
7 Vlag van Verenigd Koninkrijk Nev Watts Honda 84.11 mph 1:47.39.0
8 Vlag van Verenigd Koninkrijk Richard Stevens Yamaha 84.43 mph 1:48.32.0
9 Vlag van Verenigd Koninkrijk John Riley Yamaha 82.98 mph 1:49.11.0
10 Vlag van Verenigd Koninkrijk Paul Feist Yamaha 82.68 mph 1:49.31.0

Jubilee TT[bewerken]

Hoewel de Isle of Man TT 70 jaar bestond, werd de Jubilee TT, gesponsord door Schweppes, georganiseerd ter gelegenheid van het zilveren jubileum van koningin Elizabeth II. Deze wedstrijd werd gewonnen door Joey Dunlop met een 750 cc Rea-Yamaha. Het was zijn eerste overwinning tijdens de Isle of Man TT.

Uitslag Jubilee TT[bewerken]

Pos Coureur Merk Snelheid Tijd
1 Vlag van Noord-Ierland Joey Dunlop Rea-Yamaha 108.86 mph 1:23.10.6
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk George Fogarty Suzuki 107.75 mph 1:24.02.2
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Steve Tonkin Yamaha 107.14 mph 1:24.31.0
4 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Smith Suzuki 106.78 mph 1:24.48.0
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek Huxley Yamaha 105.30 mph 1:25.59.4
6 Vlag van Australië Jack Findlay Yamaha 104.58 mph 1:26.35.2
7 Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek Chatterton Suzuki 104.53 mph 1:26.37.4
8 Vlag van Verenigd Koninkrijk Denis Casement Yamaha 104.04 mph 1:27.01.8
9 Vlag van Verenigd Koninkrijk Neil Tuxworth Yamaha 103.44 mph 1:27.32.4
10 Vlag van Verenigd Koninkrijk James Scott Yamaha 103.33 mph 1:27.37.8

Sidecar TT[bewerken]

Nu de Sidecar TT haar WK-status ook kwijt was, werd de 500cc-klasse geschrapt. Zijspanmotoren mochten maximaal 1.000 cc meten en ze reden nu twee manches. In de eerste manche vertrokken Dick Greasley/Mick Skeels met de eerste ronde met staande start boven 100 mph, maar ze werden ingehaald door George O'Dell/Kenny Arthur die met 50 seconden voorsprong wonnen. In de tweede manche viel O'Dell al snel uit. Malcolm Hobson en Stuart Collins wonnen met een Yamaha. Omdat Rolf Steinhausen en Kenneth Williams in beide manches derde waren geworden met hun König, werden ze totaalwinnaar.

Sidecar TT Leg one[bewerken]

Uitslag Sidecar TT Leg one[bewerken]

Pos Coureur Bakkenist Merk Snelheid Tijd
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk George O'Dell Vlag van Verenigd Koninkrijk Kenny Arthur Yamaha 100.03 mph 1:30.31.2
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Dick Greasley Vlag van Verenigd Koninkrijk Mick Skeels Yamaha 99.12 mph 1:31.21.2
3 Vlag van Duitsland Rolf Steinhausen Vlag van Duitsland Wolfgang Kalauch König 98.11 mph 1:32.17.4
4 Vlag van Verenigd Koninkrijk Graham Milton Vlag van Verenigd Koninkrijk John Brushwood British Magnum 97.08 mph 1:33.16.2
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Mick Boddice Vlag van Verenigd Koninkrijk Chas Birks Yamaha 94.77 mph 1:35.32.4
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Hodgkins Vlag van Verenigd Koninkrijk John Parkins Yamaha 92.13 mph 1:38.16.8
7 Vlag van Man George Oates Vlag van Man John Molyneux Kawasaki 92.09 mph 1:38.19.6
8 Vlag van Verenigd Koninkrijk Malcolm Aldrick Vlag van Verenigd Koninkrijk Paul Beasley Yamaha 88.38 mph 1:42.26.8
9 Vlag van Verenigd Koninkrijk Brian Mee Vlag van Verenigd Koninkrijk Alan Widdowson Kawasaki 88.06 mph 1:42.49.6
10 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Hall Vlag van Verenigd Koninkrijk Peter Minion Kawasaki 87.56 mph 1:43.24.8
DNF Vlag van Verenigd Koninkrijk Malcolm Hobson Vlag van Verenigd Koninkrijk Stu Collins Ham-Yamaha
DNF Vlag van Zwitserland Rolf Biland Vlag van Verenigd Koninkrijk Kenneth Williams Schmid-Yamaha

Sidecar TT Leg two[bewerken]

Uitslag Sidecar TT Leg two[bewerken]

Pos Coureur Bakkenist Merk Snelheid Tijd
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Malcolm Hobson Vlag van Verenigd Koninkrijk Stu Collins Ham-Yamaha 99.74 mph 1:30.47.0
2 Vlag van Zwitserland Rolf Biland Vlag van Verenigd Koninkrijk Kenneth Williams Schmid-Yamaha 98.66 mph 1:31.46.8
3 Vlag van Duitsland Rolf Steinhausen Vlag van Duitsland Wolfgang Kalauch König 98.60 mph 1:31.50.0
4 Vlag van Verenigd Koninkrijk Dick Greasley Vlag van Verenigd Koninkrijk Mick Skeels Yamaha 95.06 mph 1:35.15.4
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Mick Boddice Vlag van Verenigd Koninkrijk Chas Birks Yamaha 95.01 mph 1:35.18.0
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Graham Hilditch Vlag van Verenigd Koninkrijk Vince Biggs Yamaha 93.11 mph 1:37.15.0
7 Vlag van Verenigd Koninkrijk Steve Sinnott Vlag van Verenigd Koninkrijk Jim Williamson Yamaha 92.65 mph 1:37.44.0
8 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Hall Vlag van Verenigd Koninkrijk Peter Minion Kawasaki 89.19 mph 1:41.31.0
9 Vlag van Verenigd Koninkrijk Reg Spooner Vlag van Verenigd Koninkrijk Denis Smith König 88.02 mph 1:42.52.6
10 Vlag van Verenigd Koninkrijk Robert Philpott Vlag van Verenigd Koninkrijk Michael Buxton Laverda 87.93 mph 1:42.58.4
DNF Vlag van Verenigd Koninkrijk George O'Dell Vlag van Verenigd Koninkrijk Kenny Arthur Yamaha