Isotopen van xenon

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Het chemisch element xenon (Xe), met een atoommassa van 131,293(6) u, bezit 8 stabiele isotopen: 124Xe, 126Xe, 128Xe, 129Xe, 130Xe, 131Xe, 132Xe en 134Xe, waarvan de voorlaatste het meest abundant is (ongeveer 27%). Xenon bezit het op één na hoogste aantal stabiele nucliden van alle elementen uit het periodiek systeem. Alleen tin, met 10 stabiele isotopen, doet het beter. Op Aarde komt ook een zeer langlevende radio-isotoop voor, namelijk 136Xe. De halfwaardetijd van deze isotoop bedraagt 2,11 × 1021 jaar. Derhalve wordt de isotoop ook vaak als stabiel beschouwd. De overige 30 radio-isotopen zijn onstabiel en hebben een relatief korte halveringstijd (de meeste minder dan een seconde).

De kortstlevende isotoop van xenon is 147Xe, met een halfwaardetijd van ongeveer 130 milliseconden. De langstlevende is 127Xe, met een halfwaardetijd van 36,345 dagen.

Stabiliteit[bewerken]

Vier van de stabiele isotopen, te weten 124Xe, 126Xe, 134Xe en 136Xe, zouden in theorie via dubbel bètaverval kunnen vervallen tot nog stabielere isotopen, maar dit verval is nog nooit waargenomen.[1] Zo zou 124Xe met een halfwaardetijd van 48 biljard jaar vervallen tot 124Te. De facto kan dit nuclide als stabiel worden beschouwd, omdat de halfwaardetijd miljoenen malen groter is dan de leeftijd van het universum.

De overige stabiele isotopen, 128Xe, 129Xe, 130Xe, 131Xe en 132Xe, zijn theoretisch gezien in staat tot spontane splijting.

Overzicht[bewerken]

Nuclide Z (p) N (n) Isotopische massa (u) Halveringstijd Radioactief verval VP Kernspin Isotopische verhouding
(molfractie)
Natuurlijk voorkomen
(molfractie)
Excitatie-energie
110Xe 54 56 109,94428(14) 310(190) ms β+ 110I 0+
α 106Te
111Xe 54 57 110,94160(33) 740(200) ms β+ (90%) 111I 5/2+
α (10%) 107Te
112Xe 54 58 111,93562(11) 2,7(8) s β+ (99,1%) 112I 0+
α (0,09%) 108Te
113Xe 54 59 112,93334(9) 2,74(8) s β+ (92,98%) 113I (5/2+)
β+, p (7%) 112Te
α (,011%) 109Te
β+, α (0,007%) 109Sb
114Xe 54 60 113,927980(12) 10,0(4) s β+ 114I 0+
115Xe 54 61 114,926294(13) 18(4) s β+ (99,65%) 115I (5/2+)
β+, p (0,34%) 114Te
β+, α (3 × 10−4%) 111Sb
116Xe 54 62 115,921581(14) 59(2) s β+ 116I 0+
117Xe 54 63 116,920359(11) 61(2) s β+ (99,99%) 117I 5/2(+)
β+, p (0,0029%) 116Te
118Xe 54 64 117,916179(11) 3,8(9) min β+ 118I 0+
119Xe 54 65 118,915411(11) 5,8(3) min β+ 119I 5/2+
120Xe 54 66 119,911784(13) 40(1) min β+ 120I 0+
121Xe 54 67 120,911462(12) 40,1(20) min β+ 121I (5/2+)
122Xe 54 68 121,908368(12) 20,1(1) uur β+ 122I 0+
123Xe 54 69 122,908482(10) 2,08(2) uur EV 123I 1/2+
123mXe 185,18(22) keV 5,49(26) µs 7/2
124Xe 54 70 123,905893(2) stabiel 0+ 9,52(3) × 10−4
125Xe 54 71 124,9063955(20) 16,9(2) uur β+ 125I 1/2+
125m1Xe 252,60(14) keV 56,9(9) s IT 125Xe 9/2
125m2Xe 295,86(15) keV 0,14(3) µs 7/2+
126Xe 54 72 125,904274(7) stabiel 0+ 8,90(2) × 10−4
127Xe 54 73 126,905184(4) 36,345(3) dagen EV 127I 1/2+
127mXe 297,10(8) keV 69,2(9) s IT 127Xe 9/2
128Xe 54 74 127,9035313(15) stabiel 0+ 0,019102(8)
129Xe 54 75 128,9047794(8) stabiel 1/2+ 0,264006(82)
129mXe 236,14(3) keV 8,88(2) dagen IT 129Xe 11/2
130Xe 54 76 129,9035080(8) stabiel 0+ 0,040710(13)
131Xe 54 77 130,9050824(10) stabiel 3/2+ 0,212324(30)
131mXe 163,930(8) keV 11,934(21) dagen IT 131Xe 11/2
132Xe 54 78 131,9041535(10) stabiel 0+ 0,269086(33)
132mXe 2752,27(17) keV 8,39(11) ms IT 132Xe (10+)
133Xe 54 79 132,9059107(26) 5,2475(5) dagen β 133Cs 3/2+
133mXe 233,221(18) keV 2,19(1) dagen IT 133Xe 11/2
134Xe 54 80 133,9053945(9) stabiel 0+ 0,104357(21)
134m1Xe 1965,5(5) keV 290(17) ms IT 134Xe 7
134m2Xe 3025,2(15) keV 5(1) µs (10+)
135Xe 54 81 134,907227(5) 9,14(2) uur β 135Cs 3/2+
135mXe 526,551(13) keV 15,29(5) min IT (99,99%) 135Xe 11/2
β (0,004%) 135Cs
136Xe 54 82 135,907219(8) stabiel 0+ 0,088573(44)
136mXe 1891,703(14) keV 2,95(9) µs 6+
137Xe 54 83 136,911562(8) 3,818(13) min β 137Cs 7/2
138Xe 54 84 137,91395(5) 14,08(8) min β 138Cs 0+
139Xe 54 85 138,918793(22) 39,68(14) s β 139Cs 3/2
140Xe 54 86 139,92164(7) 13,60(10) s β 140Cs 0+
141Xe 54 87 140,92665(10) 1,73(1) s β (99,45%) 141Cs 5/2
β, n (0,043%) 140Cs
142Xe 54 88 141,92971(11) 1,22(2) s β (99,59%) 142Cs 0+
β, n (0,41%) 141Cs
143Xe 54 89 142,93511(21) 0,511(6) s β 143Cs 5/2
144Xe 54 90 143,93851(32) 0,388(7) s β 144Cs 0+
β, n 143Cs
145Xe 54 91 144,94407(32) 188(4) ms β 145Cs (3/2)
146Xe 54 92 145,94775(43) 146(6) ms β 146Cs 0+
147Xe 54 93 146,95356(43) 130(80) ms β 147Cs 3/2
β, n 146Cs

Overzicht van isotopen per element[bewerken]

H He
Li Be B C N O F Ne
Na Mg Al Si P S Cl Ar
K Ca Sc Ti V Cr Mn Fe Co Ni Cu Zn Ga Ge As Se Br Kr
Rb Sr Y Zr Nb Mo Tc Ru Rh Pd Ag Cd In Sn Sb Te I Xe
Cs Ba * Hf Ta W Re Os Ir Pt Au Hg Tl Pb Bi Po At Rn
Fr Ra ** Rf Db Sg Bh Hs Mt Ds Rg Cn Uut Fl Uup Lv Uus Uuo
* La Ce Pr Nd Pm Sm Eu Gd Tb Dy Ho Er Tm Yb Lu
** Ac Th Pa U Np Pu Am Cm Bk Cf Es Fm Md No Lr


Bronnen, noten en/of referenties
  1. (en) A.S. Barabash (2002) - Average (Recommended) Half-Life Values for Two-Neutrino Double-Beta Decay, Czechoslovak Journal of Physics, 52 (4), pp. 567–573