Naar inhoud springen

It (1990)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
It
It
(Filmposter op en.wikipedia.org)
Alternatieve titel(s) Stephen King's It; IT; Stephen King's IT
Regie Tommy Lee Wallace
Producent Mark Basino
Allen S. Epstein
Jim Green
Scenario Lawrence D. Cohen
Tommy Lee Wallace
Stephen King (roman)
Gebaseerd op HetBewerken op Wikidata
Hoofdrollen Tim Curry
Harry Anderson
Dennis Christopher
Richard Masur
Annette O'Toole
Tim Reid
John Ritter
Richard Thomas
Seth Green
Muziek Richard Bellis
Montage David Blangsted
Robert F. Shugrue
Distributie Warner Bros. TelevisionBewerken op Wikidata
Première 18 november 1990Bewerken op Wikidata
Genre Horror
Drama
Speelduur 180 minuten
Taal Engels
Land van herkomst Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Vlag van Canada Canada
Opname­locaties Vancouver, Brits-Columbia, New York, Chicago
Remake It en It: Chapter Two
Kijkwijzer
Bekijk/bewerk dit op Wikidata
Bekijk/bewerk dit op Wikidata
Angst Geweld Grof taalgebruik
(en) IMDb-profiel
MovieMeter-profiel
(mul) TMDb-profiel
(en) AllMovie-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

It (ook wel: Stephen King's It) is een horrorminiserie uit 1990, gebaseerd op Stephen Kings roman met dezelfde titel. De productie werd geregisseerd door Tommy Lee Wallace. It werd voor het eerst uitgezonden als een tweedelige televisie-miniserie op 18 november 1990 op ABC en volgt het verhaal van het boek losjes. De twee losse afleveringen zijn later gebundeld tot één geheel van meer dan drie uur.

Net als in het boek is het hoofdpersonage in de miniserie de schrijver Bill Denbrough.

In 2017 is er een film verschenen die is gebaseerd op hetzelfde boek.

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud of de afloop van het verhaal.

De eerste helft van de film speelt zich af in het jaar 1963 in Derry (een fictief plaatsje in de Amerikaanse staat Maine), dat elke 27 jaar wordt geterroriseerd door iets wat vooral uit is op het vermoorden en spoorloos laten verdwijnen van kinderen. Het neemt veelal de gedaante aan van een afschrikwekkende clown met ballonnen en een gebit dat soms dat van een roofdier is, "Pennywise de Dansende Clown". Het eerste slachtoffer van dit monster in de film is Laurie Anne Winterbarger, een jong meisje dat voor het huis van haar moeder door Pennywise van de driewieler af wordt getrokken. Soms heeft het monster andere verschijningsvormen, bijvoorbeeld van een weerwolf. Later neemt het de vorm aan die zijn slachtoffers het meest vrezen.

Een groepje van zeven jonge tieners vormt een hechte groep in een gemene, intolerante wereld. Ze noemen zichzelf "The Losers Club" (de "Stumpers"). Een van hen, Bill Denbrough, heeft kort daarvoor zijn jongere broertje Georgie verloren door toedoen van het monster. Zij zijn tevens de enigen die het monster kunnen zien. Het monster verdwijnt vanzelf weer als de leden van The Losers Club erin slagen er niet in te geloven, wat soms wel en dan weer niet lukt. Ze geven het monster de vage naam It ("Het"), omdat het allerlei verschijningsvormen heeft. Dat het monster al behoorlijk oud is, blijkt als Pennywise te zien is op een meer dan 100 jaar oude foto die de leden van The Losers Club onder ogen krijgen. Als de groep oude vakantiedia's bekijkt, blijkt de moeder van een van hen ineens het gezicht van Pennywise te hebben. Het monster blijkt nog een andere mogelijke vorm te hebben, die kan worden gezien als een soort parallel universum. Dit is in de film te zien als een fel helder licht, dat door Pennywise gebruikt wordt om zijn slachtoffers in trance te brengen zodat ze versuft blijven staan. De leden van The Losers Club noemen dit de Dodenlichten. Ze ontvangen ook nog andere paranormale signalen; zo leek bij Bill thuis een foto van Georgie ineens met bloed doordrenkt te zijn op het moment dat zijn broertje op straat verdween. Ook horen de leden van The Losers Club de stemmen van de door toedoen van It verdwenen kinderen vanuit de riolen komen.

Aangemoedigd door Bill's verlangen om wraak te nemen op It en Derry te verlossen, gaat The Losers Club op zoek naar de woonplaats van het monster, ergens in het riool. Hoewel ze het monster zwaar weten te verwonden met accuzuur lukt het hen niet het karwei helemaal af te maken, waardoor het ontsnapt en langzaamaan herstelt. De zeven leggen een eed af waarin ze elkaar beloven terug te zullen komen als It ooit nog eens ontwaakt.

De tweede helft van de film speelt zich af in het jaar 1990. De nu volwassen leden van The Losers Club keren met tegenzin naar hun geboortestad terug – die ze allen behalve Mike Hanlon eerder hadden verlaten – om voor eens en altijd af te rekenen met It. Ze moeten er echter goed op bedacht zijn dat het monster in allerlei gedaanten kan verschijnen, inclusief die van gewone mensen. Het blijkt zich zelfs als sommigen van The Losers Club te kunnen vermommen. Als Beverly Marsh, het enige vrouwelijke lid van The Losers Club, haar ouders wil opzoeken, is het naamplaatje vanuit het niets ineens veranderd van Marsh in Kersh. Een vriendelijke oude dame doet open, even later blijkt dit ineens Pennywise in vermomming te zijn. Het lichaam van Norbert Keene, de vroegere huisarts van Eddie Kaspbrak, wordt even overgenomen door It als Eddie deze man weer opzoekt.

Ook worden de leden van The Losers Club geconfronteerd met het kleiner worden van hun groepje na de zelfmoord van een van hen, Stan Uris, en met een van de pestkoppen uit hun jeugd, Henry Bowers. Hij is volledig doorgedraaid en zit in een inrichting. Onder de invloed van It is Bowers vastberaden om hen allen te vermoorden. Mike belandt door toedoen van Henry in het ziekenhuis.

Bij de laatste confrontatie met The Losers Club blijkt dat It nu de gedaante van een gigantische spin heeft. Eddie overleeft de nieuwe confrontatie met It niet. De spin slaagt erin om Audra, de vrouw van Bill, te gijzelen. Audra kan worden bevrijd, maar verkeert hierna enige tijd in trance. Uiteindelijk weten de overgebleven leden van The Losers Club "It" alsnog uit te schakelen.

  • Een van Denbroughs boeken, The Glowing, is te zien in Derry's openbare bibliotheek. Dit is een verwijzing naar Kings boek The Shining.
[bewerken | brontekst bewerken]