Iván Palazzese

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Iván Palazzese
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Geboren Alba Adriatica, 2 januari 1962
Overleden Heidelberg, 28 mei 1989
Nationaliteit Vlag van Venezuela Venezuela
Team Venemotos-Yamaha, Aprilia

Iván Palazzese was een Venezolaans motorcoureur. Zijn beste seizoen was dat van 1982, toen hij als derde eindigde in de 125cc-klasse.

Iván Palazzese werd weliswaar geboren in Italië, maar verhuisde al op jonge leeftijd met zijn familie naar Venezuela, waar hij opgroeide in Caracas.

Carrière[bewerken]

125 cc[bewerken]

Al op vijftienjarige leeftijd debuteerde hij in de 125cc-GP van Venezuela van 1977, waar hij derde werd achter Ángel Nieto en Toni Mang.

In het seizoen 1978 reisde hij met zijn familie naar verschillende Europese WK-races. In het seizoen 1979 reed hij zich naar poleposition in de GP van Venezuela. Hij nam ook de leiding in de race door Ángel Nieto te passeren, maar moest opgeven toen zijn accu de geest gaf.

In het seizoen 1980 trok de familie Palazzese een heel seizoen door Europa. Iván werd met zijn nieuwe MBA 125 meteen zesde in de GP des Nations en in de Spaanse GP werd hij zelfs tweede. Daarna volgden een aantal races waarin de MBA stilviel, maar in de Britse Grand Prix en de GP van Tsjecho-Slowakije scoorde hij weer punten en hij eindigde het seizoen als zevende in de 125cc-klasse.

Ook het seizoen 1981 sloot hij als zevende af, onder meer door podiumplaatsen in de GP van Spanje en de GP van Zweden. In de Britse Grand Prix lag hij aan de leiding toen hij uitviel door een vastloper. Hij had nu echter geen volledig seizoen gereden: slechts acht van de twaalf wedstrijden.

Het seizoen 1982 was zijn beste. Hij had nu de beschikking over de oude fabrieks-MBA waarmee Pier Paolo Bianchi in 1981 derde was geworden. Als Palazzese de finish haalde scoorde hij steeds punten (de 21e plaats in de GP van Frankrijk kwam door een opgave in de laatste ronde, waardoor hij toch een klassering kreeg). In dit seizoen scoorde hij ook zijn beide overwinningen, in de GP van Finland en de GP van Zweden. Vooral de overwinning in Finland maakte indruk: in de regen reed Iván Palazzese bijna alle concurrenten op een ronde.

250 cc[bewerken]

In het seizoen 1983 stapte Iván Palazzese over naar de 250cc-klasse. Hij werd gecontracteerd door Andrez Ippolito, een invloedrijk man in de Zuid-Amerikaanse motorsport. Hij was directeur van Venemotos, de Venezolaanse Yamaha-importeur, maar ook de drijvende kracht achter de Grand Prix van Venezuela en de Grand Prix van Argentinië. Ippolito trok Palazzese aan om steun te verlenen aan zijn landgenoot Carlos Lavado. Ippolito maakte het zelf niet meer mee, want hij stierf al in februari 1983 aan een hartaanval. Hij werd opgevolgd door zijn zoon Vito, die later nog voorzitter van de FIM zou worden. In de 250cc-klasse waren de prestaties van Iván echter zeer wisselend, met als dieptepunt het seizoen 1985. Toen Iván zich voor de GP van Oostenrijk niet wist te kwalificeren werd hij door Vito Ippolito ontslagen.

Iván Palazzese sloeg het seizoen 1986 vrijwel geheel over en beleefde daarna als privérijder nog twee matige seizoenen met een Yamaha TZ 250. Toch werd hij in het seizoen 1989 ingehuurd door het fabrieksteam van Aprilia, naast Didier de Radiguès. Het seizoen van Palazzese verliep verhoudingsgewijs goed. Bij vertrek naar de GP van Duitsland stond hij op de dertiende plaats in het 250cc-WK, maar hij was daarmee wel de beste Aprilia-coureur.

Overlijden[bewerken]

In de tweede ronde van de Duitse Grand Prix op de Hockenheimring kreeg de Aprilia van Andreas Preining een vastloper. Preining stak zijn hand op ten teken dat hij langzaam reed, waarop Iván Palazzese van zijn lijn afweek om Preining te ontwijken. Daarbij raakte hij Bruno Bonhuil en beiden kwamen met hoge snelheid ten val. Coureurs en motorfietsen lagen op de baan en Fabio Barchitta kon de ravage niet meer ontwijken en is mogelijk ook op Palazzese ingereden. De baancommissarissen adviseerden de wedstrijdleiding telefonisch om de wedstrijd te staken, maar kregen geen antwoord. Virginio Ferrari, alleen gewaarschuwd door gele vlaggen, stopte op de plaats van het ongeval en hij was de eerste die probeerde hulp te verlenen aan Palazzese. Dat mocht echter niet baten, net zomin als de later door hulpverleners toegepaste hartmassage. Palazzese overleed in het universiteitsziekenhuis van Heidelberg.

Iván liet zijn echtgenote Irama achter. Zij was zwanger en op 10 augustus werd hun zoon Iván Stefano geboren. In Iván Palazzese's geboorteplaats Alba Adriatica werd een bronzen gedenksteen geplaatst.

Wereldkampioenschap wegrace resultaten[bewerken]

 1e   2e   3e   4e   5e   6e   7e   8e   9e   10e   11e   12e   13e   14e   15e 
Punten t/m 1987: 15 12 10 8 6 5 4 3 2 1
Punten vanaf 1988: 20 17 15 13 11 10 9 8 7 6 5 4 3 2 1

(Races in vet zijn pole-positions; races in cursief geven de snelste ronde aan)

Jaar Klasse Team Motorfiets 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 Punten Plaats Overwinningen Wereldkampioen
1977 125 cc Privé Morbidelli VEN
3
OOS
-
DUI
-
NAT
-
SPA
-
FRA
-
JOE
-
NED
-
BEL
-
ZWE
-
FIN
-
GBR
-
10 16e 0 Vlag van Italië Pier Paolo Bianchi, Morbidelli
1978 VEN
DNF
SPA
12
OOS
DNF
FRA
DNF
NAT
15
NED
-
BEL
-
ZWE
-
FIN
-
GBR
-
DUI
-
JOE
-
0 - 0 Vlag van Italië Eugenio Lazzarini, MBA
1979 MBA VEN
DNF
OOS
-
DUI
-
NAT
-
SPA
DNF
JOE
-
NED
-
BEL
-
ZWE
-
FIN
-
GBR
-
TSL
-
FRA
-
0 - 0 Vlag van Spanje Ángel Nieto, Minarelli
350 cc Yamaha TZ 350 VEN
DNF
OOS
-
DUI
-
NAT
-
SPA
-
JOE
-
NED
-
FIN
-
GBR
-
TSL
-
FRA
-
0 - 0 Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Kork Ballington, Kawasaki KR 350
1980 125 cc MBA NAT
6
SPA
2
FRA
DNF
JOE
DNF
NED
DNF
BEL
DNF
FIN
DNF
GBR
4
TSL
8
DUI
11
28 7e 0 Vlag van Italië Pier Paolo Bianchi, MBA
1981 ARG
DNF
OOS
-
DUI
-
NAT
-
FRA
7
SPA
2
JOE
6
NED
5
SMR
DNF
GBR
DNF
FIN
-
ZWE
3
37 7e 0 Vlag van Zuid-Afrika Jon Ekerold, Bimota-Yamaha
250 cc Yamaha TZ 250 ARG
DNF
DUI
-
NAT
-
FRA
-
SPA
-
NED
-
BEL
-
SMR
-
GBR
-
FIN
-
ZWE
-
TSL
-
0 - 0 Vlag van Duitsland Toni Mang, Kawasaki KR 250
1982 125 cc MBA ARG
5
OOS
DNF
FRA
21
SPA
DNF
NAT
3
NED
6
BEL
DNF
JOE
5
GBR
5
ZWE
1
FIN
1
TSL
2
75 3e 2 Vlag van Spanje Ángel Nieto, Garelli
1983 250 cc Venemotos Yamaha TZ 250 ZAF
10
FRA
14
NAT
8
DUI
DNF
SPA
10
OOS
18
JOE
DNF
NED
2
BEL
8
GBR
16
ZWE
15
20 13e 0 Vlag van Venezuela Carlos Lavado, Venemotos-Yamaha TZ 250
1984 ZAF
8
NAT
DNF
SPA
DNF
OOS
DNS
DUI
DNF
FRA
DNQ
JOE
6
NED
20
BEL
4
GBR
DNF
ZWE
16
SMR
12
16 15e 0 Vlag van Frankrijk Christian Sarron, Sonauto-Yamaha TZ 250
1985 ZAF
14
SPA
17
DUI
DNF
NAT
16
OOS
DNQ
JOE
-
NED
-
BEL
-
FRA
-
GBR
-
ZWE
-
SMR
-
0 - 0 Vlag van Verenigde Staten Freddie Spencer, Rothmans-HRC-Honda RS 250 R-W
1986 Privé Rotax SPA
-
NAT
20
DUI
-
OOS
-
JOE
-
NED
-
BEL
-
FRA
-
GBR
-
ZWE
-
SMR
-
0 - 0 Vlag van Venezuela Carlos Lavado, HB-Venemotos-Yamaha YZR 250
1987 Yamaha TZ 250 JAP
-
SPA
DNQ
DUI
DNQ
NAT
DNF
OOS
DNF
JOE
10
NED
6
FRA
DNF
GBR
DNF
ZWE
DNF
TSL
8
SMR
12
POR
DNF
BRA
-
ARG
-
9 16e 0 Vlag van Duitsland Toni Mang, Rothmans-HRC-Honda NSR 250
1988 JAP
DNF
VST
-
SPA
DNF
POR
21
NAT
DNQ
DUI
-
OOS
9
NED
13
BEL
DNF
JOE
DNS
FRA
DNS
GBR
11
ZWE
6
TSL
17
BRA
-
25 18e 0 Vlag van Spanje Sito Pons, Campsa-HRC-Honda NSR 250
1989 Aprilia Aprilia AF 1V JAP
DNF
AUS
18
VST
11
SPA
11
NAT
7
DUI
(†)
OOS
-
JOE
-
NED
-
BEL
-
FRA
-
GBR
-
ZWE
-
TSL
-
BRA
-
19 22e 0 Vlag van Spanje Sito Pons, Campsa-JJ Cobas-HRC-Honda NSR 250

Externe link[bewerken]

  • (en) Iván Palazzese op de officiële website van het wereldkampioenschap wegrace