Ivan Leko

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Ivan Leko
Ivan Leko
Persoonlijke informatie
Geboortedatum 7 februari 1978
Geboorteplaats Split, Kroatië
Lengte 179 cm
Been Linksbenig
Positie Aanvallende middenvelder
Clubinformatie
Huidige club Vlag van China Shanghai SIPG
Huidige club Hoofdtrainer
Senioren
Seizoen Club W (G)
1995–2001
1996
2001–2005
2005
2005–2009
2009
2009–2014
Vlag van Kroatië HNK Hajduk Split
Vlag van Kroatië HNK Trogir
Vlag van Spanje Málaga CF
Vlag van Kroatië HNK Hajduk Split
Vlag van België Club Brugge
Vlag van België Germ. Beerschot
Vlag van België KSC Lokeren
143 (33)
7(3)
79(4)
14(3)
98(21)
30(4)
122(12)
493 (80)
Interlands
1999–2006 Vlag van Kroatië Kroatië 13(0)
Getrainde clubs
2014
2015–2016
2016–2017
2017–2019
2019
2020
2021–
Vlag van België Oud-Heverlee Leuven
Vlag van Griekenland PAOK Saloniki (assistent)
Vlag van België STVV
Vlag van België Club Brugge
Vlag van Verenigde Arabische Emiraten Al Ain FC
Vlag van België Royal Antwerp FC
Vlag van China Shanghai SIPG
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Ivan Leko (Split, 7 februari 1978) is een Kroatisch voetbalcoach en voormalig voetballer.

Spelerscarrière[bewerken | brontekst bewerken]

Leko's profcarrière begon bij HNK Hajduk Split, waar hij aanvoerder werd. In 2001 vertrok hij naar Spanje om er voor Málaga CF te spelen. Hij zou er vier jaar blijven: in 2005 keerde hij voor een paar maanden terug naar zijn ex-club Hajduk, waarna hij naar Club Brugge getransfereerd werd. Bij Club Brugge moest hij het vertrek van Nastja Čeh opvangen.[1]

Voor de start van het WK 2006 verzamelde Leko dertien caps voor de Kroatische nationale ploeg. Hij maakte deel uit van de Kroatische selectie op het WK 2006 in Duitsland. Hier kwam hij geen minuut van de bank. Leko kon ook uitkomen voor het voetbalelftal van Bosnië en Herzegovina, vanwege zijn Bosnische wortels.[2]

In 2009 ondertekende Leko een contract bij Germinal Beerschot voor drieënhalf jaar. Vanaf 1 februari 2010 werd hij tot het einde van het seizoen uitgeleend aan Sporting Lokeren. Na zijn uitleenbeurt werd op 28 mei 2010 bevestigd dat Leko definitief naar Lokeren verhuisde.

Trainerscarrière[bewerken | brontekst bewerken]

Oud-Heverlee Leuven[bewerken | brontekst bewerken]

Op 25 februari 2014 raakte bekend dat Leko met onmiddellijke ingang stopte met voetballen en aan de slag ging als coach bij Oud-Heverlee Leuven. Hier startte hij zijn carrière met een gelijkspel tegen Lierse SK en een overwinning tegen RSC Anderlecht. Hij kon niet vermijden dat Oud-Heverlee Leuven naar de Tweede klasse degradeerde.[3]

PAOK Saloniki[bewerken | brontekst bewerken]

Een dik half jaar na zijn ontslag bij OH Leuven ging Leko aan de slag als assistent-trainer bij PAOK Saloniki, waar zijn landgenoot en ex-ploegmaat Igor Tudor toen hoofdtrainer was.[4] Eerder dat jaar waren Tudor en Leko nog samen op trainersstage bij Real Madrid geweest – Tudor kende toenmalig Real Madrid-trainer Carlo Ancelotti nog van bij hun gezamelijke tijd bij Juventus FC.[5] In april 2015 was Leko nog in beeld geweest als opvolger van Guido Brepoels bij Waasland-Beveren.[6]

Bij PAOK hadden Leko en Tudor in het seizoen 2015/16 onder andere Dimitar Berbatov, Robin Olsen, Ricardo Costa, Gojko Cimirot, Dimitrios Chatziisaias en Charis Charisis onder hun hoede. In de Europa League schakelde PAOK op weg naar de groepsfase NK Lokomotiva Zagreb, Spartak Trnava en Brøndby IF uit, maar in een groep met Borussia Dortmund, FK Krasnodar en Qäbälä PFK slaagde de club er wel niet in om zich te plaatsen voor de knock-outfase – ondanks een 0-1-zege tegen Dortmund op de slotspeeldag.

Na het ontslag van Tudor op 9 maart 2016 kwam er ook een einde aan het avontuur van Leko bij PAOK. De club stond toen vijfde in de Super League, slechts een positie lager dan de ranking op het einde van het seizoen.

Sint-Truiden[bewerken | brontekst bewerken]

Leko werd in juli 2016 aangesteld als coach van Sint-Truidense VV.[7] Hij behaalde de finale van Play-off 2, maar verloor deze tegen KRC Genk.

Club Brugge[bewerken | brontekst bewerken]

Op 8 juni 2017 maakte Club Brugge bekend dat Leko de nieuwe hoofdcoach wordt ter vervanging van Michel Preud'homme. Bij STVV werd hij opgevolgd door de al snel weer ontslagen Spanjaard Bartolomé Marquez. Hij tekende een contract voor twee seizoenen.

In het begin van het seizoen verliep niet alles vlekkeloos. Zo kwam er al wat druk na de snelle uitschakeling in de voorronde van de Champions League en de Europa League. Hij bleef echter vasthouden aan zijn systeem en in de competitie verliep alles veel beter. Van speeldag 1 tot speeldag 30 stond de ploeg op de eerste plaats. In de moeizamere play offs kon Club Brugge op 13 mei 2018, de negende speeldag, zekerheid verwerven bij Standard Luik. Die wedstrijd eindigde in 1-1 en daarmee was de ploeg zeker over het kampioenschap. Voor Leko was het zijn eerste titel als coach. Voor zijn geslaagde eerste seizoen als trainer van Club Brugge werd hij op maandag 14 mei 2018 door zijn collega's verkozen tot trainer van het jaar.

Op 10 oktober 2018 werd Leko meegenomen voor verhoor in verband met een onderzoek van het federaal parket, Operatie Propere Handen.[8]

Al Ain[bewerken | brontekst bewerken]

Na zijn vertrek bij Club Brugge werd hij genoemd als mogelijke nieuwe trainer van KRC Genk en Antwerp FC.[9][10] Begin juni 2019 ondertekende Leko echter een contract voor twee seizoenen bij Al Ain FC.[11] Hij werd er de opvolger van Juan Carlos Garrido op, die net als hem een trainersverleden had bij Club Brugge. In december 2019 werd hij er ontslagen na tegenvallende resultaten.[12]

In februari 2021 bleek, na afhandeling van zijn klacht bij de FIFA, dat Leko aan zijn passage bij Al Ain 2,2 miljoen euro netto overhield.[13]

Royal Antwerp FC[bewerken | brontekst bewerken]

Op 20 mei 2020 raakte bekend dat Leko László Bölöni gaat vervangen wiens contract niet verlengd werd. Het werd de vierde Belgische club waar hij aan de slag gaat na Club Brugge, Sint-Truidense VV en Oud-Heverlee Leuven.[14] In zijn eerste officiële wedstrijd als trainer van Antwerp won Leko meteen de Beker van België, nadat in de finale zijn ex-club Club Brugge voor de bijl ging. De Kroaat bleef daarna goede resultaten neerzetten: na tien speeldagen in de reguliere competitie stond Antwerp na de 3-2-derbyzege tegen Beerschot VA voor het eerst in 32 jaar alleen op kop in Eerste klasse, enkele dagen later stond Antwerp door de 1-0-zege tegen Tottenham Hotspur ook alleen op kop in zijn Europa League-groep.[15][16] Leko loodste Antwerp in zijn eerste seizoen meteen naar de 1/16e finale van de Europa league na een tweede plek in een groep met LASK Linz, PFK Ludogorets en Tottenham Hotspurs als tegenstanders.

Rond de kerstperiode van 2020 kwam de eerste kritiek echter opduiken: de wisselvallige prestaties in de competitie – na de 3-2-zege tegen Beerschot pakte Antwerp slechts 5 op 18 in de competitie en zakte het terug naar de achtste plaats – kwamen er volgens het bestuur door het feit dat Leko niet genoeg roteerde.[17] In die periode kreeg hij een lucratief voorstel van onder andere de Chinese club Guangzhou R&F FC.[18] Op 29 december 2020 werd door de club uiteindelijk bekendgemaakt dat het contract met Royal Antwerp FC met onmiddellijke ingang werd stopgezet en de overstap maakt naar het Chinese Shanghai SIPG.[19]

Shanghai SIPG[bewerken | brontekst bewerken]

Op 1 januari 2021 raakte bekend dat Ivan Leko een contract voor twee seizoenen had ondertekend bij Shanghai SIPG.[20] Met Edward Still en Adnan Čustović nam hij enkele bekende gezichten uit het Belgisch voetbal mee naar China.[21] Op 22 april 2021 won hij zijn eerste officiële wedstrijd met 1-6 van Tianjin Jinmen Tiger FC, na onder andere een hattrick van Marko Arnautović.[22]

Statistieken[bewerken | brontekst bewerken]

Clubstatistieken[bewerken | brontekst bewerken]

seizoen club land competitie wed. goals
1995/96 HNK Hajduk Split Vlag van Kroatië Prva HNL 3 0
HNK Trogir Treća HNL 7 3
1996/97 HNK Hajduk Split Prva HNL 26 2
1997/98 21 1
1998/99 22 4
1999/00 28 10
2000/01 30 13
2001/02 Málaga CF Vlag van Spanje Primera División 18 2
2002/03 22 0
2003/04 23 2
2004/05 17 0
2005/06 Club Brugge Vlag van België Eerste klasse 30 5
2006/07 22 6
2007/08 26 5
2008/09 11 4
Germinal Beerschot 16 4
2009/10 7 0
Sporting Lokeren 12 2
2010/11 Sporting Lokeren 40 6
2011/12 31 1
2012/13 31 3
2013/14 8 0
Totaal 438 71

Internationale wedstrijden[bewerken | brontekst bewerken]

Erelijst[bewerken | brontekst bewerken]

Als speler[bewerken | brontekst bewerken]

Competitie
Aantal Jaren
Vlag van Kroatië Hajduk Split
Landskampioen Kroatië 1x 2000/01
Beker van Kroatië 1x 1999/00
Vlag van Spanje Málaga CF
UEFA Intertoto Cup 1x 2002
Vlag van België Club Brugge
Beker van België 1x 2006/07
Vlag van België Sporting Lokeren
Beker van België 2x 2011/12, 2013/14

Als trainer[bewerken | brontekst bewerken]

Competitie
Aantal Jaren
Vlag van België Club Brugge
'Landskampioen België 1x 2017/18
Belgische Supercup 1x 2018
Vlag van België Antwerp FC
Beker van België 1x 2019/20
Individueel
Trainer van het jaar 1x 2018

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]