Jörgen Raymann

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Jump to search
Jörgen Raymann
Raymann in december 2012.
Raymann in december 2012.
Volledige naam Jörgen Henri Raymann
Geboren 13 augustus 1966
Amsterdam
Medium Cabaret
Presentator
Acteur
Nationaliteit Nederlands-Surinaams
Website
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur

Beluister

(info)

Jörgen Henri Raymann (Amsterdam, 13 augustus 1966) is een Nederlands-Surinaams cabaretier/stand-upcomedian, zanger, acteur en presentator.

Biografie[bewerken]

Alhoewel Jörgen Raymann werd geboren in Nederland groeide hij op in Suriname. In Nederland studeerde hij economie aan de Erasmus Universiteit Rotterdam. Hij was daar lid van de interfacultaire cabaretgroep. Na de studie ging hij terug naar Suriname. Daar runde hij een tijdje zijn eigen restaurant, waar hij per maand meerdere keren diners voor cabaretiers verzorgde.

Sinds 1999 is Raymann actief op de Nederlandse televisie. Hij presenteerde het televisieprogramma Zo:Raymann (eerder bekend als Raymann is Laat) en The Comedy Factory bij de NPS en later de NTR. Ook treedt hij op in het theater.

Sinds 2005 is Raymann ambassadeur van Unicef, evenals Trijntje Oosterhuis, Edwin Evers, Sipke Jan Bousema, Monique van de Ven en Paul van Vliet. In 2007 startte hij het project Verder leren dan je neus lang is, naar aanleiding van de verhoging van de leerplichtige leeftijd tot 18 jaar. Raymann is lid van het comité van aanbeveling van de Stichting Kunstwerken Leo Glans.

Op 21 augustus 2012 werd hij door vredesorganisatie IKV Pax Christi benoemd tot Minister van Vrede.[1]

Werk[bewerken]

Theater[bewerken]

  • Tek mi fa mi de orie venetiaan
  • Na so mi de
  • 2 op 5400 (samen met Norman Van Geerke)
  • Kotabra (de oversteek) (1998) samen met Fra Fra Sound
  • Mi Kondre Tru
  • Ay Man, ’t is Jörgen Raymann (1999)
  • Even Slikken (2000)
  • Slaaf of niet verslaafd (2002)
  • In Holland staat mijn Huis (2004)
  • Nummer 13866 (2006 tot eind juni 2007)
  • Familyman (2008)
  • Frede (2010)
  • Twee-eiig (2015) samen met Brainpower
  • Un de ete (2016) in Suriname

Televisie[bewerken]

Radio[bewerken]

Films[bewerken]

Boeken[bewerken]

Externe links[bewerken]

Noten[bewerken]